සුඛෝපභෝගී කාමරයේ වූ සුගන්ධවත් රෝස මල් සුවද පැතිරෙන්නට වූයේය. එගහි බිත්ති වල ජනෙල්
ආවරණය කොට තිබූ තිරරෙදි අලංකාර වර්ණයන්ගෙන් යුක්ත විය.
අවට භාත්පසම අදුරේ ගිලෙමින් තිබුණි.
ක්රමයෙන් කුටිය ඇතුළට පිවිසෙද්දී කාන්තාවකගේ කන්කළු කෙඳිරිලි හඬක් නික්මිණි.
කුටිය ගැඹුරට වන්නට තිබූ විශාල හා සැපපහසු සයනය මත ඉතා සොදුරු කාන්තාවක් නි/රු/ච/ත් රූ රටා
මචමින් සිටියාය. ඇගේ පහසේ ගිමිකාරත්වය හිමි වාසනාවන්තයා වූයේ මැදිවියත් ඉක්මවු පුද්ගලයෙකි.
ඔහු
චිටෙක දෑස් පියාගනිමින්ද තම දෑත් වලින් ඇගේ ලාලිත්යවත් වූත් සිහින් වූත් සිරුරේ අගපසඟ ස්පර්ශ
කරන්නට වූයේ කම් සුවයෙන් මත් වෙමිනි.
ඇය ඔහුගේ සිරුර මත දගකාරකම් කරන්නට වූයේ රාත්රිය පුරා චමත්කාරජනක චින්දනයක් ලබා ගැනීමේ
අරමුණෙනි.
තම දිගු වූ අකීකරු කෙස් කළඹ අත් දෙකෙන්ම මට්ටු කරමින් ඈ ඉහළට හා පහළට චලනය වූයේ
ඒ ආදරණීය කුටියේ වූ මන්දාලෝකයෙන් මත්වෙමිනි.
තව තවත් සතුටු සාගරයේ කිමිදීමේ ගැඹුරු හැගීම ඈ වෙලා ගද්දී ඇගේ දගකාරකම් වල වේගය වැඩි වෙමින්
තිබුණි.
නමුත් මැදිවිය ඉක්මවා සිටි ඔහුට ඇගේ දගකාරකම් තවදුරටත් දරාගෙන සිටීමේ හැකියාවක් නොවීය.
ඔහු තම ප්රීතියේ උපරිමයට ලගාවන්නට විය. ගැඹුරු සුසුම් හඩ හා ගැස්සෙන ඔහුගේ සිරුර දුටු ඈට ඉවසුම්
නැතිවිය.
” රත්තරං මොකද ඔයාට ? ” ඇගේ කටහඩ පියකරුය.
” ඇති මැණික දැන් ” ඔහුගේ හඩ බාලවී තිබුණි.
” මොකක්ද අනේ ! පටන් ගත්තා චිතරයි නේ, ” ඇය ඔහුගේ සිරුරෙන් ඉවත් වූවා නොව ඔහු ඇයව තල්ලු
කළේය. ඇදේ පසෙකට ඈ තල්ලු වෙද්දී ඔහු තම සිරුර වසා සිටි ඒ ඇගළුම සොයන්නට විය.
” මොකක්ද ජගත් ඔයාට වෙලා තියෙන්නේ ” ඇය නැවතත් ඔහු වෙතට එන්නට උත්සාහ කළාය. එවිට නම්
ඔහුගේ ප්රතිචාරය දුර්වල එකක් නොවීය.
” චටාස් !!!
ඔහුගේ රළු දෑතක් ඇගේ කම්මුල හරහා ගියේ චේගයෙනි. රිදුම් දුන් කම්මුල අතගාමින් ඇය ඉකිගසමින්
හැඬුවාය.
” අයින් වෙයන් බැ/ල්/ලි//යේ !, මම උඹව කසාද බැන්දේ ලව් කරන්න නෙමෙයි. මට ඕනේ දේවල් ලබාගන්න.
මිසක් උඹට ඕන දේවල් දෙන්න නෙමෙයි ” ඔහුගේ මුවින් එම වචන පිටවූයේ ෂැම්පේන් වල මත් ගතිය
නිසාදෝ කියා ඇය කල්පනා කළාය.
ඇදහිය නොහැකි එම වචන දෝංකාර දෙමින් තිබුණි. ඇය තම සුන්දර සිරුර සිනිදු වස්ත්රයකින් ආවරණය
කොට ගත්තාය. ඇද විට්ටම අසල ඈ දුකින් ගුලි වෙද්දී ඔහු ඇදෙන් නැගිට නාන කාමරය චෙත පිය නැගුවේ
ඇය දෙස එකදු බැල්මක් හෝ නොබලමිනි.
ඇය රතුවූ කම්මුල අතගාමින් හෙමින් හඬන්නට චූයේ ඇගේ ජීවිතයේ සොදුරුම දවස වූ පළමු රාත්රිය දුකකින්
කෙළවර වෙද්දීය.
නාන කාමරයට ගොස් බොහෝ වේලාවකට පසු කාමරය චෙත ආ ඔහු ඇදට වී නිදන්නට වූයේ සයනයේ
අනෙක් පසින් සිටි ඒ සුන්දර යුවනිය දෙසවත් නොබලාය. ඇය කදුළු සලමින් සිටියත් ඔහුට ඒ ගැන වගේ වගක්
නැතුවා සේය.
ඔහු නමින් ජගත් සූරියආරච්චි ය. වයස අවුරුදු 57 ක් වූ ඔහු තම දෙවැනි විවාහයේ මධුසමය ගත කිරීමට
පැමිණ පැය විසි හතරක්වත් ගතවී තිබුණේ නැත.
තම පළමු විවාහයේ බිරිද මීට වසර කිහිපයකට පෙර මියගිය
අතර එම විවාහයෙන් ඔහුට වයස අවුරුදු 27 පුතෙක් විය. මවගේ අභාවයෙන් පසු පුතා විදේශගත වූයේ වැඩිදුර
අධා්යාපනය සදහාය. ඔහු නමින් ශෙනාල් සූරියආරච්චි ය.
තම පියාගේ නැවත විවාහය පිළිබඳ ඔහු දැනගත්තේ මීට මාස කිහිපයකට උඩදී තමා නැවත චරක් විවාහ වන
බවට පියා විසින් තමන්ට දැන්වූ අවස්ථාවේදීය .
” ඒක තාත්තගේ කැමැත්තක්, මට ඒකට විරුද්ධ වෙන්න උවමනාවක් නැහැ
” අම්මගේ දේපොළ ඔක්කොමසයි, මගේ දේවල් චලින් භාගයකුසයි මම පුතාට දෙනවා,ලංකාවට එන්න ” ඒ
ශෙනාල්ට තම පියා පැවසූ අවසන් වදන් කිහිපයයි. තම පියාගේ දේපොළ කෙසේ වෙතත් තම මවගේ දේපොළ
ලබා ගැනීමේ උවමනාවක් ඔහුට විය.
ඒ තම උරුමය වූ නිසාය. තම පියාගේ නැවත විවාහය ඔහුගේ සිතට
සතුටක් ගෙන ආවේ නැත. කිසිවිටෙක තම කුඩම්මාගේ ජායාරූපයක් හෝ පියාගෙන් ඉල් ලුවේ නැත්තේ ඒ නිසාය.
නමුත් තම පියා අවසානයට පැවසූ වදන් කිහිපය ඔහුගේ හදවතට කිදා බැස තිබුණි. නමුත් ඔහු කල්පනා කළේ
ආපසු ලංකාවට යනවාදෝ කියාය. නමුත් අවසානයේ ඔහු තීරණයකට ආවේය.
” ඔව් තාත්තගේ දේපොළ වලින් නම් මට වැඩක් නෑ, අම්මගේ ඒවා ටික මට හොදටම ඇති ” ශෙනාල්
සිතුවේය.ඔහු තම උපාධිය හමාර කොට අර්ධකාලීන රැකියා කිහිපයක්ම කරමින් සැළකිය යුතු ආදායමක්
උපයමින් සිටියේය.
එය තමාට ඇමෙරිකාවේ ජීවත් වීමට හෝ ලංකාවේ පහසුවෙන් ජීවත් වීමට ඉතා සරිලන
මුදලකි. ඒ හැර අම්මාට නිට්ටඹුවෙන් තිබූ අක්කර දහයේ පොල් ඉඩමත්, කුඹුරු අක්කර විස්සත්,
අත්තනගල්ලේ මහගෙදර හා අක්කර පහේ ඉඩම හා රුපියල් කෝටි හතරක බැංකු ගිණුමට තම පියා වූ ජගත්
අතවත් ගසා නොතිබුණි.
ඒ ඇගේ බිරිදට වූ පොරොන්දුව පරිදිමය. ජගත් ට ජීවත් වීමට ඇති තරම් ධනස්කන්ධයක් තිබුණි. වේයන්ගොඩ
නගර මධා්යයේ වූ ගොඩනැගිල්ල කුලියට දීමෙන් මසකට ලක්ෂ පනහකට වඩා ආදායමක් ඔහුට ලැබිණි. ඔහුට
රජෙක් මෙන් ජීවත් වීමට හැකියාවක් තිබුණි.
” තාත්තේ මං ගෙදර එනවා. බොහොදුරට ලබන සතියේ ” ශෙනාල් කීවේ දුරකතනයෙන් තම පියා අමතමිනි.
ඇය නමින් දිනාශා පෙරේරාය.දුටුවන් වශී කරන තාලයේ රූපයක් ඈ සතු වුවත් වයස 32 ඉක්මවනතුරුද විවාහ
නොවුණේ ඇයි කියා ඇයද නොදනී.
බොහෝ විට තම මවට පියාගෙන් වූ කෙනෙහිලිකම් හමුවේ කුඩා වියේ
සිටම ඈ විවාහයට යටි සිතින් බිය වීම එයට හේතුව විය හැකි බවට ඈ සිතුවාය.
උසස්පෙළ සමත්ව
වේයන්ගොඩ ප්රාදේශීය ලේකම් කායාලයේ සේවයට බැදුණු ඇගේ තරුණ දිවියම ඈ රාජකාරීය වෙනුවෙන්
කැපකළාය.
ඇගේ මව හා පියා දෙදෙනාම දැන් මෙලොව හැර ගොසිනි. ඈ ජීවත් වූයේ මහ ගෙදර තම විවාහක අයියා සමගය.
නෑනා ඉතා ගුණවත් කෙනෙකු වූ නිසා කිසිම ප්රශ්නයක් වූයේ නැතත් කල වයස යන බවට අයියාගෙන්
භා නෑනාගෙන් තොරතෝංචියක් නැති බැනුම් හමුවේ වුවත් ඈ ඒ ගැන එතරම් තැකුවේ නැත.
ඇයට ආ විවාහ
‘යෝජනා ගණනද සුළුපටු නොවේ. නමුත් ඒ එකකට වත් ඇගේ සිත ඇදුනේ නැත.
ඇගේ ජීවිතයේ සන්සුන් බව බිදවැටුණු ඒ දින කිහිපය උදාවූයේ ඇය කිසිසේත්ම නොසිතූ පරිදිය.
ජගත් සූරිය ආරච්චි ! ඳිනක් ප්රාදේශීය ලේකම් කායාලය වෙත පැමිණ තිබුණේ ව්යාපාරික කටයුත්තක් සදහා
රජයේ අවසර පත්රයක් ලබා ගැනීම සදහාය. ඔහුගේ එම කටයුත්ත කිරීමට භාරවූයේ දිනාශාටය.
” සර් ට හෙටත් එන්න වෙයි මේ වැඩේට ” ඇය කීවේ අසම්පූර්ණ වූ ලියකියවිලි එකට එකතු කොට ලිපිගොනුව
වෙත පිළිවෙලකට දමමිනි.
සාමානා්යංයෙන් ජගත් වහා කිපෙන සුලු වුවත් ඇගේ වූ ශාන්ත ස්වරයත් කලබල
නැති ගතිය ඔහුගේ සිත් ගත්තේය. සියල්ලටම වඩා ඇත්දළ වන් ඇගේ සියුමැලි සිහින් වූත් පිරිපුන් සිරුර
සාරියට ඉමහත් සේ කැපී පෙනුනි.
වරක් දෙවරක් නොව කීප විටක්ම කායාලයේ තැනින් තැනට විවිධ අත්සන්
ගැනීමට හා අනුමත කරවා ගැනීමට තම අසුනෙන් නැගිට යාමට ඈට සිදුවිය.
ඒ ජගත් පුටුවේ වාඩිවී සිටින
චිටය. ඇය නැගිටින විට ඇගේ විශාල නාඕිය සහිත සිහින් ඉග නිරාවරණය වී තිබෙන ඔහු දුටුවේය.
වයස
අවුරුදු පණස් පහ ඉක්මවූවද ඔහුගේ සිත පමණක් නොව ගතද ඉල්ලා සිටියේ මේ සුරූපි යුවතියවය.
සාරියට පමණක් නොව ඕනෑම ඇදුමකට ඈ ඉතා හැඩ බව ඔහු දුටුවේ පහුවදාද රජයේ කන්තෝරුවට ගිය විටය.
කළු පැහැති දිගු සාය සහිත ස්කට් එක ඇගේ සිරුරේ වූ ලාලිත්යය කියාපෑවාය.
ජගත් සූරියආරච්චි නැමති
කෝටිපති ව්යාපාරිකයාගේ සිත ඇගේ ඇදුමේ සෑම නැවුමක් පාසාම වෙවුලා යන්නට විය.
” හරි ඔන්න සර් ! වැඩේට ඕන කරන හැම ලියවිල්ලක්ම සම්පූර්ණයි. හැබැයි අද ලේකම්තුමා නෑ, හෙටත්
එන්න වෙසි සර් ට ” දිනාශා කීවාය.
” ඒකත් එහෙම ද ? හෙට නම් එන්න බැරිවේවි මිස් ! මිස්ට පුලුවන් ද මට තව එක උදව්වක් කරන්න. ඒක
අත්සන් කරලා හෙට මට ගෙනල්ලා දෙන්න පුලුවන් ද මගේ ඔෆිස් එකට ” ජගත් ඇසුවේය.
” ආ පුලුවන් සර් ! ” මං ගෙනල්ලා දෙන්නම් හවස 4 පහු වුණාට කමක් නෑනේ. “
” ඒකට කමක් නෑ මිස් ! මං හයර් එක ගෙවන්නම් “
” ඕනේ නෑ සර් ! මං ඔෆිස් එකේ කැබ් එකෙන් එන්නම් ” දිනාශා සිනාසීය.
” හොදයි මං එහෙනම් යන්නම්, මිස්ට ගොඩක් ස්තූතියි ” කී ජගත් තම සාක්කුවෙන් ගත් දිගු ලියුම් කවරය
ඇගේ මේසය මත තැබීය.
” මේ මේ… මොකක්ද ?” ඇය ගොත ගැසුවාය.
” මගේ වැඩේ කරලා දෙන්න මිස් ගොඩක් මහන්සි වුණා මේ දවස් දෙකට ඒකට පුංචි කළගුණ සැළකීමක්,
චරදවා හිතන්න එපා හිත හොඳින් දෙන්නේ ” ජගත් කීවේය.
” අනේ සර් ! තරහා වෙන්න එපා. මං වැඩක් කරලා දීලා තෑගි ගන්නේ නෑ, අනික මං කළේ මගේ රාජකාරීය “
ඇය කීවේ ලියුම් කවරය ඔහු වෙත දිගු කරමිනි.
” හිත හොදින් දෙන දෙයක් භාර නොගන්නේ ඇයි, අනික මේක පගාවක්වත් ජරාවක්චත් නෙමෙයි නේ,
මහන්සි වෙලා නීත්යානුකූලව කරලා දුන්නු මහන්සියට දෙන පොඩි තෑග්ගක්නේ ” ජගත් කීවේය.
ඔහු සමග
තර්ක කිරීමට යාමෙන් ඵලක් නොවන බව ඈ වටහා ගත්තාය.
” හොදයි මං මේක භාර ගන්නම්, ස්තූතියි ” ඈ කීවාය.
” මමයි මිස්ට ස්තූති කරන්න ඕනේ , එහෙනම් හෙට මගේ ලියකියවිලි ටික ගෙනල්ලා දෙන්න මං එහෙනම්
යන්නම් ” ජගත් ලේඅම් කායාලයේන් පිටවූයේ දහසකුත් එකක් බලාපොරොත්තු සහිතවය.
එනම් මේ කෙල්ලව කෙසේ හෝ තමාගේ කරගන්නවා යැයි සිතාය.
ඇයගේ රූපය මතක් වෙද්දී ජගත් ට දැනුණේ දැඩි ආශාවකි.එය වචනයෙන් විස්තර කළ හැකි නොවීය. කෙසේ
හෝ ඇයව ලබා ගැනීමට ඔහුගේ යටි සිත පොළඹවන ලදී. ජගත් ආපසු ගෙදර යද්දී වාහනය තුළ සිටම
ඇමතුමක් ගත්තේ ය.
” සුරේ ! මට පොඩි උදව්වක් ඕනේ ” ජගත් කීවේය.
” කියන්න සර් ! මොකක්ද වෙන්න ඕනේ “
” වේයන්ගොඩ ප්රාදේශීය ලේකම් කායාලයේ බදු අංශයේ ඉන්නවා, දිනාශා පෙරේරා කියලා මිස් කෙනෙක්, මට
එයා ගැන ඔක්කොම විස්තර හොයලා ඕනේ,ඉන්නේ කොහෙද කාත් එක්කද ඉන්නේ බැදලා නම් නෑ කියලා
දන්නවා. දෙමාපියෝ කවුද ? වගේ හැමදේම “
” අයියෝ හරි සර් !පැය 24 ක් දෙන්න සිම්පල් කේස් එකක්නේ, ඔය වගේ වැඩ ” අනෙක් අන්තයෙන් හඩ ගලා
ආවේය.
” හරි ” ජගත් ෆෝොනය තැබීය.
මේ අතර ජගත් පිටව ගියාට පසු දිනාශා ලියුම් කවරය හැර බැලුවාය. එය මේ වන තෙක් තිබුණේ ඇගේ මේසය
මතය. එය තරමක් බරට දැනුනි. ඇය එහි ඇතුළේ වූ නොට්ටු එළියට ගත්තාය. ඇගේ මුවින් නික්මුණේ විමතිය
මුසු ස්වරයකි.
” පන්දාහේ කොළ විස්සක් , ඒ කියන්නේ රුපියල් ලක්ෂයක් ! ” ඇය තමාටම කියා ගත්තාය.
ඇය පුදුම වී තම එක් අතක් කම්මුලට ගෙනිච්චා ය.වෙවුලන දෑතින් යුතුව එය තම අත් බෑගය ඇතුළට දැමුවාය.
එහා කාමරයේ සිටියේ ඇගේ මිතුරියකි. ඇයද දිනාශාගේ තනතුරේම සිටි අයෙකි.
” මේ උඹ දන්නවද බන් මාව හම්බවෙන්න ආපු ඒ මහත්තයා කවුද කියලා ” දිනාශා ඇසුවාය.
” ඇයි උඹ දන්නෙම නැද්ද ? මං හිතුවා දන්නවා ඇති කියලා, ඒ වේයන්ගොඩ ටවුම මැද තියෙන ෂොපින්
චෝල්් බිල්ඩින් එකේ අයිතිකාරයා නේ, ජගත් සූරියආරච්චි ! “
” ඒකත් එහෙමද ? ” දිනාශා කිව්වාය.
ඇය ගෙදර ගොස් සිදුවීම පිළිබඳ තම සොහොයුරා ට කියා රුපියල් ලක්ෂය ඔහු අතේ තැබුවාය.
” උඹට පිං නංගියේ ! මේකත් අපිට ලොකු දෙයක් දරුවගේ වැඩේට ” ඔහු කීවේ එපමණකි.
පහුවදා කාර්යාලයෙන් ඇය පිටත් වූයේ ජගත් ට ලියවිලි ටික භාරදීමේ අදහසිනි. ඒ ප්රා.ලේ ගේ කැබ් රථයෙනි.
ඔහු කියු ඔහුගේ ඔෆිස් එක පිහිටා තිබුණේ ද වේයන්ගොඩ ඔහුට අයිතිව තිබූ ගොඩනැගිල්ලේ ඉහළ මාලයේය.
ඇය යද්දී පිළිගැනීමේ කවුන්ටරයේ කාන්තාවක් සිටියාය.
” ජගත් මහත්තයා ඉන්නවද ”? ” දිනාශා ඇසුවේ ඉතා අලංකාර ලෙසත් සිත් ඇදගන්නා ලෙස සකස් කර තිබූ
කායාලය දෙස නෙත් යොමමිනි.
” අනේ සර් හදිස්සියක් වෙලා ගෙදර ගියානේ, “
” මේලියකියවිලි ටික සර්ට දෙන්නයි ඕනකම තියෙන්නේ, මං දිනාශා වේයන්ගොඩ ප්රාදේශීය ලේකම්
කායාලයේ ! “
” ආ එහෙම ද මිස් ! මෙහෙන් වාඩි වෙන්න.”
” කමක් නෑ ඉන්න බලන්න මං කෝල් එකක් දීලා බලන්නම්, ඔයාට මේ ටික දෙන්නද කියලා හෙට සර්ට මේක
කලෙක්ට් කරගන්න පුලුවන් නේ. ඇය ජංගම දුරකතනය අතට ගත්තාය.
” ඔව් මිස් දිනාශා ! ඔයා ඉන්නේ දැන් කොහෙද ”? ” ජගත් ඇසුවේය.
” මං ඉන්නේ සර්ගේ ඔෆිස් එකේ මං දැනුයි ආවේ ටිකක් පරක්කු වුණා. සර්ට හදිස්සියක් කියලා ගියා කිව්වා.
මම මේ ඩොකියුමන්ට්ස් ටික මෙහෙන් තියන්නම් නේද ” ” දිනාශා ඇසුවාය.
” අනේ මිස් ! ඒ ටික මගේ ගෙදරට ගෙනල්ලා දෙන්න පුලුවන් ද ? ලොකු උදව්වක් ඒ ටික මට මගේ අතට අදම
ඕනේ, මේ ලග ගෙවල් තියෙන්නේ අපේ “
ඔහුගේ ඉල්ලීම ඉටුකළ යුතුය. අච්චර දෙයක් දීලත් මේ උදව්ව කරන්න බැරි නම් වැඩක් තියෙනවා දිනාශා
සිතුවාය. ඇය ජගත්ගේ ඔෆිස් එකෙන් බැස්සේ කඩිනම් ගමනිනි. දෙපස සිටිය වුන් හා පාරේ ගිය අය ඇය දෙස
දෙපාරක් හැරී බැලීමට කටයුතු කළහ. ඇගට ඇලී තිබූ නිල් පැහැති සාරිය විවිධ රටා මචමින් තිබුණි. ඇය මද
සිනාවකින් කැබ් රථයේ රියැදුරා ඇමතීය.
” සිරිල් අයියේ ජගත් සුරියආරච්චි කියන මේ මහත්තයාගේ ගෙදර දන්නවද ? “
” මොකද නැත්තේ මිස් ! “
” අපිට එහෙට යන්න වෙනවා මේ ටික දෙන්න “
” හරි යමු මිස් ” කැබ් රථය වේගයෙන් ඉගිලෙන්නට විය.
5 කොටස
දුටුවන් වශී කරවන ඒ රූපය හිමි ඇයට වයස අවුරුදු 35 ක් කියා කීමටද උගහටය. කැබ් රථයේ ඉදිරිපස
අසුනේ සිටි ඇය තම අව් කණ්නාඩිය ගලවා ගත්තේ දැන් තම ගමනාන්තය ට ලග බව රියැදුරාගේ දැනුම් දීමට
අනූවය.
ඇයටම ගැළපුණු නිල් පැහැති සාරිය අතින් මදක් සකස් කර ගත් දිනාශා වාහනයෙන් බැස්සේ විශාල
ගේට්ටුවකින් ඇතුළට වාහනය ගෙන අලංකාර කරන ලද ගෙවත්තක් මැද නවතා ලූ විටය. එහි සිටි
ආරක්ෂකයින් කිහිපදෙනෙකු ඇය වෙත හෙළුවේ විමතියට පත් දෙනෙත් ය. එතරම් රූමත් ගැහැණියක් මීට
පෙර දැක නැතිවා වාගේය.
වාහනයේ රාජ්ය ලාංජනය දුටු ආරක්ෂකයෝ තම තටු අකුලා ගන්නට විය.
” මැඩම් මොකක්ද කෙරෙන්න ඕන රාජකාරීය ? ” එක් අයෙක් ගරු සරු ඇතිව ඇසුවේ වාහනයේ රියදුරු වෙත
තියුණු බැල්මක්ද හෙළමිනි.
” මම ප්රාදේශීය ලේකම් කායාලයෙන් ජගත් මහත්තයව හම්බවෙන්න පුලුවන් ද ? ඩොකියුමන්ට්ස් ටිකක්
තියෙනවා සර්ට භාර දෙන්න ” ඇය කීවාය.
” ඔව් මැඩම් ! මෙහෙන් එන්න. ” කී තරබාරු අයෙක් ඇයට පෙරටුව ගමන් කළේය.
එය ගෙයකට වඩා විශාල වළව්වක ස්වරුපය ගත්තේය. පුළුල් වූ බරාද හා කොරිඩෝ කීපයක් පසු කළ ඔවුන්
තේක්ක ලීයෙන් ඔප දමා සාදන ලද ඉස්තරම් විශාල දොරක් අසල නතර විය. ඇය සමග ආ තරබාරු පුද්ගලයා
දෙවරක් එයට තට්ටු කල විගස දොර ඇරුණි.
” මැඩම් මෙතනින් ඇතුළට යන්න ඊටපස්සේ කෙලින්ම උඩට යන්න පඬඩිපෙළක් ඇති ඒකේ උඩටම යන්න සර්
ඉන්නවා මැඩම් බලාපොරොත්තුවෙන් ” ඇතුළේ සිටි මරුමුස් පෙනුමක් තිබූ පුදගලයෙක් කීවේ ඇයට යන්නට
පසෙකට වෙමිනි.
දඳිනාශා මදක් පසුබෑවේ ඒ අමුතු පෙනුමක් තිබූ පුද්ගලයන් දැකීමෙන් පමණක් නොව, තමාට ජගත් මහතා මුණ
ගැසීමට ඒ විශාල තරප්පු පෙළ තරණය කරන්නට වීම ගැනය. වයස 35 ක් වුවත් ඒ සා වික්රම්යක් කිරීමට ඈ පසු
බෑවාය.
” ඒ මනුස්සයා ට බැරිද පහළට එන්න ” ඈ තනියම සිතුවාය.
” නෑ අච්චර උදව්වක් කරපු එකේ, මට බැරිවෙන්නේ කොහොමද මේක උඩට ගිහින් දෙන්න, නෑ මං යනවා “
ඇය තරප්පු පෙළ නගින්නට විය.
බිත්තිය දිගටම එල්ලා තිබුණු පෞරාණික සිතුවම් නිවසට ගෙනැවිත් තිබුණේ ගාම්භීර පෙනුමකි. ඇය දොර
දෙස ආපසු හැරී බැලුවේ
කම රියැදුරා වූ සිරිල් අයියා හෝ අවට පෙනෙන කෙක් මානයේ සිටීදෝ කියාය. ඔහුද නැත. කිසිවෙකුත් නැත.
ඇය සිතට එඩිය ගෙන තරප්පු පෙළ නැග්ගාය. ඇයට එය දැණුනෙ කල්පයක් ලෙසය.
ඇය ඉහළට එන තෙක් ඉවසිල්ලක් නැතිව සිටි අයෙක් විය. ඇය මිදුලෙන් බැස ගත් මොහොතේ පටන් ඈ දෙස
බලා සිටි ඔහු ඇය තරප්පු පෙළ නගිනවාත් සමග ගේ තුළට ගියේ ඈ පිළිගැනීමේ අටියෙනි.
ඇයගේ දෙපතුලේ සිට ගිස් මුදුන දක්වා බැල්මක් හෙළු ඔහුගේ සිත වෙව්ලුම් කන්නට විය. ඇය තමා ඉදිරිපිට
තම නිවසේ උඩු මහලේ විසිත්ත කාමරයේ සිටීය යන හැගීම ඔහු තුළ පහළ වන්නට විය. ඇය ඇද සිටි නිල්
පැහැති සාරිය දකුණු ඉන්දීය සරාගී මෝස්තරයේ එකක් බව ඔහුට වැටහුනි.
” මිස් එන්න මෙහෙන් වාඩි වෙන්න.” ජගත් කීවේ කාරුණිකවය.
” කමක් නෑ සර්, මෙහෙම හොදයි” දිනාශා කීවේ මදක් අපහසුවෙනි.
” එහෙම පුලුවන් ද ? මෙහෙන් වාඩිවෙන්න ටිකක් ” ජගත් ගේ බලකිරීමට ඈ වාඩි විය.
දුරකතනය අතට ගත් හේ ක්ෂණිකව ඇමතුමක් ගත්තේ ය.
” මේ මිස්ට බොන්න කූල් ඩ්රින්ක් එකක් ගේන්න. ” ඔහු ෆෝනය මේසය මතින් තැබීය.
” මෙන්න සර්ගේ ලියකියවිලි ටික හරිද බලන්න ” ඇය මදක් සිනාසී ලිපිගොනුව ඔහු වෙත දිගුකළාය.
” බොහොම ස්තූතියි මිස්, “
” නෑ මමයි සර්ට ස්තූති කරන්න ඕනේ ” දිනාශා කීවේ හෙමින් කොදුරමින් වාගේය.
” ඒ කිව්වේ? “
” නෑ සර් මට දුන්නු ඒ සල්ලි මට ගොඩක් වටිනවා. මට නෙමෙයි මගේ අයියගේ දරුවට, ” දිනාශා කියාගෙන
ගියාය.
” මට තේරෙන්නේ නෑ මිස් මොනවද කියන්නේ කියලා ” ජගත් කීවේ බොරුවකි. ඇය ගැන සියලු තතු මේ වන
චිටත් ඔහුගේ සහචරයන් ලවා ඔහු සොයාගෙන තිබුණි.
” ඔව් සර් ! මට ඉන්නේ අයියා විතරයි. මං ඉන්නේ එයා ලග. එයාගේ එකම පුතා අසනීපෙන් ඉන්නේ, එයාව
හොද කරගන්න රුපියල් ලක්ෂ එකසිය පණහක් ඕනෙලු. ඒක දැනගත්තු දවසේ ඉදන් අපි මහන්සි වෙන්නේ ඒ
සල්ලි හොයාගන්න.
ඉතින් එහෙම හිටපු අපිට මේ ලක්ෂය දෙවියෝ දුන්නා වගේ. සර් ” ඈ කීවේ කදුලු බිදු
කිහිපයක් ඇගේ දෙකොපුල් හරහා රූරා බසිද්දීය.
” ඒකත් එහෙමද ? ” ජගත් කීවේ එය හොදින් සිතට ධාරණය කර ගනිමිනි. සේවකයෙකු විසින් ගෙන ආ කොළ
මිදි මිශ්ර බීම එක ඇය විසින් පිළිගත්තාය.
” මිස් දිනාශා කැමතිනම් අපි ඒ ගැන වැඩිදුරට කතා කරමු. මට පුලුවන් මිස්ගේ අයියගේ පුතාව සනීප කරගන්න
උදව් කරන්න ” ජගත්ගේ මුවින් ඒ වචන පිටවෙද්දී ඇගේ දෑත් වලින් ඉබේම මුහුණ වැසෙන්නට විය. ඉන් පසුව
ඈ එම දෑත් එක්කොට ජගත් දෙස බැලුවාය.
” මේ මාස කීපයේම අපි දවල් රෑ නොබලා මහන්සි වුණේ පුතාගේ වැඩේට, සර්ට පිං සිද්ධ වෙනවා අපිට
උදව්වක් කරන්න පුලුවන් නම් “
” හරි මිස් දිනාශා ඔච්චර පිංසෙන්ඩු වෙන්න එප, ඒක ඔයා වගේ කෙනෙක්ට ගැළපෙන්නේ නෑ. මං ඔයාට
කෝල් එකක් දෙන්නම් දවස් දෙකකින්, මට ඔයාගේ නම්බර් එක දෙන්න.
” 075 -5816299 “ඇය කියාගෙන ගියාය. ජගත් එය තම අයි ෆෝනයේ ගබඩා කර ගත්තාය.
” සර්ට කොහොම ස්තූති කරන්නද මන්දා, “
” ඒ ගැන එච්චර හිතන්න එපා මිස් ! අපි ඔක්කොම මනුස්සයොනේ ! ” ජගත් එය කීවේ සත්යම චේතනාවෙන්
නම් එය කොතරම් අගනේද ?
” එහෙනම් සර් මම යන්නම්, සර්ට ගොඩක් ස්තූතියි “
” ඇය බීම වීදුරුව හිස් කළාය. මිදි යුෂ පානය ඇගේ සිහිය තරමක් දුරට විකල් කර තිබුණි. ක්ලාන්ත ගතියක් ද
ඇයට දැනෙන්නට පටන් ගෙන තිබුණි. ඇය සැප පහසු පුටුවෙන් නැගිට්ට්ටේ අපහසුවෙනි.
” මං යන්නම් සර් ! “
” මිස්ට මොකක් හරි අසනීපයක්ද ? “
” නෑ මේ ග්රේප්ස් ජූස් මං බීලම නෑ ඒක නිසා වෙන්න ඇති.” ඇය නැවතත් පුටුව මතටම කඩා වැටුණාය.
” දිනාශා මිස් ! මොකද වුණේ ”……..
දිනාශාට සිහිය එන විට ඈ සිටියේ දිගු සෝපාවක් මතය. ඇයට දෙලෝ රත් විය. තම සාරිය අතින් අල්ලා බැලූ චිටය ඇයට ලේ ටිකක් ඉනුවේ
ඒ අසලම අනිත් පස සොපාවේ සිටියේ ජගත් ය. ඔහු තමා දෙස එක එල්ලේ
බලාගෙන සිටින බව දුටු ඈ එකවරම ගැස්සී ගියාය. ඔලුව අතගාමින් කෙලින් වූ ඇය පියවි සිහියට ආවාය.
සියල්ල ක්රමයෙන් ඈට මතක් විය.
” මට මොකද වුණේ කියලා මං වත් දන්නේ නෑ, මං කොච්චර වෙලා මෙහෙම හිටියද ” ඇය කීවේ සොපාවෙන්
නැගිටිමිනි.
” බයවෙන්න එපා මිස් මට සමාවෙන්න. මිදිවල සැරටද කොහෙද මිස්ට එහෙම වුණේ. පැය භාගයක් ඉන්න
ඇති ඕනේ නම්”
” මං යන්න ඕනේ දැන් ” ඇය ලැජ්ජාවත් බියත් මිශ්රිත හඬකින් කීවාය .
” සමාවෙන්න ” ජගත් කීවේය.
” ඒකට කමක් නෑ සර් ! මං එහෙනම් යන්නම් “
” දිනාශා මිස් ! මං අනිවාර්යයෙන්ම මිස්ගේ අයියගේ පුතාට උදව් කරන්නම් ” ජගත් කීවේ ඇය තරප්පු පෙළ
බසිද්දීය.
” සර්ට ගොඩක් ස්තූතියි ” ඇය කැබ් රථයට නැග ගෙදර යන්තෙක්ම ගියේ නිහඬවමය. තමාට කරදරයක්
නොවීම ගැන දහස් චරක් සතුටු වූ ඈට ජගත් ගැන පැහැදීමක් ඇති වීමටත් එය හේතු විය. ඉන්පසු ඇය
කල්පනා කළේ ජගත් මහතා කරන්නට පොරොන්දු වූ උදව්ව ගැනය. ගෙදර ගිය විට ඒ ගැන අයියාට හා
නෑනාට එය කී විට ඔවුන් ඉතා සතුටුවූහ.
” එහෙම වුණොත් නම් ලොකු දෙයක් ” දිනාශා ගේ අයියාගේ නෑනා කිවේ දෑතින්ම දිනාශාව අල් ලාගනිමිනි.
මාස තුනකට පසු…
මිනිස් ආශාවන් හා හැගීම් මත මානව අරමුණු ක්රියාකරන්නේය යන මතය සනාථ කරමින් සියල්ල සිදුවූයේ ඉතා
වේගයෙනි. ජගත් විසින් දිනාශාගේ අයියගේ පුතා සනීප කර ගැනීම වෙනුවෙන් ලක්ෂ එකසිය පණහක මුදල
ලබාදී තිබුණි. ඉන්දියාවේ කොල්කටාගිදී සිදුකළ සැත්කම සියයට සීයක් සාර්ථක වී තිබුණි. සම්පූර්ණ සුවය
ලැබේ අශින්ත පුතා ගෙදර ආවේ තම පුංචීගේ සිතට නැවතත් වසන්තය ගෙන එමිනි. නමුත් ජගත්ගේ මීළග
යෝජනාව නිසා ඳිනශාගේ මුලු ජීවිතයම වෙනස් අතකට පෙරළෙමින් තිබුණි.
” දිනාශා මං ඔයාව කසාද බදින්න කැමතියි “
ජගත් තමාට වඩා අවුරුදු 22 කටත් වඩා වැඩිමල් ය. ඇගේ කලවයසකත් දැන් දැන් ගෙවී යමින් තිබුණි. නමුත්
මහල්ලෙකු හා විවාහ වීමේ කිසිදු අවශ්යතාවයක් ඇයට නොවීය.
ඇගේ ජීවිතයේ ලොකුම හිදැස වූයේ තම
අයියාගේ පුතාය. දැන් ඔහුට සියයට සීයක් සනීප ය. වාර විභාගයේදී පුතා විෂයයන් 13 ට ලකුණු 1094 ක්
ලබාගෙන තිබුණි.
නමුත් ශනායාගේ අයියාගේ නෑනාට තම පුතාගේ ජයග්රහණයේ සතුට විදගත නොහැකි වූයේ
ජගත් මහතාගේ අලුත් යෝජනාව නිසාය.
ඔහුගේ සත්යා අරමුණ දැන් හෙලිදරව් වී තිබේ. ඒ දිනාශාව ලබා
ගැනීමේ අරමුණයි.
” මං මොකද අයියේ දැන් කරන්නේ ! ” ඇය තම සහෝදරයාගේ කකුල් දෙක ලග වැටී හඩන්නට විය. ඇයව
දෑතින්ම ඔසවා ගත් ඔහු ඇයව අස්වාසාලුවත් ඔහුටද උත්තරයක් නැති ප්රශ්නයක් බවට මෙය පත්ව තිබුණි.
” අපේ පුතාව සනීප කරලා දුන්නා තමයි. අපි ඒකට කොච්චර වැදුම් වැන්දද ? නමුත් ඒකට ඉල්ලන
ප්රතිඋපකාරය මේකද ? මේ නාකි මනුස්සයට මේ කෙල්ලව දෙන්න පුලුවන් ද ? කොච්චර සල්ලි නිබ්බත් වැඩක්
තියේද ? ” තම නෑනාගේ වදන් ඇයට තාවකාලික සතුටක් ගෙන ඒමට සමත් විය.
” අනේ සර් ! මේ ගැන හිතන්න මට තව කල් ඕනේ ” දිනාශා පිංසෙන්ඩු වූවාය.
” මාස දෙකක් දෙන්නම් තව දිනාශා ! මං පුතාටත් කියලා තියෙන්නේ මං බදිනවා කියලා, ඉක්මනින්ම මට
ඔයාගේ වචනය ඕනේ ” දැන් දැන් නම් ජගත් ගේ වචන වල තිබුණේ අකාරුණික ස්වභාවයකි.
” එදින රාත්රියේ ඇය දුටු සිහිනය බියකරු එකක් විය. ඇය ජගත් හා විවාහ වී සිටි අතර ඒ ඔවුන්ගේ පළමු මංගල
රාත්රියයි. ඇය සිටියේ හිත හදාගෙනය. ඔහු තම ස්වාමියා ලෙස පිළි ගනිමිනි.නමුත් ඔහු මහළුය.
සිහිනයේ ඇය ඔහුගේ සිරුර මත දගකාරකම් කරන්නට වූයේ රාත්රිය පුරා චමත්කාරජනක චින්දනයක් ලබා
ගැනීමේ අරමුණෙනි.
තම දිගු වූ අකීකරු කෙස් කළඹ අත් දෙකෙන්ම මට්ටු කරමින් ඈ ඉහළට හා පහළට
චලනය වූයේ ඒ ආදරණීය කුටියේ වූ මන්දාලොකයෙන් මත්වෙමිනි.
තව තවත් සතුටු සාගරයේ කිමිදීමේ ගැඹුරු හැගීම ඈ වෙලා ගද්දී ඇගේ දගකාරකම් වල වේගය වැඩි වෙමින්
තිබුණි.
නමුත් මැදිවිය ඉක්මවා සිටි ඔහුට ඇගේ දගකාරකම් තවදුරටත් දරාගෙන සිටීමේ හැකියාවක් නොවීය.
ඔහු තම ප්රීතියේ උපරිමයට ලගාවන්නට විය. ගැඹුරු සුසුම් හඩ හා ගැස්සෙන ඔහුගේ සිරුර දුටු ඈට ඉවසුම්
නැතිවිය.
” රත්තරං මොකද ඔයාට ? ” ඇගේ කටහඩ පියකරුය.
” ඇති මැණික දැන් ” ඔහුගේ හඩ බාලවී තිබුණි.
” මොකක්ද අනේ ! පටන් ගත්තා චිතරයි නේ, ” ඇය ඔහුගේ සිරුරෙන් ඉවත් වූවා නොව ඔහු ඇයව තල්ලු කළේය.
ඇදේ පසෙකට ඈ තල්ලු වෙද්දී ඔහු තම සිරුර වසා සිටි ඒ ඇගළුම සොයන්නට විය.
” මොකක්ද ජගත් ඔයාට වෙලා තියෙන්නේ ” ඇය නැවතත් ඔහු වෙතට එන්නට උත්සාහ කළාය. එවිට නම්
ඔහුගේ ප්රතිචාරය දුර්වල එකක් නොවීය.
” චටාස් !!! “
ඔහුගේ රළු දෑතක් ඇගේ කම්මුල හරහා ගියේ වේගයෙනි. රිදුම් දුන් කම්මුල අතගාමින් ඇය ඉකිගසමින් හැඬුවාය.
” අයින් වෙයන් බැ/ල්/ලි//යේ !, මම උඹව කසාද බැන්දේ ලව් කරන්න නෙමෙයි. මට ඕනේ දේවල් ලබාගන්න.
මිසක් උඹට ඕන දේවල් දෙන්න නෙමෙයි ” ඔහුගේ මුවින් එම වචන පිටවූයේ ෂැම්පේන් වල මත් ගතිය නිසාදෝ කියා ඇය කල් පනා කළාය.
ඇදහිය නොහැකි එම වචන දෝංකාර දෙමින් තිබුණි. ඇය තම සුන්දර සිරුර සිනිදු වස්ත්රයකින් ආවරණය කොට ගත්තාය
ඇද විට්ටම අසල ඈ දුකින් ගුලි වෙද්දී ඔහු ඇදෙන් නැගිට නාන කාමරය වෙත පිය නැගුවේ
ඇය දෙස එකදු බැල්මක් හෝ නොබලමිනි.
ඇය රතුවූ කම්මුල අතගාමින් හෙමින් හඬන්නට වූයේ ඇගේ ජීවිතයේ සොදුරුම දවස වූ පළමු රාත්රිය දුකකින් කෙළවර වෙද්දීය.
දිනාශා ඇහැරුනේ ගැස්සීගෙනය. තම සියොළගම දහඩියෙන් තෙත් වී කිබුණි….
දිනාශාගේ පහස ලබා ගැනීමේ ඒකායන බලාපොරොත්තුව ජගත්ගේ සිත තුළ දැඩි ලෙස මොදු වෙමින් තිබුණි.
නමුත් දිනෙන් දින ඇය එය පස්සට දැමීම ගැන ඔහු සිටියේ සතුටින් නොවේ.
තම පුතාට තම විවාහය ගැන
දැනුම් දුන්නා කල් වැඩිදෝ කියා ඔහුට සිතුණේ තම විවාහය මගින් තවත් අරමුණක් මුදුන් පත් කර ගැනීමේ
ක්රියාවලිය පස්සට යාම හේතුවෙනි.
ජගත් ට තවත් අනියම් බිරියක් විය. ඇයට ඔහුගෙන් දරුවන් දෙදෙනෙකු
චිය. ඔවුන්ගේ අනාගතය චෙනුවෙන්ද දෙයක් කළ යුතු වීම නිසා ඔහු මෙම සැළැස්ම ක්රියාත්මක කළේය.
” එක ගලෙන් කුරුල්ලෝ තුන්දෙනයි ” ජගත් සිතුවේය. මේ වැඩේ හරි ගියොත් ශෙනාල්ට එයාගේ අම්මගේ
දේවල් ටික චිතරක් දීලා බේරෙන්න පුලුවන්.
ඒක එකක්, එතකොට මගේ අනිත් දරුවෝ දෙන්නට මගේ
දේවල් දෙන්න පුලුවන්, අනිත් අතට දිව්යාංගනාවක් වගේ ගෑණියෙක් හම්බවෙනවා. “
ජගත්ගේ අරමුණු පැහැදිලිය. එනම් නැවත විවාහ වීමයි. ඉන් තම දේපළ හා වස්තුව පළමු නීත්යානුකූල
චිවාහයේ දරුවාට සම්පූර්ණයෙන්ම අයිති වීම වළක්වාලිය හැකි බව ඔහුට සිතුනි.
” ඒ කියන්නේ තාත්තේ ! ඔයා තාම බැන්දේ නැද්ද ……..? ” ශෙනාල් ඇසුවේ විමතියෙනි.
” බදින්න ඉන්නේ පුතා ! පොඩි ප්රශ්න ටිකක් නිසා වෙඩින් එක ටිකක් කල්දැම්මා. කොහොමත් මේක
බොහොම ॥16(11/8] එකේ කරන්නේ කාටවත් කියන්නේ නෑ. පුතා එනවා කිව්වා නේද ලබන සතියේ ” ජගත්
ඇසුවේ වික්ෂිප්තවය.
” ඔව් තාත්තේ ! එන්න තමයි හිතන් ඉන්නේ “
තාත්තාගේ ඇමතුමෙන් පසු ශෙනාල් ට මෙහි කුමක්දෝ අමුත්තක් තිබෙන බව ඔහුට සිතුනි.
” මගේ අත අතාරින්න ජගත් මහත්තයා ! ” දිනාශා උස් හඬින් කීවේ ප්රාදේශීය ලේකම් කායාලයේ තම ඔෆිස්
කාමරයේදීය.
” බොරුවට කෑගන්න එපා,ඇයි උඹ මගේ යෝජනාවට අකමැති වෙන්නේ ” දැන් දැන් ජගත්ගේ ඉවසීමේ
සීමාවද ඉක්මවා තිබුණි.
” මේක රජයේ ආයතනයක්, අපේ පුද්ගලික දේවල් කතාකරන රන්ඩු කරන තැනක් නෙවේ.කරුණාකරලා
දැන් ජගත් මහත්තයා යන්න. මං හවසට එන්නම් මහත්තයාව හ ම්බවෙන්න. එතකොට කතා කරමු. ” දිනාශා
සන්සුන්ව කීවාය.
” හරි කොහේටද ? “
” මං එන්නම් ගෙදරට “
” එපා ! පුතා එනවා අද දවල්ට ගෙදර රට ඉදලා ” ජගත් කීවේ තම හඩ පාලනය කර ගනිමිනි.
” පුතා එන දවසෙම රන්ඞු කරගන්න නියාගත්තද ? මේ මනුස්සයා ! ” දිනාශා තමන්ටම කොදුරා ගත්තාය. වෙන
මිනිස්සු නම් තමන්ගේ දරුවෙක් මල්ලෙක් කාලයක් රට ඉදලා එනකොට ඒ අයව පිළිගන්න ලෑස්ති වෙනවා
මිසක් වෙන කොහෙවත් ඉන්න ගෑණු පස්සේ යනවැයි ? ” දිනාශා සිතුවාය.
” එහෙනම් පාක් එකට එනවා හවස හතරහමාරට ” ජගත් තම ෆෝනය අතට ගෙන යාමට හැරුණේ ය.
” හොදයි ” දිනාශා හෙමින් කියනු ඔහුගේ කණට ශ්රවණය විය.
ඔවුන්ගේ උස් හඬින් වූ සංවාදය මුලු කායාාලයේම රාජකාරී කළවූවන්ගේ අවධානයට යොමු වී තිබුණි.
දිනාශා
ලැජ්ජාවත් කෝපයත් නිසා තම ඔෆිස් කාමරයෙන් එළියට වත් ආවේ නැත. නමුත් ප්රාදේශීය ලේකම්
කායාලයේ සිටි සියලු දෙනා දිනාශා වැටී ඇති කරදරය ගැන දැනගෙන ඈ පිළිබඳව අවංකවම කණගාටු විය.
ඔෆිස් එකේ සිටි අයගේ කසුකුසු තැනින් තැන ඇහෙන්නට වූයේ දිනාශාගේ පලගිලව්ව ගැනය.
අනික් කරුණ
නම් ඈ දැන් උසස් වීමක් ලබාගෙන සිටීමයි. දැන් ඈ නිකන්ම නිකන් සංවර්ධන නිලධාරීවරියක් නොව සහකාර
ප්රාදේශීය ලේකම්තුමිය වූවාය.
ඒ නිසා කිසිවෙකුත් ඈගෙන් මේ ගැන මූණට අහන්නට තරම් එඩිතර වූයේ
නැත. අනික් අතට ජගත් සූරියආරච්චි කියන්නේ කවුරුන් කියාද ඔවුන් හොදාකාරවම දැන සිටියෝය.
එදින
රජයේ කන්තෝරුවේ උණුසුම් පුවත බවට පත්ව තිබුණේ දිනාශාය.
” මම කිව්වා අනේ දිනාශාට ඔය මනුස්සයව ඕනේවට වඩා විශ්වාස කරන්න එපා කියලා, මෙහෙට වද්දගන්නත්
එපා කිව්වා. කෝ ඇහුවයැ.
කී පාරක් මෙහාටත් ආවද ? පව් අනේ අපේ කෙල්ල ! ” දිනාශා මුලින් සිටි බදු
අංශයේ ඇගේ ලගම මිතුරියන් කත කර කර ඈ ගැන දුක් වූවාය.
” ඒ වුණාට පව් අනේ, අසනීප දරුවට උදව් කළා කළා කියලා ඒ ළමයගේ පුංචිව කසාද බැදගන්න අයිතියක්
තියෙනවා ද 7? ” ගිණුම් අංශයේ මිස්ලා කතා කර සිටියෝය.
” සල්ලි බලේ තමයි, ඔහොම තමයි ඔක්කොම සල්ලිකාරයෝ ! උන්ට හිතෙන හිතෙන හැමදේම කරන්න
හදනවා. පච් අහිංසක කෙල්ල, කසාද බැදල හිටියනම් මේ මොකවත් නෑනේ, අපි කොච්චර කිව්වද අවුරුදු තුන
හතරක ඉදලා ” ආයතන අංශයේ පියන් වන දිසානායක හැම තැනම ඇවිදිමින් ඕකම කියන්නට විය.
” දිනාශා මැඩම් ට තියෙන්නේ පැමිණිල්ලක් කරන්න. කොහේ තියෙන හයියක්ද නාකි මයිනට “
ආපනශාලාවේ කමින් සිටි කුණු ට්රැක්ටරේ රියදුරු මහතා තම සගයන් සමග කීවේය.
” පැමිණිල්ලක් කරන්න, කොහේටද ? පොලීසියත් උන්ගේ වෙච්ච කොට, ඔය ජගත් කියන්නේ මෙහේ
වේයන්ගොඩ චිතරක් නෙවෙයි මුලු බස්නාහිර පළාතම හොල්ලන් ඉන්න පොරක්, කොරයි පොලීසිය මේන්
කියලා…” තවත් සගයෙක් කීවේ ආපනශාලාවේ ජනේලයෙන් බුලත් විට පාරක් එළියට ගසමිනි.
මේ අතර දිනාශා හවස 3.00 ට කෙටි නිවාඩුවක් දමා කායාලයෙන් එළියට බැස්සාය.
” කමක් නෑ මං ගෙදර ට යනවා, මේකෙන් දෙක ක් අද බේරගන්න ඕනේ, හැමදාමත් මේ විදියට ලෝකයා
ඉස්සරහ ලැජ්ජා වෙන්න බෑ ” සිතූ ඈ තම රාජකාරී ජිප් රිය පාරට හරවා ගත්තේ ඉතා වේගයෙනි. ඇගේ රියැදුරු
චිජේපාල කම්මුලට අත ගහගත්තේ කායාලයේ ඉස්තොප්පුවේ සිටය.
” ඇයි උඹට එන්න එපා කිව්වද අද ” පියන් කෙනෙක් ඇසුවේය.
” ඔව් බං ! බලපන්කෝ වාහනේ ගත්තු වේගේ,” විජේපාල කීවේය.
” අද මැඩම්ට කේන්ති ගිහිල්ලා වගේ “
” ඔව් ඔය කොහෙද යන්න තියෙනවා කිව්වේ මට එන්න එපා කිව්වා “
දිනාශාව දුටු ශෙනාල් ගල්ගැසුණාක් මෙන් ඇය දෙස බලා සිටියේය.
” කවුද ? මේ ගෑණු කෙනා ! ” ශෙනාල් ඈත තියාම සිතුවේ එතරම් රූමත් තැනැත්තියක් තමන් ඇමෙරිකාවේදී
හෝ දුටු බවට නිනච්වක් නැති නිසාය.
දඳිනාශා ඉතා මනා ලෙස සකස් කර තිබූ මිදුල පසු කොට දැවැන්ත ආලින්දයට ගොඩ වැදුණේ කිසිම බියක්
සැකක් නොමැතිවය. ආරක්ෂ කයින් දැන් දැන් ඈව දන්නා හදුනන නිසාවෙන් කිසිවක් කීමට ඉදිරිපත් වූයේ
නැත.
” මැඩම් කාව හම්බවෙන්නද ? ” ශෙනාල් ආචාරශීලීව ඇසුවේ ඇය වැදගත් විදියට සාරියක් හැද රාජ්ය ලාංජනය
සහිත ජීප් රියකින් බැස්ස නිසාම නොවේ. ඔහු තුළ චූ කාරුණික ගතිය නිසාය.
” ජගත් මහත්තයා ඉන්නවද ?” ඇයගේ කටහඩ පළමු වතාවට ශෙනාල්්්ට ඇසුණේය. රූපය මෙන්ම කටහඩද
ඉතා ලස්සන බව ඔහුට හැගුණි.
” තාත්තා ! තාත්තා නෑනේ, ඔය ටිකකට එළියට යනවා කියලා ගියා. ” ශෙනාල් ඇයට විසිත්ත කාමරයට
ආරාධනා කළේ නැත්තේ ඈ කාන්තාවක් නිසාත් තම පියා ගෙදර නැති නිසාය.
” ඔයා කවුද ? මං තාත්තට කෝල් එකක් ගන්නම්, හම්බවෙන්න ඇවිල්ලා කියලා.
” මේ මං ආවේ…”
” මොකක් හරි ඔෆීෂියල් වැඩකටද ? “
” නෑ මං හිතන්නේ මහත්තයා ! ජගත් මහත්ත යාගේ පුතා වෙන්න ඕනේ ” දිනාශා ඇසුවේ ඔහු දෙස හිස ඔසවා
බලමිනි.
” ඔව් මං ශෙනාල් ! “
” මට හිතුනා. මිස්ට ශෙනාල් ! මං දිනාශා! ” ඇය නම් කියද්දී ශෙනාල්ගේ මූණ වෙනස්වනු ඇය දුටුවාය. උදේ
කටුණායකින් ගොඩ බැස වාහනේ එද්දී ඔහු තම පියාගෙන් ඇගේ නම අසා තිබුණි.
ඔහු කල්පනා ලෝකයේ සැරිසරද්දී ඇයට ඔහුගේ සිතැගි හදුනා ගැනීමට අසීරු වූයේ නැත. ඇය දිගු කකාවකට
මුල පිරුවාය.
” මිස්ට ශෙනාල් ! මං මේ මැරේජ් එකට කැමති නෑ ” ඇය කෙලින්ම කීවාය.
” මොකක් ?? “
” ඔව්, ඉන්න මං මුලු කතාවම කියන්නම්, කී ඈ පුටුවේ හිදගෙනම කදුලු වගුරුවමින් ඇගේ මුලු කතාවම
කියන්නට විය. එය සාවධානව අසා සිටි සිටි ශෙනාල්ට ඇය ගැන ඇති වූයේ දැඩි සංචවේගයකි.
” ෂි/ට් ! මං හිතුවේ නෑ තාත්තා මෙච්චර පහත් විදියට වැඩ කරයි කියලා ” ශෙනාල් කීවේය.
” මං ආවේ ජගත් මහත්තයගේ පුතා එනවා කියලා දැනගෙන “
” ඒ දරුවව සනීප කරන්න සල්ලි දුන්නාය කියලා බට් , එහෙම කරන්න පුලුවන් ද ? තාත්තා වුණත් වැරදියි නම්
චැරදි, දැන් මිස් දිනාශා ඉස්සරහට මොකක්ද කරන්න හිතන් ඉන්නේ කෙලින්ම තාත්තට කියන්න. “
” කීපාරක් කිව්වද මිස්ට ශෙනාල් ! ඒත් අහන්නේ නෑ මෙච්චර ලෝකේ ගෑණු ඉන්නවා, මාවම විතරක් ඕනේ
ඇයි, ඇයි මෙච්චර මගේ පස්සෙන් පන්නනේ ” ඇය කීවේ කොපුල්තල සාරි පොටකින් පිස දමමිනි.
ඇය ඉතා සුරූපීය. කොහෙන් බැලුවත් ඒ හැඩති ඇයට පිරිමියෙකුගේ හිත යන එක ඉතා ස්වාභාවිකය. ඇය
සිටියේ පුටුවේ ඉදගෙන ඔලුව පහතට හරවාගෙනය. දිගු කෙල් කළඹ ඇගේ මුහුණ සගවා ගෙන තිබුණි.
ශෙනාල් ට ඇති තරම් ඇය දෙස බලන්නට හැකියාව ලැබිණි. නමුත් ඔහුට ඇය ගැන ඇති චූයේ අනුකම්පාවකි.
” කෙනෙක්ගේ අකමැත්තෙන් කසාද බඳින්න බෑ, මිස් දිනාශා ! ” මං කියන්නම් තාත්තට මේ ගැන
ඒ වදන් ඇසීමත් සමග ඈ ඔහු ඉදිරියේ වැද වැටෙන්නට විය.
” අනේ පුලුවන් නම් ලොකු දෙයක් මිස්ට ශෙනාල් !” ඇය අත් එකතු කරන්නට විය.
” ඕ නෝ ෂිට් ! ඔහු පැන ඇගේ උරගිස් වලින් අල්ලා ඇයව නැගිටුවන්නට වූයේය. ඇගේ සාරිය අතරින් ඔහුගේ
රළු දෑත් වලට දැණුනු ඒ ස්පර්ශය ඇට මිදුළු පරයා ගමන් කරන්නට විය.
” පිස්සුද ඔයාට ! මටත් වඩා වැඩිමල් වෙච්ච කොට වඳින්න හදන්නේ ” ශෙනාල් ඇයව පුවට වත්තන් කළාය.
ඔහු සිටියේද ඉතා වික්ෂිප්තවය.
” අනේ පුලුවන් නම් ලොකු දෙයක් මිස්ට ශෙනාල් ! මට බෑ ඔයාගේ තාත්තව මැරි කරන්න. ” ඇය
‘නොනවත්වා කදුලු වගුරුවමින් සිටියා ය.
ශෙනාල්ට ඇය ගැන ඇති වූයේ දැඩි සංවේගයකි. නමුත් එය පරයා ඇය ගැන අමුතු හැගීමක් පහළ වන බවද
ඔහුට හැගුණි. තම පියාට අත්වූ ඉරණමද මීට සමාන නොවේදැයි ඔහු කල්පනා කළේය. ඔහු වචනයක් හං
කතා කිරීමට පෙර ඈ කදුළු පිරි දෙනෙතින්ම මිදුලට බැස්සාය.
” තාත්තා මේ මනුස්සයට වහ වැටුණු එක ගැන කතා කරන්න දෙයක් නෑ, ඒත් ඒ මනුස්සයාගෙ අකමැත්තෙන්
කසාදයක් කරගෙන ජීවත් චෙන්න පුලුවන් ද ? ” ඔහු තමාගෙන්ම එම ප්රශ්නය අහද්දී දිනාශා සෑහෙන දුර ගොස්
සිටියාය.
” දිනාශා ! උ/ඹ එහෙනම් හැමදේම මගේ කොල්ලට කිව්වා. මං කරන්නම් කෝ හොද වැඩක්, මං උ/ ඹ/ව මගෙ
කරගෙනම තමයි මං පස්ස බලන්නේ ” ජගත් තමාටම කීවේ කෝපයෙන් පිපිරෙමිනි. උඩුමහලේ ඔහුගේ කුඩා
මිනිබාර් එකේ ඉදගෙන සිටි ඔහු තම ම/ත් /පැ/න් වීදුරුව පොළොවේ ගැසීය.
දඳිනාශා එනතුරු පාක් එකට වී බලා සිටි ජගත් නැවත ගෙදර ආවේ කේන්තියෙනි. ඒ එන විට දිනාශා පැමිණ
සියල්ලම ශෙනාල්ට පවසා පිටව ගොස් තිබුණි.
” ලැජ්ජා නැද්ද ඩැඩී ඔහොම කරන්න. අකමැත්තෙන් කොහොමද කසාදයක් බැදන් ජීවත් වෙන්නේ, දිනාශා
ඇවිල්ලා මට හැමදේම කියලා ගියා. එයාගේ අයියගේ දරුවව සනීප කරගන්න උදව් කරලා මේ වගේ දේවල්
කරන්න හදන එක, මට ලැජ්ජයි මෙ ගැන. ” ශෙනාල් කීවේ තම පියා ආ විගසමය.
” ශෙනාල් ! මගේ වැඩ වලට හොට දාන්නේ නැතුව හිටියොත් හොදයි, ඒක මම බලාගන්නම් “
” ඒ වුණාට ඩැඩී ඒ මනුස්සයා පව්, මෙතන හොදටම අඩලා දොඩලා ගියේ, ඔයාට කැමැත්තක් එයාගේ හිතේ
තියෙනවා කියලා මං නම් හිතන්නේ නෑ. “
” ශෙනාල් ! ව/හ/ප/න් කට, උ/ඹ එනවද මට උපදෙස් දෙන්න. මං කරන්න ඕනේ මොනවද නොකරන්න ඕනේ
මොනවද කියලා කියලා දෙන්න එන්න එපා “
” තවත් මං ඔය ගැන කියන්න යන්නේ නෑ ඩැඩී ! ඔයාම තේරුම් ගනීවි. මං ආවේ ඔයාගේ පුද්ගලික ප්ර/ ශ්න
චලට ඇගිලි ගහන්න නෙමෙයි. ඒත් මට මේවා දිහා බලන් ඉන්න බෑ, ලැ/ජ්ජයි, ඒවයින් කමක් නෑ මට අම්මගේ
දෝපොළ ටික දෙන්න. මං ඒවා පිළිවෙලක් කරලා ආපහු යනවා. ඇමෙරිකාවටම ,ෂි/ට් අපරාදේ මං ආවනේ
මේවා අහන්න දකින්න මේ අමුතු ඇ/ටේ/ට/ම ආපහු ” ශෙනාල් ගියේ අඩි හප්පමිනි.
” එහෙනම් උ/ඹ මගේ පුතාවත් මාත් එක්ක නොහොද කෙරෙව්වා. නේද ? හරි මං බලාගන්නම්කෝ, මේවට
උ/ඔඹ/ට විදවන්න වෙයි, එදාට උ/බේ වේදනාව මං ආසාවෙන් බලන් ඉන්නවා. හැමදේකින්ම මං උ/ඔඹ/ව
රිද්ද/නවා.”
ජගත් ගේ ආදරය දැන් චෙ/යි/රය/කට පත්ව තිබුණි. දැන් ඔහුට ඕනෑ කලේ කෙසේ හෝ ඇයව ලබා ගෙන
ඇයට රිදවීමටයි.
කිසිවක් නොදත් දිනාශා සාමාන්ය පරිදි තම රැකියාව කරගෙන යන්නට විය. තමා වටා විශාල දැළක් එලෙමින්
තිබෙන බව ඈ නොදත්තාය.
මේ අතර ශෙනාල් ලෝයර් කෙනෙක් අල්ලාගෙන තම මවගේ දේපොළ පවරා ගැනීමේ කායීයට අතගසා
තිබුණි. එය තරමක් සංකීර්ණ වූයේ එහි තක්සේරු වටිනාකම කෝටි ගණනාවක් වූ හෙයිනි. ඔහු තම
ලෝයර්ටවත් නොකියු රහසක් විය.
” මේ ඔක්කොම මං විකුණලා ඇමෙරිකාවටම යනවා ” ඔහු නිට්ටඹුවේ සිට වාහනේ එන ගමන් තමන්ටම
පැවසීය.
උ/ඔ හිතන්නේ මගෙන් ගැලවිලා ඉන්න පුලුවන් කියලද ? දැන/ග/නින් මට දෙයක් ඕනේ වුණොත් ඒක
අනිචාර්යයෙන්ම මං ලබාගන්නවා. ” ජගත් කෑගැසුවේ ප්රාදේශීය ලේකම් කායාලයේ දිනාශාගේ කායාලය
කාමරයට කඩා වඳිමිනි.
” ජගත් මහත්තයා ! මෙතන කෑගහන්න තියාගන්න එපා හොදද මං හැමදාම කියන්නාවගේ මේක රජයේ
කායාලයක් ” දිනාශාද කෑගැසුවේ ඉවසා ඉවසා බැරිම තැනය.
” ක/ට/ගහ/ගෙනත් එනවද මෙතන ” කී ජගත් අත එසවූයේ ඇයට ක/ම්/මු/ල් ප/හරක් ගැසීමටය. නමුත් ඇය
තරුණය. ජවසම්පන්නය. මෙම අතවරයට එරෙහි විය යුතු යැයි ඇගේ සිත කියන්නට විය. හැමදාමත් බිය වී
සිටිය නොහැක.
එලෙස කළ යුතුද නැත. ඇය පිටුපසට පැන පුටුව ඉදිරියට තල්ලු කලෙන් දිනාශා දෙසට ආ
ජගත් එහි පැටලී බිම වැටුණේය. ඉන් නොනැව තුනු ජගත් නැවත නැගිට ඇය චෙත දුවන්නට උත්සාහ කරද්දී
නැවත පය පැටලී බිමට වැටුණේ මුණින්තලාවටය.
මුහුණ බිම වැදීම නිසා ඔහු ආපසු නැගිට්ටේ ඉතා
අපහසුවෙනි. මුහුණද තඩිස්සි වී තිබුණි.
” දිනාෂා ! තමුසෙට චන්දි ගෙවන්න වෙයි මේවට ” ජගත් ඔහුගේ සගයන් සමග ආපසු යන්න හැරුණේ ය.
වෙන කවරදාකටත් වටා රූමත් වී සිටි ඈ සියල්ල දරා ගත්තාය. කෙතෙක් අපහාස උපහාස හමුවේ වුවද ඇය
දිරිමත්ව කටයුතු කළාය. තම රැකියාවෙන් ඉවත් වීමට ඈ සිතුවත් එයින් තමන්ට කිසිදු සෙතක් නොවන බව ඈ
චටහා ගත්තාය.
ඇය වෙනදාටත් වඩා උනන්දුවෙන් හා කැපවීමෙන් තම රාජකාරී කටයුතු කරන්නට විය.දින
කිහිපයක් යද්දී ඈ නැවතත් සාමාන්ය පරිදි ජීවිතයට හැඩ ගැසී සිටියාය.
දඳිනාශා ට අඩත්තේට්ටම් කිරීමට යාම නිසා ජගත් ට සිදුවූ අකරතැබ්බ ගැන කායාලයේ බොහෝ දෙනෙකුට
රහසක් නොවීය.
සියලුදෙනා පාහේ ජගත් ට වූ දෙය පිළිබඳ සතුටු විය. එතැකින් නොනැවතුණු ප්රාදේශීය
ලේකම්තුමිය. දිනාශාගේ අකමැත්ත මත වුවත් පොලීසිය දැනුවත් කිරීමට කටයුතු කළේ ඒ අතරතුරය.
නමුත්
පොලීසිය කළේ ජගත්ගේ ගෙදර ගොස් පැමිණිල් ල විභාග කිරීම හෝ ජගත්ව අ/ත්/ අඩං/ගුවට ගැනීම නොව
පැණි ආප්ප හා කිරිතේ බී සතුටු සාමිචියේ යෙදී ආපසු පැමිණීමයි. එහිදී පො/ලි/ස් පරී/ක්ෂක පැවසූයේ
” ආපහු ලෙඩ දාගන්න එපා.,ජගත් මහත්තයා ! මොකද රාජා ආයතනයක්නේ, ප්රශ්නයක් තියේ නම් ඒක
එලියේ විසදගන්න ” වැනි මෝඩ උපදෙසකි.
ඉන්සිදු වූයේ ජගත් තවදුරටත් දිනාශා සමග කේන්ති ගැනීම පමණී. තම පියාගේ උමතු ස්වභාවය ගැන
අන්තයටම කලකිරී සිටි ශෙනාල් ඉක්මනින්ම ආපසු රට යෑමට ඉටා ගත්තේය.
තම මවගේ දේපොළ සියල්ල
නීත්යානුකූලව පවරා ගැනීමට සියල්ල සූදානම් ව තිබුණි. එදින හවස ලෝයර් පැමිණ ජගත්ගෙන් එම දේපොළ
පැවරීම සදහා අත්සන් ගැනීමට නියමිතව තිබුණි. බැංකුවට ගොස් ආපසු ගෙදර ආ ශෙනාල් කෙලින්ම උඩ
තට්ටුවට ගියේ පියා හමුවීමටය.
දින කිහිපයකට උඩදී ප්රාදේශීය ලේකම් කායංලයේ දී සිදුවූ සිදුවීම බැංකු
නිලධරයෙකු විසින් ශෙනාල් ට පවසා තිබුණි.
” දෙකෙන් එකක් කතා කරන්න ඕනේ දැන් නම් පව් ඒ ගෑණු මනුස්සයා ! ” ශෙනාල් අඩියට දෙකට උඩට
නැංගේය. නමුත් උඩ කිහිපදෙනෙක්ගේ කටහඩ ඇසුණු නිසා ඔහු තම අඩිය හෙමින් තබා හොරැහින් ඒ දෙසට
අඩිය තිබ්බේ කතා කරන්නේ කුමක් ගැනද කා සමග ද යන්න දැන ගැනීම සදහාය.
” මට ඕ/කි//ව අල් ලගෙන ඇවිත් දෙන්න පුලුවන් ඔක්කොම ද/ස/ව/ද ටික දෙන්න ඕනේ. ” ජගත් වියරුවෙන්
මෙන් මුරගෑවේය. දිනාශා ගැන ආදරයක් කරුණාවක් දැන් ඔහුගේ සිතේ නොමැති තරම් ය.
” ජගත් අයියා ! ඔයාට ඕනේ නම් මං ඔය කෙ?ල්/ල/ව අල්ලගෙන ඔයාගේ දෙපතුල් ලගට අරගෙන ගෙනල්ලා
දෙන්නම්, ඒක මහලොකු වැඩක් නෙවේ.
ඒත් ටිකක් ඉවසන්න මං කියන දේ අහලා, දිනාශාව ඕනේ නම් අපි
කල්පනාකාරීව වැඩ කරන්න ඕනේ. අයියට ඕනේ ඒ කෙ/ල්/ල/ච මැරි කරන්න නම් අපි කල්පනාවෙන් වැඩ
කරන්න ඕනේ අයියේ ! කසාදෙන් පස්සේ අයියට පුලුවන් කැමති දෙයක් කරන්න ” ජගත්ගේ දුරින් නෑදෑ
කෙනෙක් චන සේනක කීවේය.
ඔහු ජගත්ගේ ප්රධාන ගෝලයා වගේ සිටියේ හැම දේකදීම ජගත්ගේ පැත්තේ
සිට ගනිමිනි.
” ඒ මනුස්සයා කැමති නැත්තන් මේගොල්ලො මොනවා කළත් වැඩක් තියේවියැ “
ශෙනාල් හොරැගින් එතැනින් ඉවතට ගමන් කළේය.
” අපි මොකද දැන් කරන්නේ, මට වුණු ලැජ්ජාව ඔක්කොටම වඩා සේනක මල්ලී ! “
” ඉවසලා ඉන්නකෝ ජගත් අයියේ මං ලග සැලැස්මක් තියෙනවා “
ශෙනාල් පහළට බැස තම කාමරය චෙත ගියේ හිස් බැලමකිනි. තම පියාගේ කැත වැඩ ඔහුට තවත් හිතට
ඇල්ලුවේ නැත.
” දිනාශා ! මම ශෙනාල් ! මාව මතකයි නේද ? ඔයාට ” දුරකතනයෙන් ආ කටහඬේ හුරුපුරුදු බවක් ඇයට
දැණුනි.
” ඔව් මම දන්නවා. ජගත් මහත්තයාගේ පුතා නේද ”” දිනාශා ඇසුවේ ෆෝන් එක කණට තද කර ගනිමිනි.
” ඔව්. ඔයාට කියන්න දෙයක් තියෙනවා “
” කියන්න “
” ඒක මේ ෆෝන් එකෙන් කියන්න බෑ, බොහොම වැදගත් දෙයක් “
” එහෙමද ? ෆෝන් එකෙන් කියන්න බැරි දෙයක් නම් ඉතින්… ” දිනාශා කල්පනා කළාය.
” ඔව් ඔයාට පුලුවන් ද ඩීන්ස් කැෆේ එකට එන්න. මං ඉන්නම් එතන මේක වැදගත් දෙයක්, ඔයා සම්බන්ධව අද
හභවසම එන්න.”
” හරි මං එන්නම් ” ඇය කීවාය.
එදින සන්ධ්යාව සිහින් පොද වැටුණු සිහිල් සුළං හමා ගිය මන්දාලෝකයෙන් යුක්ත විය. හවස තුන වුවත්
වෙනදාට ඇති එළිය එහි නොවීය.
නගරයේ කොණකට චන්නට වූ වෙල් යාය අද්දර තිබූ ව්යායාම මං තීරුවේ
පසෙක වූ විශාල ඳිග ලී බංකුවක ශෙනාල් වාඩි වී සිටියේ ඇගේ පැමිණීම අපේක්ෂාවෙනි.
ඔහුට බොහෝ වේලාවක් බලා සිටීමට සිදුවූයේ නැත. ඇය පොරොන්දු වූ වේලාවටම පැමිණ තිබුණි. ඒ ඇගේ
නිල රාජකාරී ජීප් ථථයෙන් නොව ඇගේ පෞද්ගලික මෝටර් රථයෙනි. ඇය බිමට බට විගසම ඔහු ඇයව දුර
තියාම හදුනා ගත්තේය.
දකුණු ඉන්දීය මෝස්තරයේ ඒ සාරිය ඔහුට දැක පුරුදුය. ඊටත් වඩා ඒ සුන්දර
රූපකායක් හිමි ඒ යුවතිය, ඇගේ ඇවිදීමත් තරමක් දගකාර එක විය. තමාට වඩා අවුරුදු කිහිපයක් පමණක්
වැඩිමහල් වුවත් ඇය තමාට වඩා පෙනුම අඩු යැයි ඔහුට සිතුණු වාර ගණන වැඩිය.ඇය ඔහු ලගට ලං වෙද්දී
ඇගේ තිබුණු සුන්දරත්වය දුටුවේය .
ඇගේ නිල්වන් දෑස්වල තිබූ ඒ දගකාර බව ඔහුගේ සිත් ගත්තේය. නමුත් ඒ
සියල්ලටම වඩා ඔහුගේ සිත් ගත්තේ ඒ දෑස් වල තිබු අවංක කමටය.
” මං මෙහෙම එන්න කිව්වේ ගොඩක් වැදගත් කාරණාවක් නිසයි. “
” මට හිතුනා, නැත්තන් මෙහෙම කතා කරන්නේ නෑ කියලා මං දැනන් ගිටියා. ” ඇය කීචේද ඔහුගේ දෑස්
දෙසම බලමිනි.
” මං කෙලින්ම කියන්නම්කෝ, අපේ තාත්තා මොකක් හරි දේකට අර අදිනවා ” ශෙනාල් කීවේ අවංකවය.
දඳිනාශා කරදරේ වැටීම ගැන ඔහුට තිබුණේ අවංක කණගාටුවකි.
” ඒ මොකටද ? ” ඇය ඇසුවේ වික්ෂිප්තවය. ඇගේ දෑස් වල භීතියක සළකුණු ඇදුණේ ඈද නොදැනුවත්ව මය.
” බයවෙන්න එපා. ඔයාගේ කැමැත්ත නැතුව මෙතන කිසිදෙයක් කරන්න එයාට බෑ, ඒත් අපේ තාත්තගේ හැටි
මං හොදට දන්නවා, ඒ ගින්දා කල්පනාවෙන් වැඩ කරන්න. මං හොදටම දන්න එක දෙයක් තියෙනවා. ඒ තමයි.
අපේ තාත්තා ඇත්තටම ඔයාට ආදරේ නෑ කියන එක “
ඒ වචන ඇසෙද්දී ඇගේ ඇග කිළිපොලා ගියාය. ජගත් මේ කරන්නේ මොන ආකාරයේ ක්රීඩාවක්ද ? ” ඈ
සිතන්නට විය.
” මං දැන් මොකද කරන්නේ ” ඇය කීවේ හැඩුම්බරවය.
” කරන්න තියෙන්නේ මෙච්චරයි, අපේ තාත්තා වුණත් කරන දේ වැරදි නම් වැරදියි. ඒ නිසා ඔයා කොකටත්
පොලීසියේ ඇන්ට්රි එකක් දාලා තියන්න. “
” ඊටපස්සේ “
” ඒක කොකටත් හොදයිනේ “
” ඒත් එතකොට මා එක්ක තවත් වෙර බදීවිනේ, දැක්කනේ අපේ මැඩම් පොලීසියේ ඇන්ට්රි එකක් දාලා මට
වෙච්ච දේ “
” ඒ කොහොම වෙතත් දිනාශා ඔයා පරිස්සමින් ” ශෙනාල් ඇගෙන් චෙනවී යද්දී කී වදන් ඇගේ සිත තුළ රැව්
පිළි රැව් දුන්නාය.
ශෙනාල්ගේ මවගේ දේපොළ පවරා ගැනීමේ වැඩ කටයුතු දින කිහිපයක් තුළ නිමාවට පත්විය. තම පියාගේ
අනුමැතිය ඊට නොමදව ලැබුණු නිසා එය එතරම් සංකීර්ණ වූයේ නැත.
” තාත්තේ ! මම ආපහු ඇමෙරිකාවට යනවා ” දේපොළ ලියු පසු ශෙනාල් තම පියාට පැවසීය.
” එතකොට මේ දේපොළ “
” ඒවා තිබ්බදෙන් මං ආපහු එනවා ටික කාලෙකින් ඒවා බලාකියාගන්න මගේ ලෝයර් මිනිස්සු දාසි. “
” එහෙමද එහෙනම් කමක්නෑ ” ක්
” තම පියා වෙතත් පියාගේ සහචරයන් නම් ශෙනාල් ආපසු යාම පිළිබඳ බොහෝ සතුටින් බව ශෙනාල්ට දැක
ගන්නට ලැබුණි. විශේෂයෙන්ම සේනක සිටියේ ඒ පිළිබඳ ඉතා ප්රීතියෙනි. එය ශෙනාල් ට එතරම් වැටහුණේ
නැත. නමුත් මෙතන කුමක් හෝ දෙයක් තිබේදැයි ඔහුටද සැකයක් විය.
“කමක් නෑ මං කිව්වේ නෑනේ තාත්තට. මේවා ඔක්කොම විකුණනවා කියලා, ඒක කියන්න ඕනෙත් නෑ, “
ශෙනාල් සිතුවේය.
දිනාශා සිටියේ මුව පොච්චෙකු සේ වෙව්ලමිනි. තමන්ව පැ/හැ/ ර/ගෙ/න ගෙන ආ බව ඇයට වැටගීමට වැඩි
කාලයක් ගත නොවුණි.
සිකුරාදා දිනයක් වූ එදින සාමානා පරිදි වැඩ ඇරී ගෙදර යද්දී මුහුණු ආ/ව/රණය කර
ගත් නා/දුනන පිරිසක් විසින් ඇයව සු/දු වෑ/න් රථයකට දමා ගත්තේ බ/ලෙ/න් ය. ඇගේ කට රෙදි කඩකින්
ච/සා දමා තිබුණි. ඇයට මතකයට ආවේ ගෙනාල් විසින් ඈට දී තිබූ අවවාදයයි.
” ඔයා ප/රිස්සමින් ඉන්න, කොකටත් පො/ලීසියේ ඇ/න්/ට්රි එකක් දාන්න. “
දැන් නම් වාහනයේ වේගය එන්න එන්නම් අඩුවීගෙන එනු ඈට දැණුනි. ක/ට කි/ටි කිටියේ බැ/ද දමා තිබූ
බැවින් වචනයක් තබා කෙදිරියක් හෝ පිට කළ නොහැක. අදුරු කළ වීදුරු නිසා පිටත සිට බලන්වුන්ට
වාහනයේ ඇතුළත කිසිවක් පෙනුනේ නැත.
වාහනය හදිස්සියේම නතරවිය. ඇයව ඔසවාගත් අයෙක් පාළු වත්තක තිබූ විශාල බංගලාවක් වෙත ඇයව
රැගෙන ගියේ අනෙක් සහචරයන් ඔවුන්ගේ පසුපස එද්දීය.
ඇයට දැනුනේ සියලු දේ අහිමි වී ගියාක් මෙනි. සිදුවූයේ කුමක්දැයි වික්ෂිප්ත වුවත් මෙය ජගත් විසින් කරන ලද
දෙයක් බවට ඇයට සැක නොවීය. තමාගේ ඉරණම කුමක් චේවචිද ? තවදුරටත් ඈ දැගලීමටත් කෑගැසීමටත්
උත්සාහ නොකළාය.
” මෙහි කෙළවරක් දැකිය යුතුය. තමාව මරා දැමුවත් තම ආත්මය පාවා නොදීමට ඇය අධිෂ්ඨාන කර ගත්තාය.
නමුත් තමන්ගේ පවුලේ අය අයියා, නෑනා පුතා ඔවුන් ගැනද ජගත් දනී. ඔවුන්ටත් කරදරයක් වේවිද ? එසේ
චුවහොත් නම් ඇගේ පපුව පැලී මැරී යනු ඇතැයි ඇයට සිතින.
දොරවල් කීපයක් ඇරෙන වැසෙන හඬත්, කිහිපදෙනෙක් පහත් හඩින් කසුකුසු ගාන හඬත් ඇයට ශ්රවණය
චිය.ඇගේ සියුමැලි වත තැලි සීරී තිබුණේ පැහැර ගත්තවුන්ගේ ප්රචන්ඩකාරී හැසිරීම නිසාය.
ඇයව කාමරයේ
පුටුවකින් තබා ඉද ගස්වා තබා දෑස් හා කට වසා දමාම ඔවුන් දොර වසා යන්නට ගියේය. කෙමෙන් කෙමෙන්
අඩි ශබ්ද වල් වල හඩ අඩුවි අන්තිමට නොඇසීම ගියේය.
කිසිවෙකු බර අඩි තබා ඇයව දමා සිටි පාළු කාමරයට එන හඩ ඇයට ඇසෙන්නට විය. ක්ෂණිකවම ඇගේ දෑස්
හා කට බැද තිබූ රෙදි පටි ගැලවෙන්නට විය.
” ශෙනාල් ! ඔයා ” ඇයට දෑස් අදහාගත නොහැකිව බලා සිටියේ කට දෙකොනින් හා දෑස් වලින් නැගුනු
‘වේදනාව පරයා ය.
” කල්පනා කර කර ඉන්න වෙලාවක් නෑ ශෙනායා ! ඉක්මන් කරලා නැගිටින්න. අපි යන්න ඕනේ.
” දිනාශා ව ලබා ගැනීමේ ආශාව පරයා ඇයට රි/ද/වී/මේ ආශාව ප/ළි/ගැ/නී/මේ චේ/තනාව ජගත් තුළ ලියලද්දී
ඔහුගේ එම කු/රි/රු ආශාවන් මුදුන් පත් කර ගැනීමේ උච්ච අවස්ථාවකට ඔහු පැමිණියේය. ඒ තම පුත්රයා
නැවතත් විදේශ ගත වීමේ සූදානමයි.”
” නාත්තා ! මට් ෆලයිට් එක තියෙන්නේ හෙට රෑ එකට ” ශෙනාල් කීවේ සතාංක් නොවේ.
” මං එන්නම් එයාපෝට් එකට “
” නෑ තාත්තේ ! එන්න ඕනේ නෑ, මම යන්නම් “
” හොදයි එහෙනම් ” ජගත්ගේ මනස ක්රියා කළේ අවසිහියෙන් මෙනි. තම පුත්රයාගේ නික්ම යාම ඔහුට
ආශිර්වාදයක් බදු විය.
ශෙනාල් පසුවදා හැන්දෑවේ එයාපොට් යනබව අගවා ගමන් මළු හා බඩු බාහිරාදිය කුලී රියකට පටවාගෙන
යාමට පිටත් වුණෙ තම පියාට වදිමිනි.
නමුත් ඔහු එහිදී අවසන් වතාවට මතක් කළේ තම ආදරණීය මව ගැනය.
කටුනායක ගුවන් තොටුපොළ අසල වාහනය නැවැත්වීමට සූදානම් වෙද්දී ශෙනාල් රියැදුරා ට අණ කළේ
වාහනය නොනවත්වා ධාවනය කරන ලෙසටයි.
” මහත්තයා ! එයාපෝට් එකට නෙමේද යන්නේ, “
” එයාපෝට් තමයි, ඒත් මට බඩුවක් ගන්න අමතක වුණා. මාව මීගමුව ටවුන් එකෙන් බස්වන්න. මං ඒක
අරගෙන එයාපොට් යන්නම් ” ශෙනාල් කීවෙය.
” හොදයි මහත්තයා ! “
ශෙනාල් මීගමුවෙන් බැස ඔහුට අමතර රුපියල් 5000 ක්ද ලබා දුන්නේය.
” මං මහත්තයා එනකන් ඉන්නම් “
” නෑ එපා මං එනකොට වෙලා යනවා.ඔයා යන්න කවුරුහරි ඇහුවොත් මං එයාපෝට් එකෙන් බැස්සා කියන්න.
ඒකටයි 5000 දුන්නේ”
” හා හොදමයි සර් ! ” ඔහු යන්නට ගියේය.
ශෙනාල් කෙලින්ම ගියේ මීගමුව ජෙට්වින්ග් සී හෝටලය වෙතය. එහි ගොස් දින කිහිපයක් සදහා කාමරයක්
වෙන් කරවා ගත්තේ ලක්ෂ කිහිපයක් ගෙවා දමමිනි.
ශෙනාල්ගේ සැලැස්ම වූයේ තමා රට යනවා යැයි අගවා තම පියා මීළගට කරන්නට යන වැඩකටයුතු ගැන
ඔත්තු බැලීමටයි. මන්ද පළවෙනි කාරණාව වූයේ දිනාශාට තම පියාගෙන් කරදරයක් චේවි යන බිය නිසාම
නොවේ. තම මව මියගියත් ඇගේ ගෞරවය රැක ගැනීමත් ශෙනාල්ගේ වගකීමක් ලෙස ඔහු සැලකීමය.
ඒ හැර
තම තම යටි සුතේ දිනාශා කෙරෙහි ආදරයක් හා අනුකම්පාවක් ඇතිව ඇද්ද ? එය ඔහුටත් ගැටළුවක් විය.
ශෙනාල්ගේ වෘත්තිය වූයේ පරිගණක ඉංජිනේරු තාක්ෂණයයි. ඔහු එහි බොහෝ දුර විත් තිබුණි.
තම පියාගේ
භා සහභචරයන්ගේ මෝටර් රථවල ඇති නිහිත පරිගණකවලට රහසේ පරිගණක වැඩසටහනක් ශෙනාල් විසින්
ඇතුල් කළේ ඔවුන් යන එන තැන් ගැන ඔත්තු බැලීමේ අරමුණෙනි.
තම තාවකාලික නවාතැනට ආ ශෙනාල් තම ගමන් මලු ඇද උඩට වීසී කළේය. එය ඉතා සුවපහසු පහසුකම්
රාශියකින් සමන්විත අධි සුඛෝපභෝගී කාමරයක් විය. මේසය මත වූ සීතළ වූ චෙරි මිශ්ර දොඩම් පානය එක
හුස්මට බී අහවර කළේය.
ඉන්පසු ඔහු කළේ බෑගයෙන් ගත් තම ඇපල් පරිගණකය කාමරයේ කෙළවරක වූ විශාල මැගොගනී ලීයෙන්
සාදා තිබූ මේසය මත තබා එය ක්රියාත්මක කිරීමයි. ඉන්පසු ඔහු කෙලින්ම ගියේ නාන කාමරය වෙතය.
නාගෙන කරගෙන කොට කලිසමක් හා ටී ෂර්ට් එකක් ඇදගත් ඔහු පරිගණකය අසල ගිදගත්තේය.
” අද නම් වාහන ටික ගෙදරින් හෙල්ලෙන්නේ නෑ වගේ ” ඔහු තමාටම කියාගත්තේ වාහනයෙ ඇති අභාන්තර
බැටරි හරහා හොර පාරෙන් ඉතා කුඩා විදුලියක් ලබාගෙන ක්රියාත්මක වන කුඩා උපකරණය ආධාරයෙනි.එය
වාහනයේ ස්චිචය ඕෆ් කර ඇති විට පවා කිසිවෙකුට නොදැනී ක්රියාත්මක වීම විශේෂත්වය විය.
එදින රාත්රී ආහාරය කාමරය ගෙන්වා ගත් ඔහු ඔත්තු බැලීමේ නිරතව හුන්නේය. ඊට අමතරව උඩ තට්ටුවේ
තාත්තාගේ කාමරයේ ඔහු හිදගන්නා විශාල සොපාව ඇතුළත ඉතා කුඩා ස්පීකරයක් සචි කර තිබුණි.
එය පැය
144 ක් එක දිගට ක්රියාත්මක විය හැකි එකක් විය. ඔහු තම ජංගම දුරකතනයෙන් එයට සම්බන්ධ විය. ඔහු
ගෙදරින් ඒමට පෙර ගෙදර තිබූ වයිෆයි අන්තර්ජාල පද්ධනියට එය සම්බන්ධ කර ආවේ කිසිවෙකුට එය කිසිදු
පරිගණක හෝ දුරකතන තිරයකින් සොයාගැනීමට නොහැකි වන ලෙස සැකසුම් සකසමිනි.
ඒ ඔහු ඉගෙන ගත්
අධා්යාපනයේ උදව්වෙනි. ඔහු ලැබූ ඉගෙනුම ප්රායෝගිකව අත් හදා බැලීමට හැකිවීම ගැන ඔහු තෘප්තිමත් විය
යුතු වුවත් ඔහු එසේ නොකළේ තම පියා ගැන ඔත්තු බැලීමට චේවි යැයි කිසිදා නොසිතූ නිසාය.
නමුත්
මනුෂ්යත්වයේ නාමයෙන් හා තම මවගේ කීර්තිය වෙනුවෙන් තමා එය කළ යුතු යැයි ඔහුට හැගුණි.
රාත්රී කාලයේම කිසිදු වෙනසක් හෝ හඩක් ශ්රවණය චූයේ නැත. පසුදා උදෑසන දහය වෙද්දීත් ඔහු සංකීර්ණ
උපකරණ වලට මැදිව සිටියේය. ඒවන විට ජෙට්වින් සී හෝටලයේ ආහාරපාන පිළිබද හේ අතිශයින්ම
තෘප්තිමත් වී සිටියේය.
සියලුම අභාරපාන කාමරයටම ගෙන්වා ගත් ඔහු නොනැවතී ඔත්තු බැලීමේ කායීයයේ
නිරතව සිටියේය. අවසානයේ ඔහුට පැහැදිලිව හඬ ඇසෙන්නට විය. වේලාව එකොලහමාර විය.
” අ/ර/කි/ව අද උ/ස්/ස/ප/ල්/ලා ” ඒ හඩ තම පියාගේ විය.
” කොහෙටද ගේන්න ඕනේ “
” නිට්ටඹුවේ මගේ අර පාලු පුවක් වත්තේ බංගලාවට අරන් ව/රෝ/න්, “
” හොදයි මොන දේ වුණත් අපි ජගත් අයියා එක්ක.”
” ඔක්කොටම කලින් නිර්මලීගේ ගෙදර ගිගින් එන්න ඕනේ, දරුවෝ දෙන්නට සල්ල් වගයක් තියෙනවා දීලා
එන්න, මොනවා වුනත් මගේම ලේ බන් ඒ දරුචෝ දෙන්නා ” ජගත් කියනු ඇසිණ.
ශෙනාල්ට ඔලුව
කැරකෙනවා වැනි හැගිමක් විය. වායු සමනය කරන ලද කාමරයක සිටියත් ඔහුගේ සියොළගම දහඩියෙන්
පෙගී ගියේය. කිසිවක් සිතා ගත නොහැකිව මද වේලාවක් සිටි ඔහු පියවි සිහියට ආවේ ඉන්පසුවය.
ඔහු
හෝටලයේ සේවා සපයන දුරකතන අංකය එබුවේ කලබලයෙනි.
” හෙලෝ ! මට වාහනයක් ඕනේ කුලියට මොකක් හරි කමක් නෑ වේගෙන් යන්න පුලුවන් එකක්, ගාන… ?
ගාන කීයක් වුණත් කමක් නෑ ෂුවර් වෙන්න ඕනේ හරිද ? ” ශෙනාල් ෆෝනය තිබිබේය.
” අරුන් යනවා අද දිනාශාව පැහැර ගන්න. ” ශෙනාල් කීවේ අසුනෙන් නැගිටිමිනි.
දඳිනාශාගේ අනුමැතියකින් තොරවම ඇගේ සියුමැලි අතක් අල්ලා ගත් ඔහු කාමරයෙන් ඉවතට ගමන් කරන්නට
චූයේ ඉතා ඉක්මනින් ය.
” ඉක්මන් කරන්න දිනාශා උ/න්/ගෙ/න් එකෙක් දෙන්නෙක් පැනගත්තා. ” ශෙනාල් කීවේ හයියෙන් හුස්ම
ගනිමිනි. කොරිඩෝවේ හා ගේතුළ කිහිපදෙනෙක් බිම වැටී සිටියහ.
සමහර අය දැ/ඩි/ලෙස ප/හ/ර කා සිහි
මුර්ජා වී සිටි අතර සමහරු කෙ/ඳි/රි ගාමින් වැටී සිටියහ. දිනාශා ඔවුන් පසු කරමින් සිදුවූයේ කුමක්ද පවා වටහා
ගත නොහැකිව ඔහුගේ අතේ එල්ලී සිටියාය.
ගේට්ටුව අසලට යන විට කළු පැහැති ජීප් රථයක් එහි වූ අතර සද්ධන්ත කුලේ හයේ හතරෙ පොරක් දොර
අසල විය. ශෙනාලුත් ඊට නොදෙවෙනි අයෙක් විය.
දඳිනාශාට සියල්ල පැහැදිලිය. තමා පැහැරගෙන ආ අයට බි/හිසු/ණු ප්ර/හා/ර/ය/ක් එල්ල කොට තමාව
ඔවුන්ගෙන් ගලවා ගැනීමට ශෙනාල් කටයුතු කර තිබේ. ඒ බව ඔහුගේ වචන වලින්ද පැහැදිලි විය.
” ෂහ් ! උ/න් දෙන්නෙක් විතරක් පැන ගත්තා ” ආගන්තුකයා කීවේය. ඔහු රියැදුරුඅසුනට විත් රථය පණ
ගැන්වූයේ දිනාශා හා ශෙනාල් පසු පසින් රථයට ගොඩ වූ විගසය.
” ඒකට කමක් නෑ ප්රසන්න, කෙලින්ම යමු මීගමුවට උ/ඔඹ අපිව එහෙන් දාලා වෙන වාහනයක් අරන්
වේයන්ගොඩ ප/ල/ය/න්, වෙන්න ඕනේ දේ මං කියන්නම් ” කී ඔහු ඔහුගේ ඔඩොක්කුවට පන්දාහේ කොළ
මිටියක් දැම්මේය.
” ඔය ඉතින් දැන්ම සල්ලි ! “
” කමක් නෑ ප්රසන්න ! උ/ඔ හිටියේ නැත්තන් මට උන් ඔක්කොම එක්ක එක සැරේ ගහගන්න ලේසි චෙන්නේ
නෑ”
දඳිනාශා ට අසන්නට බොහෝ දේ තිබුණත් ඇය තොල් මතුරන්නට හදද්දීම ඔහු ඇගිල්ල තම මුවට තබා අතින්
සන් කළේ ඇයට තවදුරටත් නිශ්ශබ්දව සිටින ලෙසයි, ඈ කරබාගත්තාය.
ඇය අර මරණ මංචකයෙන් ගලවා
ගැනීම ගැන ඈ සිතින් දහස් වරක් ශෙනාල් ට ස්තූති කළාය. නමුත් ඇගේ මුහුණේ වූ භ්රාන්තිය හා අහිංසක හා
අසරණ විලාසය දුටු ශෙනාල්ට දැණුනේ දැඩි දුකකි. ඔහු ඇගේ අතක් නැවත අල්වා ගත්තේය.
” බයවෙන්න එපා මං දන්නවා ඔයා හිතන දේ, මං ඔයාගේ අයියට හැමදේම කිව්වා, මගේ මිනිහෙක් මං
ඔයාලගේ ගෙදරට පිටත් කළා වේලාසනින්, එයාලා ආරක්ෂිතව ඉන්නවා.
ඔයා බයවෙන්න එපා. එයාලගේ
ආරක්ෂාවට මං මිනිස්සු හය හත්දෙනෙක්ම දාලයි ඉන්නේ ” ශෙනාල් කීවේ ඇය සැනසුම් සුසුම් හෙලද්දීය.
ජෙට්වින් හෝටලයේ ප්රධාන දොරටුව අසලින් බැස ගත් ශෙනාල් දිනාශාව රැගෙන ගියේ ඉතා ඉක්මනින් ය.
ඇගේ අත් බෑගය හොද වෙලාවට ගෙනාල් එහි සාලයේ තිබී ප්රසන්න අතට දී තිබුණි.
” බයවෙලා ඉන්න බව එයාලට පෙන්නන්න එපා දිනාශා ! එයාලා සැක කරයි. ” ශෙනාල් හොරැහින් ඇගේ
කනට මිමිණුවේය.
ඔහු නවාතැන් ගෙන සිටි කාමරයට ඇයව ගෙන ආවේ ඇගේ හැදුනුම්පත හෝටලයට ඉදිරිපත් කිරීමෙන්
අනතුරුවය. කාමරය වෙත පැමිණ දොර වැසූ විගසම ඈ මහ හඬින් හඬන්නට විය. ඇගේ දෙවුරින් අල්වා ගත්
ශෙනාල් ඇයව පුටුවක වාඩි කරවීය.
” බයවෙන්න එපා මං ඔයාව බේරගත්තේ කරදරයක් කරන්න නෙමෙයි. ” ශෙනාල් වික්ෂිප්ත ව පැවසීය.
” මං දන්නවා මට දුක ඇයි ඔයාගේ තාත්තා ! ඇයි මට මෙහෙම දෙයක් කළේ කියලා “
ශෙනාල් නිරුත්තර විය.
” ඔයා කොහොමද මාව අරන් ගියා කියලා දැන ගත්තේ ” ඇය ඇසුවේ ඔහු දුන් බීම වීදුරුව එක හුස්මට බීමෙන්
අනතුරුවය.
ශෙනාල් රට යනවා යැයි තම පියාට කී මොහොතේ පටන් ඔවුන්ගේ ඔත්තු බැලීම දක්වා සියල්ල ඇයට කීවේ
ඇගේ නිල් පැහැ දෙනෙත් රත් පැහැයට හැරෙද්දීය. ඔහු ගැන දැඩි සෙනෙහසක් ඇගෙ සිත තුළ ඇතිවීමට එය
හේතුවක් විය.
” මං හින්දා මෙච්චර දේවල් ඒ ඇයි ශෙනාල් ! “
ශෙනාල් නැවතත් නිරුත්තර ය. නමුත් මද චේලාවකින් ඔහු කට ඇරියේය.
” සමහරවිට මගේ අම්මා නිසා වෙන්න ඇති, මට අම්මා මතක් වුණා. “
” මට සමාවෙන්න “
” ඔයා මොනවා කරන්නද ? තාත්තා වුණත් මේ කරන වැඬේ අනුමත කරන්න බෑ, කෝක වුණත් දැන් නයාට
භූමිතෙල් ගහලා වගේ ඇති, අරුන් කියන්න ඇතිනේ හැබැයි මං කියලා දන්නේ නෑ අපි මාස්ක් දාලනේ හිටියේ
” මට හිතාගන්න බෑ මොනවද කරන්න ඕනේ කියලා ” ඇය දෑතින්ම මුහුණ වසා ගත්තාය.
” බයවෙන්න එපා. ඉස්සෙල්ලා ටිකක් විචේක ගන්න, ඊටපස්සේ මොනවාහරි කාලා අයියට කෝල් එකක් අරන්
පරිස්සමින් ඉන්නවා කියන්න. ඕෆිස් එකේ කාටහරි කතා කරලා සදුදා අගහරුවාදා නිවාඩු කියන්න. හෙටයි
අනිද්දයි කොහොමත් නිවාඩුනේ “
” ඔහු කීලෙස ඇය කළාය. දැන් ඉතින් ඈට වෙන කිසිවක් කළහැකි නොවීය ඔහු කියන දේකට අවනත වීම
හැර, ඒ තරමට ඈ සිතින් වැටී සිටියාය.
ඇය කෑම කටවල් ටිකක් බලෙන්ම වගේ කෑවේ ශෙනාල්ගේ බල කිරීම නිසාය. එහි වූ ප්රණීත රසවත් බව විදීමට
ඈට සිතක් නොවීය. කෑම කෑ ඇය කාමරය මධ්යායේ තිබූ විශාල සුව පහසු සයනය මත දිගාවූවාය. දැඩි වෙහෙස
මහන්සිය නිසාම ඇයට ඉක්මනින්ම නින්ද ගියාය.
ශෙනාල් හෙමින් ඇද අසලට පැමිණ ඇය දෙස බැලුවාය. ඇය හැද සිටි කොළ පැහැති සාරිය. සුදු පැහැති
හැට්ටය හා කොණ්ඩයේ ගසා සිටි සුදු මල් තවමත් ඇගේ පියකරු සිරුරට රමණිය බවක් රැගෙන වචිත් තිබුණි.
නිරාවරණය වූ පිට මෙන්ම සාරියේ යටින් ඇගේ ඉග පිටුපස නිරාවරණය වූ සිරුරේ විවිධ කාන්තා හැඩතල දෙස
ඔහු බලාසිටියේ විස්මය පිරි දෙනෙතිනි. ඇගේ දෑත් වල වූ සිහින් ඇගිලි හා දිගු නියපොතුත් නිදහස් වූ දෙපා
නිදහසේ ඇද මත විසිරී තිබුණි.
කොළ පැහැති එල්ලෙන් කරාබු එහෙමමය. කොතරම් බි/හි/සු/ණු අද්දැකීමකට
මුහුණ දුන්නත් ඇගේ මුහුණේ වූ අතිශයින්ම සුන්දර මුහුණේ කිසිදු වෙනසක් නොවීය.
ශෙනාල් ආපසු හැරුණේ ය. ඇයට උදව් කරන්න ලැබීම ගැන සතුටු චූ ඔහු කාමරයේ වූ කුඩා ශීතකරණයෙන්
සැ/ර බීම බොතලයක් ගෙන කාමරයේ ඇද අසල වූ වෘත්තාකාර හැඩැති සොපාවේ හිදගත්තේය. ඇය දෙස
බැල්මක් හෝ නොබැලූ ඔහු එය බො/න්/න/ට පටන් ගත්තේ එක හුස්මටය.
” මං දිනාශට ආදරෙයි ! මේ/කි/ගේ ඇගට නෙමෙයි. මට මේ/කි/ව බේරගන්න තියෙන එකම තුරුම්පුව ඕක
චිතරයි ” ශෙනාල් මිමිණුවේය.
” අනේ මාව බේ/ර/ග/න්/න ශෙනාල් ! මේ
මි/නි/හා මාව ම/ර/න්/න හදන්නේ, ” දිනාශා මහ හඩින් කෑගැසුවාය.
ශෙනාල් සොපාචවෙන් උඩ විසීවී ගොස් ඇහැරුනේ දිනාශාගේ බෙරිහන් දීමටය. ඔහු අඩියට දෙකට ඇය ලගට
පැමිණ පුදුමයෙන් ඇය දෙස බලා යමක් වටහා ගත්තාක් මෙන් හිස දෙපසට වැනුවේය.
” දිනාශා ! ඔයා හීනෙන් බය වෙලා තියෙන්නේ”
දිනාශා පැනපු ගමන් ඔහුව බදාගත්තාය. හදිස්සියේම සිදුවූ දේ ඔහුට සිතා ගැනීමට වත් නොහැක. තමන්ගේ
පපුවට ක්රමයෙන් තදවන ඇගේ කොපුල් තලය හා තම නිරුවත් දෑත් වල ඇතිල්ලෙන ඇගේ සිනිදු දිග කෙස්
රැලි ඔහුව පිස්සු වට්ටන්නට සමත් විය. ඇය අතිශයින්ම රූමත් තැනැත්තියක් වුවත් මේ මොහොත ඇය අසරණ
චී සිටින් අවස්ථාවකි. ඉන් අයුතු ප්රයෝජන ගතහොත් තමාත් තම පියාගේ අඩි පාරේම යන පුතෙක් නේද යන්න
ශෙනාල්ට සිහි විය. ඔහු හෙමින් ඇගේ දෙවුරෙන් අල්ලා ඇයව ඈත් කළේ හෙමින් සීරුවේය. ඇගේ මුහුණ
කදුලු වලින් තෙත්චී තිබුණාය. චෙනදා තිබූ දගකාර දිගටි දෑස් අඩවන් වී තිබුණි. නමුත් ඇගේ මුහුණේ වූ සුන්දර
පෙනුම දශමයක් හෝ අඩුව නොතිබුණි.
” සමාවෙන්න දිනාශා ! මං ගැන වැරදියට හිතන්න එපා. ඔයාව බේරගන්න මං ආවේ, “
” මං දන්නවා ඒක, මාව බේරගන්නවා නේද ගෙනාල් ! ඔයා, ඒක හීනයක් වුණත් මහ නරක හීනයක්, එයා මට
‘බොහොම නරක විදියට ක/ර/ද/ර කළා ශෙනාල් ! ” ඇය ඉකි ගසන්නට විය. ඔහුගේ අතින් අල්ලා ගත් ඇය ඒ
වෙත නැවෙන්නට විය.
ඇගේ කදුලු තවත් ගලාගෙන යාමට දීමට ඔහුගේ සිත දුන්නෙ නැත. නැවතත් ඇයව තම තුරුළට ඇද ගත් ඔහු
මෙවර ඇයව තම සිරුරට තද කර ගත්තේය.
එක් අතකින් ඇගේ හිස් මෘදුව අතගෑ ඔහු අනෙක් අත ඇයගේ
පිටට තබා තම සිරුරට තද කර ගත්තේය. ඇයගේ උස් පියයුරු තම පපුවෙන් පහළ ප්රදේශයට තද වෙද්දී ඔහුගේ
දෑස් පියවෙන්නට විය.
ඇය හෙමින් හුස්ම ගන්නා හඬත් ඇගේ ප්රාශ්වාස වායුව ඔහුගේ සිරුරේ වදින අයුරු ඔහු
ට දැනෙන්නට විය. පළමු වතාවට ප්රථම ප්රේමයේ සොදුරු අද්දැකීම විදින්නට දෙදෙනාම මොහොතකට සමත්
චිය. දෙදෙනාම නිහඩය.
කිසිවෙකුටත් එම සොදුරු හැගීමෙන් මිදීමට අවැසි නොවීය. රාත්රී අදුර සමග පැවතුණු
නිහඩ බව ඔවුන් දෙදෙනා වෙලාගද්දී ඇසුණේ අධි සුඛෝපභොගී හෝටල් කාමරයේ මධ්යයේ වූ වායු
සමීකරනයෙන් ඇතුළට ගලා ආ සීතළ වායුවේ නැවුම් හඩත්, කාමරයේ කුඩා මිනි ශීතකරණයේ විදුලි පැන්නුම්
ස්චිචයේ සිහින් හඩත් පමණී.
ඇයගේ ගිස මුදුන තිබුණේ තමාගේ පපුවට පහළිනි. හිස් මුදුනට හාද්දක් දීමට
ඔහුට වුවමනා වුවත් ඔහු බිය වූයේ ඇය තමා ගැන වරදවා සිතාවී කියාය.
ඔවුන් දෙදෙනාම පියවි සිහියට ආවේ දිනාශාගේ ජංගම දුරකතනය නාඩ වීම නිසාය. ඇය කෙස් රැලි සකසමින්
දුරකතනය ගත්තාය.
” අයියේ ! “
” නංගීයෝ “
” කියන්න අයියේ !”
” හොදින් නේද මගේ රත්තරං !
” ඔව් අයියේ ! “
” ශෙනාල් මහත්තයා මට කතා කළා.නංගී බයවෙන්න එපා. ඔයා මේ හැමදේම කළේ අපේ පුතා වෙනුවෙන්,
මේවට චග කියන්න ඕනේ අපි “
” මොනවද අයියේ ඔයා කියවන්නේ, අක්කයි පැටියයි හොදින් ඉන්නවා නේද ? “
” ඔව් එයාලා හොඳින් දැන් නිදි “
” දෙවියන් ට ස්තුතියි “
” නංගියෝ ! ශෙනාල් මහත්තයා කිව්වා හරි ඔයාව හොයාගන්න බැරිවුණ නිසාද කොහෙද ජගත් කියන
මනුස්සයගේ ගොලයෝ මෙහෙටත් ආවා. ඒත් ශෙනායා මහත්තයා ගේ මිනිස්සු හිටපු නිසා උ/න් බයවෙලා
ආපහු ගියා. “
අයියා කියද්දී ඇය නැවතත් අසරණ බැල්මකින් ශෙනාල් දෙස බලා සිටියාය. එහි වූයේ ආයාචනාත්මක
බැල්මකි.
” රත්තරං ! මේක හොදින් අහගන්න. පුතාට ඉස්කෝලේ යන්න තව මාස තුනක් විවේක ගන්න තියෙන
එකෙක්, අර වසචර්තියන්ගෙන් තියෙන ප්රශ්න එක්කත් මායි අක්කයි නීරණය කලා අම්පාරේ පුංචිලගේ ගෙදර යන්න.
එහේ ගැන කවුරුත් දන්නෙත් නෑනේ, පුංචිගේ අයියලා මාමලා ඔක්කොම එහේ ඉන්නවනේ අපිට එහේ
අරක්ෂිතව ඉන්න පුලුවන්.අපි හෙට උදේම එහේ පිටත් වෙනවා. ශෙනාල් මහත්තයාගේ දෙන්නෙකුත් අපිත්
එක්ක එහේ එනවා ටික දවසකට ශෙනාල් මහත්තයා කියන හැටියට කරන්නකෝ, මේ ප්රශ්නේ විසදගන්න
පුලුවන් එයා කියන හැටියට චිතරයි රත්තරං ! මොකද අපිට දළ ඇත්තු එක්ක හැප්පෙන්න බෑ, එහෙමයි කියලා
හැමදාමත් හැංගිලා ජීවත් වෙන්නත් බෑ. ශෙනාල් මහත්තයා කියන විදියට වැඩ කරන්න. නංගිට බුදු සරණයි “
දුරකතනය විසන්ධි විය.
දිනාශා ඔහු දෙස බැලුවේ හිස ඔසවාය. ඔහුද හැගීම් දැනීම් ඇති මේරු අවිවාහක තරුණයෙකි. ඇගේ අසරණ
බැල්ම හා ඇය කරදරේ වැටී ඇති මෙම අවස්ථාව නොවන්නට ශෙනාල් ඇයට කුමක් කරාවිදැයි කිව නොහැක.
ඒ තරමටම ඇය සුරූපී ය. ශෙනාල් මේසය මත වූ හිස් බෝතලය දෙස බැලුවේය.
” මං දැන් මොකද කරන්න ඕනේ…”
” දැන් ඇය තමාගේ තුරුළේ සැනසීමෙන් සැතපෙන බව තාත්තා දැන ගත්තා නම් කුමක් චේවිද ? ” ශෙනාල්
සිතුවාය.
තමා පියාට ද්රෝගී වූවාද ? නැත්නම් පියාගෙන් පලි ගැනිමට මෙය කලාද ? ඔහුට සිතාගත නොහැකි විය.
තාත්තාට අනියම් සම්බන්ධයක් ඇති බවත් එයින් ලොකු දුවලා දෙදෙනෙක් සිටින බව ඔහු දැනගත් මොහොතේ
ශෙනාල් ට ආ කම්පනය සිගියට නැගුණි. තම පියා පිළිබඳ පිළිකුලක් ඇතිවීමට එය සෑහිනි.
” ඔව් තමා මෙය අනිවාර්යයෙන්ම කළ යුත්තක් බව ඔහුට හැගී ගියේය. මේ අහිංසක යුවතිය ඒ මිනිසාගේ තවත්
එක් ගොදුරක් බවට පත් නොකළ යුතුය. ඒතමන්ගේ තාත්තා වුවත් ” ඔහු සිතුවේය. ඔහු ඇය දෙස බැලුවේය.
ඇය තම උකුල උඩ හිස තබාගෙන නිදා සිටියාය. ඇපල් පරිගණකයේ පාන්දර හතර ලෙස වේලාව සටහන් වී
තිබුණි. ඇගේ අකීකරු දගකාර කොණ්ඩය නිදහසේ ඒ මේ අත විසිරී තිබුණි. හෙමින් සීරුවේ කෙස් රොදකින්
අල්ලා බැලු ඔහුට එගහි වූ ඉතා සිනිදු බව තම ඇගිලි වලට කිදා බසින් බව දැණුනි. ඔහු ඇගේ ඔලුව හෙමින්
අතගෑවේය. ඇය ඔහුට ලංවුණේ ඔහි ඉතා හොද අයෙකු බව වටහා ගැනීමෙන් අනතුරුවය. ඈ නිදා ගන්නා විට
ඔහුට කියා තිබුණේ.
” ඔයා ඒ තාත්තගේ පුතෙක් කියලා කියන්නත් අමාරුයි “
” ඒක නම් ඇත්ත දිනාශා! ඒත් මට මගේ අම්මව විශ්වාසයි “
” ඒක ඇත්ත, අම්මා නිසා වෙන්න ඇති ඔච්චර හොද හදවතක් ඔයාට හම්බවෙලා තියෙන්නේ ” ඇය කීවේ
ඔහුගේ පපුවට බර වීගෙනය. ඇය ඇද සිටි සාරිය ගලවා දමාදිග ගවුමක් ඈ ඇද ගත්තේ නාන කාමරයට වැදි
ඇගපත හොදාගැනීමෙන් අනතුරුවය. හෝටලයේ තිබූ රෙදි සාප්පුවෙන් ශෙනාල් ඇයට එය ගෙනැවිත් තිබුණි.
ඇදේ තිබුණු ඇතිරිල්ලෙන් ආ මිහිරි සුවද හා සුවපහසු ගතිය නිසාත් ශෙනාල්ගේ ආරක්ෂාකාරී,
‘සෙනෙහෙවචන්ත මනුස්සකම නිසාදෝ ඇයට දෑස් පියාගත් ගමන් නින්ද ගියාය.
ඇයගේ රෝස පැහැති කම්මුල අග වූ සිහින් කෙස් රොද දුටු ඔහුට ලොකු සුසුමක් ගියේය. එතනින්
නොනැවතුණු ඔහු ඇගේ උපන් ලපයක් තිබූ සිහින් ගෙල ප්රදේශයත්, සුදු පැහැයට හුරු උරහිස් දෙස බැලුවේ
ඕනෑකමිනි.
” මේ/ක/ට ඉතින් වයසක මනුස්සයෙක් විතරක් නෙමෙයි ඕනෙම කොල්ලෙක් වුණත් වහ වැටෙන එක
පුදුමයක් යැ” ඔහු සිතුවේය. ඇගේ ගවුමේ ඉදිරිපස බොත්තම අස්සෙන් ඒ පිරුණු ළැම දුටු ඔහුගේ හදවත
වෙව්ලුම් කන්නට විය.
එය එක්තරා දුරකට ඔහුගේ මනසේ ඉවසීම පරික්ෂා කරන පරීක්ෂණයක් දෝ යැයි ඔහුට
සිතුණි. ඇය සන්සුන් ලෙස නිදා සිටියත් තම සිතේ කිසිම සන්සුන් බවක් නොතිබූ බව ඔහුට හැගිණි.ඒ සුන්දර
යුවතිය තම උකුල උඩ සිටීම ඔහුට සතුටක් වුවත් ඇය සිටින්නේ සතුටකින් නොවන බවත් ඔහුට වැටහිනි.
උදේෝ හයට ඇය ඇහැරෙන විට කාමරයේ ශෙනාල් නොවීය. ඈ බියෙන් අවට බැලුවේය. ඔහු පෙනෙන්නට
නැත. ඇය නැගිට නාන කාමරයේ දොරට කන තබා බැලුවත් ඒ ඇතුළෙන් කිසිදු ශබ්දයක් ඇසුනේ නැත. ඇය
තැතිගන්නට විය. නමුත් ඈ දොර දෙස බැලූ විට කාමරය පසෙක වූ වෘත්තාකාර මේසය මත උදෑසන කෑම දුම්
දමමින් පිළිගන්වා තිබුණි.
ඉදි ආප්ප සමග කිරිමාළු හොදි සමග සම්බෝ ල හා පරිප්පු, ඊට අමතරව මෘදු පාන්
චර්ගයක් හා සෝස් බදුනක් එහි විය. ඒ අසලම සුදු පැහැති කොළයක් ඈ දුටුවාය. අඩියට දෙකට එගි ලං වූ විට
එහි යමක් ලියා තිබෙන බව ඕ දුටුවාය.
” දිනාශා මං ටිකකට එළියට යනවා, ඔයා කාලා නිදාගන්න, ඔයාගේ පොන් එකට එන දන්නේ නැති කිසිම
කෝල් එකකට ආන්සර් කරන්න එපා හොදද ? කොටින්ම අයියගෙන් ඇරෙන්න කාගෙන්වත් එන කෝල්
එකකට ආන්සර් කරන්න එපා. ඒක හොදට මතක තියාගන්න. කාමරෙන් එළියට යන්නත් එපා. මං ඉක්මනින්ම
එනවා. තාත්තා වැඩ පටන් අරන් වගේ , ඔයා බයවෙන්න එපා.
ආ දවල් කෑමත් කාමරේට ගෙනත් දේවි, ඊටපස්සේ දොර ලොක් කරගන්න ඇතුළෙන්, බුදු සරණයි.
ශෙනාල්…
” දිනාශා උ/ඹ කොහේ හැංගිලා හිටියත් මං උ/ඹ/ව හොයාගන්නවා. මගෙන් ගැළවිලා ඉන්න උ/ඹ/ට
හම්බවෙන්නේ නෑ , උ/ඹ/ව අ/ල්/ල/ග/ත්/ත/හම බල/පන්/කෝ වෙන දේ “
දඳිනාශාගේ ජංගම දුරකතනයට ලැබී තිබූ පණිවිඩයේ කියැවුණේ එවැන්නකි. ඇය කෙතරම් බිය වූවාද
කියහොත් දුරකතනය ඈතට වීසී කළ ඈ කාමරයේ මුල්ලකට වී හැංගී සිටියාය. ජගත්ගේ මේ ක්රියාදාමය නිසා
දඳිනාශාගේ හොද සිහියද වියැකී යමින් තිබුණි. ඒ අතිශයින්ම ඇය බිය වීම නිසාය. ශෙනාල් ලග සිටියා නම්
‘කොතරම් හොදද ඇය කල්පනා කළාය.
ජීවිතය ඉතා සැහැල්ලුවෙන් හා සුන්දර ලෙස ගත කළ ඇයගේ ජීවිතය දැන් අ/පා/ය/ක් වී තිබෙනු ඇයට
චැටගිනි. නමුත් ඒ තමාගේ වරද නිසා නොව කොහෙවත් ඉන්නා නාකි මනුස්සයකු නිසාය. ඇය පොඞ්ඩක් හො
ඔහුට ගරු කළා නම් ඒ තම අයියාගේ පුතා සුවපත් කිරීම සදහා දායක වීම හේතුවෙනි. මොනවා වුවත් ඒ
කෙළෙනිගුණ රැක ගත යුතුය. ඇගේ සිත කීවාය.
එයට කෙලෙහිගුණ දැක්වීම සදහා ඈ තෝරාගත්තේ ශෙනාල්වය. ඇය නානකාමරයේ වතුර කරාමය යට
නොනවත්වා වැටෙන ජලයට නිරාවරණය වී සිටියාය. තම මුලු සිරුරම ජලයෙන් පෙගී යද්දී ඇය නිහඩව
බලාසිටියාය.
” මං ඔයාගේ පුතාට මගේ පණටත් වඩා ආදරේ කරන්නම්, මගේ අයියගේ පුතාව සනීප කළාට මං ඒ ණය
‘ංගෙවන්නේ ඔයාගේ පුතාට මගේ හැමදේම දීලා එයාව මගේ ජීවිතේ තියෙනකන් මං එයාගෙම වෙන්නම් ” ඇය
තමාටම තෙපළුවාය.
ශෙනාල් ද තමාට බොහෝ ඇලුම් කරන බවත්, ආදරේ කරන බවත් ඈ නොදැන සිටියා
නොවේ.තමාව බේරාගත් මොහොතේ පටන් ඔහුගේ දෑස්වල ඇවිලෙමින් තිබූ ඒ ආදරණීය ගිනිදැල් නොදැක
නොදැනී සිටින්නට තරම් ඈ ළද බොළද කෙල්ලෙකු නොවූවාය. අනික් කරුණ නම් ශෙනාල් ඉතා
කරුණාවන්ත ඉතා හොද පුද්ගලයෙක් බව ඈ ඉතා පැහැදිලිව වටහා ගෙන තිබුණි.
” මට මොනවාහරි කරන්න ඕනේවුණා නම් ඊයේ රෑ හොදටම ඉඩ තිබ්බා, ඒත් එයා කළේ මාව තුරුල් කරන්
හිටපු එක විතරයි. ” ඇය සිතුවාය.
” අනේ දැන් එයා කොහෙද ගියේ? ” ඇය වීසිකළ ෆොන් එක දෙස චරක් හිස ඔසවා බැලුවත් එය නැවත අතට
ගැනීමට ඈ තැත් නොකළාය.
මේ අතර ජගත් තම ගෝල බාලයන් දිනාශා සොයා ගැනීමට දන්නා සියලු උපායන් යෙදුවත් එදින හවස්
වෙද්දීවත් කිසිදු හො ඞුවාවක් සොයා ගැනීමට අපොහොසත් වී සිටියහ. ඔවුන් සොයාගෙන තිබූ එකම කාරණාව
චූයේ දිනාශාගේ පවුලේ අය ගෙදර අතහැර ගොස් තිබූ බව පමණී.
” ජගත් අයියේ ! ඒ/කී හැමදේටම ලෑස්ති වෙලා හිටිය වගේ, අපි ඒ ගෙදරට ගියාම ගේට්ටුව ළග හයේ හතරේ
පොරවල් හතර දෙනෙක් ගේට්ටුව ලග ගිටියා මුරට “
” ඉතින් උ/ඔඹ/ල/ට තිබ්බනේ උන්ට ගහලා ගෙදරට පනින්න. නැත්තන් උන්ට එකසැරේම තියලා දාන්න ” ජගත්
ගුගුළේය.
” ජගත් අයියේ ! අපි ඒක කරනවා ඒක කරන්න පුලුවන් වුණානම්, උන් අපිටත් වඩා ඒකට ලෑස්ති වෙලා
හිටියේ එකෙක්ගේ අතේ තිබ්බේ ටී පනස් හයක් අපේ ඒවයින් වෙඩි තිබ්බ නම් ඒ එකෙක් අපි ඔක්කොටම
තියනවා එක පාර “
” මේ/කි/ට කොහෙන්ද එච්චර හයියක්, දෙකට ගනින්ඩ බැරි දෙකයි පණහේ උන් කොහොමද මෙච්චර දේවල්
කළේ “
” ඉතින් ඔච්චර දෙකයි පණහේ උන් පස්සේ ඔයා ඔච්චර පන්නන්නේ ඇයි ” ජගත්ගේ හොදම ගෝලයා එය
චචන වලට පෙරළුවේ නැත. නිහඩ වූ ඔහු එතැනින් ඉවතට ගියේ ජගත්ගේ මීළග පියවර පිළිබඳ ඔහුට
සිතන්නට ඉඩදී ය.
මේ අතර ශෙනාල් නැවත හෝටලය ට යන චිට හොදටම හවස් වී තිබුණි.
” සර් ! මැඩම් කෑම ගන්නවත් දොර ඇරියේ නෑ ” හෝටල් සේවකයා කීවේය.
ශෙනාල් කලබලයෙන් කාමරයේ දොර ඇරියේය.
” දිනාශා ! දිනාශා ! ඔයාට මොකද මේ වෙලා තියෙන්නේ ” නාන කාමරයේ බිම වැටී සිටි දිනාශාව නැගිටුවමින්
ශෙනාල් කෑගැසුවේය. ඇයව ඔසවා ගත් ඔහු කාමරයට තුළට පැමිණ ඇයව ඇද උඩින් තැබුවේය.
ඇය ඇද සිටි
ඳිග ගවුම වතුරෙන් තෙත් බරිත වී තිබුණි. ශෙනාල්ද එම වතුරෙන්ම තෙත් විය. ඇය සිටියේ අවසිහියෙන් මෙනි.
” මොකද මේ ඔයාට වෙලා තියෙන්නේ,” ශෙනාල් ඇසුවේ ඇගේ කම්මුලකට හෙමින් ගසමිනි. අනික් අත
ඇගේ පිට කොන්ද හරහා ගොස් ඇයව වත්තන් කර ගෙන නිබුණි.
” මට… මට…දෙයක් ඇත්තටම කියනවද ? මාව ඇත්තටම බලාගන්නවද ?මට හොදටම පාළුයි, හොදටම බයයි.
” කී ඇය ශෙනාල්ගේ පපුවට තුරුල් වුණාය.
ජලයෙන් ගොඩදාපු මාළුවෙක් මෙන් ඇය තෙත් වීම ගැන නම් ඔහු සිටියේ ඉතා බියපත්වය. ඔහු මුලින් සිතුවේ,
” මේ/කි මොනවාහරි බී/ලා/ව/ත්/ද ? ” යයි සිතමිනි.
” ඔයාට මොකද වුණේ ? “
ඇය කතා කරනවා වෙනුවට කළේ ඔහුට තව තවත්තදින් බදා ගැනීමයි. ඇයගේ මේ දැඩි ස්පර්ශය ඔහුව පිස්සු
චට්ටන්නට වූයේය.ඇගේ නාරීදෝේහයේ ඇති පිරිමියෙකු පිස්සු වට්ටන දේවල් බෝහොමයක් ශෙනාල්ගේ ඇගට
තද චී තිබුණි. ඔහුටද ඇයව පළමු වතාවට තදින් බදාගත යුතුවුවත් ඔහුට ඊට හදිසියක් නැත. ඔහු ඇයව හෙමින්
සීරුවේ ඈත් කළේය.
” ඉස්සෙල්ලා හොද ළමයා වගේ කියන්න මොකද වුණේ කියලා ” ඔහු ඇගේ තෙත්වූ කෙස් රොද වතුර බිංදු
බේරෙන මුහුණින් මෑත් කළේය. ඔහුගේ සියුමැලි ස්පර්ශය නිසා ඇය වෙවුලා ගියාය.
” ෆෝන් එකට මැසේජ් එකක් ආවා. ඔයාගේ තාත්තගෙන්,මාව කොහොම හරි හොයාගන්නවා කිව්වා
‘හොයාගෙන ඊටපස්සේ… “
ඇගේ වචන හැඩඬුම්බර විය. ඇය හැඩීමට පෙර ඔහු ඇයව බදාගත්තේය. ඇගේ බද වටා අත් යවා ඇයව තම
පපුවට තද කර ගත්තේ ඇගේ සියුමැලි ගත ඔහුගේ හැඩිදැඩි සිරුරට තදවන ලෙසය.
” මැ/ට්/ථී !ඔඹහොම බයවෙලා හරියනවද ? මං ඔයාට මොකුත් වෙන්න දෙන්නේ නෑ දිනාශා ! ” ඔහු ඇගේ
කණට කෙදිරීය.
” අනේ මං හුගක් බයවුණා. මට දැනුනේ ඒ මනුස්සයා මාව හොයාගෙනයි කියලා ” ඇය නොනවත්වා කීවාය.
” බයවෙන්න එපා දඳිනාශා ! ඉස්සෙල්ලා ඔය ඇදන් ඉන්න ගවුමයි අනිත් ඇදුම් ඔක්කොමයි අයින් කරලා
ඇදුමක් ඇදගන්න වෙයි, නැත්තන් ඔයාව දියවෙලා යයි ” ඔහු කීවේ ඇගේ මුවට සිනාවක් ඇදෙද්දීය. ඇය
ලැජ්ජාවෙන් ඔහුගෙන් ඈත්වෙද්දී ඔහු ඇගේ අත නොහැරියේය..
” හම්මෝ ! ඇති යන්නම් හිනා වුණා. මං ඇත්තටම බය වුණා අර මේසේ උඩ තිබ්බ පැනඩෝල් කාඩ් එක වත්
බිව්වද කියලා
ඇය අහිංසක ලෙස සිනාසුනා පමණී.
” ඔයා තවත් එන්න පරක්කු වුණා නම් ඒකත් වෙන්න තිබ්බා ” ඇය එය වචන බවට හැරෙව්වේ නැත. හෙමින්
තෙපළුවා පමණී.
” මොකක්ද කිව්වේ ?”
“ආහ් … මොකුත් නෑ සමාවෙන්න මං ඔයාවත් වතුරෙන් නෙමුවා. ” දිනාශා සමාව අයැදීය.
” කමක් නෑ ඔයානේ, “
“ඒත්”
” ඒත් කිව්වේ “
“මං වෙනුවෙන් මෙච්චර දේවල් “
” ඇයි ? වැරදිද ? “
” අනේ නෑ මගේ රත්ත….රං ” ඇය අත්දෙක එකතු කොට ඔහු ඉදිරියේ වැද වැටෙන්නට ගියා පමණී ඔහු ඇගේ
දෙවුරින් අල්ලා ඔහුගේ පපුවට වත්තන් කර ගත්තේය.
” ඔය ඉතින් ඔන්න ඕවටයි මං කැමති නැත්තේ, මේ ලංකාවේ මිනිස්සු හරි නොදියුණු ජාතියක් කියලා
කියන්නේ ඔන්න ඕකයි මං… ඒකයි මං ආස ඇමෙරිකාවේ විදියට, පිරිමි අපි ඉස්සරහ ඔච්චර වැද වැටෙන්න
එපා මැණික !
ලංකාවේ ගෑණුන්ට වෙලා තියෙන එක චින්නැගහියක් තමා ඕක, ඒ වුණාට මේ අපේ රටේ
ආදායමෙන් අංක එකට උපයන්නේ කවුද ගෑණු ඒ ගාමන්ට් වල රෙදි මහලා, දෙක පිටරටවල් වල
බැලමෙහෙවරකම් කරලා ගෑණු තුන ලංකාවේ ගෘහ කර්මාන්ත වැඩිපුර කරන්නේ කවුද ගෑණු, ඉතින් ඒකයි මං
කියන්නේ, අපේ තාත්තා වුණත් කොටින්ම මම වුණත් මං ඉස්සර වුණත් ඔච්චර වැටෙන්න එපා “
” සමාවෙන්න මහත්තයෝ ! මං දන්නවා ඔයා ගොඩක් හොද කෙනෙක්/,ඒත් මට මං ගැන කිසිම
චිශ්වාසයක්වත් නෑ දැන් “
” මැ/ට්/ථී ! ඇග විතරක් නෙමෙයි,මේ චුටි ඔලු ගෙඩිය ඇතුළේ තියෙන මොලෙත් වතුරෙන් පෙගිලා වගේ “
ශෙනාල් කීවේ ඇගේ ඔලුව එක් අතකින් හීන් සීරුවේ මිරිකමිනි.
” ආව්… රිදෙනවා “
“රිදෙන්න තමයි මිරිකුවේ “
” එච්චරම මට ආදරෙයි ද ? ” ඇය ඔහුගේ විශාල බාහුවක තම දෑතින්ම එල්ලුනාය.
” ඔව්, කියන්න දන්නේ නෑ ගොඩක් ආදරෙයි.මං මගේ අම්මත් ගොඩක් ආදරණීය කෙනෙක්, ඒ හින්දා වෙන්න
ඇති.”
” ඇත්තටම මට ආදරෙයිද ? ” ඇය නැවතත් ඇසිය.
” ඔක්කොටම ඉස්සෙල්ලා මං ගිහින් ඇදුම් ටිකක් ගේන්නම්, ” ශෙනාල් කීවේය.
” අද රෑට මං පෙන්නන්නම් ඔයාට කොච්චර ආදරේ ද කියලා “
ඔහු තමාටම කියාගත්නතේ කාමරයේ දොර අරින ගමන් ය. ඇය තම තෙත්වූ ඇදුම් ගැලවීමට සැරසෙන අයුරු
ඔහු දුටුවේ දොර වසන ගමන් ය. ඔහු ඉක්මනින්ම එතැනින් පිටවූයේ සිනාවක් නගමිනි.
ඔහුගේ සිතේ සිහිනයක් ලෙසින් ඇදී තිබුණේ ඒ සොදුරු රුවය. ඇය ඔහුගේ සිරුර මත සොදුරු රටා මවමින්
සිහින් කෙ/දි/රි/ය/ක් පිට කළාය. ඇයගේ සුන්දර සිරුර මත දෑත් තියන්නට උත්සාහ කළා පමණී ඔහු නින්දෙන්
ඇහැරුනේ කෑ/ග/ගෙ/න/ය.
” දිනාශා… ! ජගත් ඇද මතින් නැගිට්ටේ දුන්නෙන් මුදාහල ගීයක් පරිද්දෙනි.
ඔහුගේ කෑ/මො/ර දීම නිසා ඔහුගේ ගෝලබාලයොද ඔහුගේ කාමරය වෙත දුව ආහ.
” ජගත් අයියේ ! මොකද වුණේ ? “
” හීනයක් බන් ! ” ඔහු හිස කසන්නට විය. ඔහුගේ ශෝකාකූල මුහුණ කේ/න්/ති/ය/ක/ට පෙරළුණේ
ක්ෂණිකවය.
” ඒ/කි ගැන ආරංචියක් නැද්ද ? මොනවාහරි හොයාගනිල්ලා ඉක්මනට ” ඔහුගේ හඬ දැන් හැඩුම්බරය.
” ජගත් අයියා දුක් චෙන්නවත් කේන්නි ගන්නවත් එපා, අපි ඉක්මනට හොයාගන්නම්”
මේ අතර දිනාශාගේ අයියා බිරිද හා දරුවා අම්පාරේ තම මාමලාගේ ගෙදරට ලගාවී තිබුණි. ශෙනාල්ගේ
‘ගෝලයෝ දෙදෙනෙකුත් ඔවුන් සමග ගියහ.
” මේ තේ බීලා ඉන්න මහත්තයා ! ” දිනාශාගේ නෑනා ඔවුන්ට තේ පිළිගැන්වීය.
” බොහොම ස්තූතියි “
” අපේ උදව්වට ආචට ගොඩක් ස්තූතියි හැබැයිඅපිට ඉතින් ගොඩක් සල් ලි බාගේ එහෙම නෑ, පුලුවන් විදියට
සලකන්නම්, “
” පිස්සුද මිස් අපිට එහෙම ප්රශ්නයක් නෑ, අපිට ශෙනාල් සර් මේවට ගෙවලා තියෙන්නේ, අනික අපි මේවා පුරුදු
වෙන්න කරන දේවල් නෙමෙසි” අයෙක් කීවේ තේ උගුරක් තම උගුර හරහා කිදා බසිද්දීය.
” ආ අමතක වුණානේ මහත්තයා මේ ලියුම් කවරේ ඔයාට දෙන්න කිව්වා ශෙනාල් සර් ! ” දිග ලියුම් කවරයක්
දඳිනාශාගේ අයියා වෙත පෑවේ ඈත වෙල යාය දෙස හිස් බැල්මෙන් බලා සිටියදීය. ඔහු ලියුම් කවරය ගෙන එය චිවෘත කර බැලුවේය
එහි තිබුණේ මුදල් නෝට්ටු රැසකි. ඔහු එය ගණන් කලේ පුදුමයෙන් යුතුව ය. එහි
පන්දාහේ කොළ තිහක් විය.
” මෙච්චර සල්ලි “
” ඒක මං දන්නේ නෑ , ඕකදෙන්න කිව්වා මෙහේ ඉදලා ජීවත් වෙන්නත් එපැයි. අපිටත් ඔය වගේ මුදලක්
දුන්නා. අපි ඒකෙන් ගෙදර ට කන්න බඩු ටිකක් ගේන්න ඉන්නේ හවසට “
” මෙච්චර දේවල් අපි නිසා ” දිනාශාගේ අයියා කීවේ දිගු හුසමක් හෙලමිනි. ඔහුගේ පුතා සුවපත් වීම ගැන ඔහු
සිටියේ අතිශය ප්රීතියෙන් වුවත් ඉන්පසු තම නංගීට වූ සන්තෑසිය ගැන ඔහු දැඩි ලෙස දුක් චූවාය.
නමුත් දැන්
නැවතත් ගෙනාල් පැමිණ තිබේ.
ඔහු තම බිරිද දෙස හැරුණේ ය.
” අපේ මෙහේ තියෙන අර පුරන් කුඹුර අස්වද්දන්න කාලේ හරි “
” ඇගේ ඉහමොළ රැත්/වූ/යේ ශෙනාල් ගෙනා ඇදුම් බෑගයේ තිබී එගි බිල දුටු විටය.
” අ/නේ ශෙනාල්! මේච්චර ගාණක් වියදම් කළේ ඇයි මට “
දඳිනාශා කීවේ ඔහු දොර වසා කාමරය තුළට ඇවිද යද්දීය. ඔහු ඈ කියූ දේවල් ගණනකටවත් නොගත්තේය.
” මං වෙනුවෙන් ඔච්චර වියදම් කරන්න
එපා”
” මේ මැ/ට්/ටි/යේ ! ඒක ගැන එච්චර හිතන්න එපා. ඉක්මනට ඔය ඇදුමක් ඇදන් ලෑස්ති වෙන්න.අපි දැන්ම
මෙහෙන් යන්න ඕනේ “
ශෙනාල් කීවේ තම ලැප්ටොප් පරිගණකය ක්රියාත්මක කරමිනි.
” ඒ ඇයි මේ හදිස්සියේම “
” ඔව් තාත්තගේ මිනිස්සු මේ පැත්තටත් ඇවිත්, මට හිතාගන්න බෑ ඒක අහම්බයක්ද ? නැත්තන් අපි ගැන ඉවක්
චැටිලද කියලා, කොහොම චෙතත් අපි ඉක්මනට මෙහෙන් යන්න ඕනේ දිනාශා ! ලෑස්ති වෙන්න.” ශෙනාල්
කියද්දී ඇගේ දෑස් වලින් කදුලු බිදු කඩා හැලෙනට විය.
” මොනවද මේ සිද්ධ වෙන්න යන්නේ, ඒ කියන්නේ එයා මාව හොයාගෙනද ? “
” බයවෙන්න එපා රත්තරං ! මම ඔයාට මොකුත්ම චෙන්න දෙන්නේ නෑ, මේ ප්රශ්නේ කෙළවර හිටියේ අපේ
තාත්තා නෙවේ නම් මම මේ ප්රශ්නේ දැනටමත් විසදලා, දැන් හොද ළමයා වගේ ඉක්මනට ලෑස්ති වෙන්න “
ඔහු කීවේ ඇග වටේ සුදු තචායක් දවටා ගෙන සිටි ඇයගේ ඔලුව අතගාමිනි. ඇගේ සුන්දරත්වය විදීමට ඔහුට
වේලාවක් නොවීය.
ඉක්මනින්ම කොට ගවුමක් හැදගත් ඈ තම දුරකතනය අත් බෑගයට දමා ගත්තාය. නමුත් දුරකතනය වීසී කිරීම
නිසා එය ඒ වන විට ක්රියා විරහිත වී තිබුණි. කොන්ඩය මදක් සකස් කරගත් ඈ ශෙනාල්ගේ අතේ එල්ලුනේ
කුඩා ළමයෙක් පරිද්දෙනි.
” හරිද අපි යමු ” ශෙනාල්ද තම සියලු බඩු බාහිරාදිය එක බෑගයකට අසුරා දමා අවසන් ය.
එක අතකින් ඇයගේ අතක්ද අනිත් අතින් බෑගයද අල්ලාගත් ඔහු ජෙට්වින්ග් හෝටලයේ ප්රධාන දොරටුව
මගහැර පැති දොරක් චෙත ගියේ ඉක්මනින් ය. හෝටලයේ සිටි අය සුරූපී තරුණියගේ අතින් ඇද යන ශෙනාල්
ගේ මේ දර්ශනය දෙස උවමනාවෙන් බලා සිටියහ.
” ජගත් අයියේ ! ජගත් අයියේ ! කෙල්ල ඉන්න තැනක් ගැන පොඩි ආරංචියක් ආවා. “
” කොහෙද ? මොකක්ද ආරංචිය” ජගත් මිටින් හළ කුරුල්ලෙකු සේ නැගී සිටියේය.
” මීගමුව පැත්තේ හොටෙල් එකක ඉන්නවා ඒ වගේ කෙල්ලෙක් අපේ එකෙක් දැකලා තියෙනවා. හැබැයි
පොඩි වෙලාවකට විතරයි. මොකක්ද හෝටලය කියන්න දන්නේ නෑ. අපි මේ යන්න හැදුවේ ලුවිස් ප්ලේස්
වලට “
ජගත්ගේ ගෝොලයෙකුට.දිනාශා හෝටලයේ ලොබි එක අසලට ආ ටිකට වීදුරුව හරහා ඇයව දැක තිබුණි.
” උ/ඹ/ට හොදටම විශ්වාසයිද ? ඒ ඒ/කි/ම/යි කියලා “
” අපේ එකා කිව්වේ ඒ/කි වගේමයි කියලා “
” එක්ක වරෙන් ඌ/ව අපේ කට්ටියම අරන් යන්න ලෑස්ති ක/ර/ප/ල්/ලා. “
මේ අතර දිනාශාව දුටු බව කියන ගෝලයා මේ වන විට වේයන්ගොඩ ජගත් ගේ මන්දිරය වෙත පැමිණ තිබුණි.
” උ/ඹ/ට හොදටම විශ්වාසයි ද ? ඒ දිනාශාමයි කියලා “
” ඔව් බොහොම දුරට “
” හරි ඒ ඒ/කි වුනොත් මං උ/ඹ/ට ලක්ෂයක් දෙනවා බෝනස් එකක් විදියට ” ජගත් කීවේය.
ජගත් ඇතුළු සහචරයන් රැගත් ජීප් රිය තුනක් වේගයෙන් ඉගිලෙන්නට චූයේ මීගමුව ප්රදේශය බලාය.
ජගත් සිටියේ දත්මිටි කමිනි. වාහන පෙළ වේයන්ගොඩ, නයිවල, දෙවලපොළ,මිනුවන්ගොඩ., කිඹුලාපිටිය පසු
කරමින් ඉදිරියට ඇදුනේ ජගත් ගේ කෝ/පා/චි/ශ්/ට හඩ මධ්යයේය.
” ඉක්මනට යමල්ලකෝ බන් ! උ/ඔඹ/ල/ට ඔච්චර ද වේගෙන් යන්න පුලුවන් “
ඔවුන් ලුවිස් ප්ලේස් වලට එද්දී තවත් පැය භාගයක් ගත වී තිබුණේය. ඔවුන් ගෝලයා පෙන්වූ ජෙට්වින්ග් ස්කයි
හෝටලයට පැමිණ එහි පිළිගැනීමේ කවුන්ටරය චෙත ගියේය. එහි සිටියේ රූමත් ගෑණු ළමයි කීපදෙනෙකි.
ජගත්ගේ සමීපතමයා කතා කළේය.
” මේ පොටෝ එකේ ඉන්න මිස් මෙහේ ඉන්නවද ? “
” සමාවෙන්න මහත්මයා එහෙම කියන්න අපිට අයිතියක් නෑ “
” මේක පොඩි හදිස්සියක් අපේ ළමෙක් මේ එයා ආගිය අතක් නැතිව ඉන්නේ අපේ කෙනෙක් දැකලා
තියෙනවා මේ වගේ ලමෙක් මෙහේ ඉන්නවා ඒකයි මේ හොයලා බලන්නේ “
” ඔයාලා පොලිසින්ද ?”
” නෑ අපි ඒ ළමයගේ නැදෑයො “
” පොලීසියෙන් නෙමෙයි නම් කොහොමත් ඒ ගැන කියන්න අපිට බෑ ” කෝල්/ල/ක් කීවාය. ජගත්ට කේන්නි
ගොස් ඔහු පැමිණ ඇගේ කොලරයෙන් අල්ලා ගැනීමට උත්සාහ කළත් සමීපතමය එය වළකාලීය.
” මොනවද මේ කරන්න හදන්නේ, ප්රශ්න මදිවටද තව ප්රශ්න දාගන්න හදන්නේ ජගත් අයියේ ! පේන්නේ නැද්ද
? මු/න්/ගේ කතාවෙන්ම පේනවා කෙල්ල මෙහේ ඉන්න වග “
” සමාවෙන්න මිස් ! මේ ඉන්නේ ඒ ළමයගේ මාමා ! අපිට මේ හොටෙල් එකේ මැනේජර් ව හම්බවෙන්න
පුලුවන් ද ?”
ඔවුන්ව ඉක්මනින්ම හොටෙල් මැනේජර් වෙත ඉදිරිපත් කෙරුණි.
” මහත්තයා ! මං කියන දේ අහන්නකෝ,අපි මහත්තයට සලකන්නම් ” ජගත් කීවේ පන්දාහේ කොළ මිටියක්
ඔහුගේ මේසය මත තබමිනි.
” අපේ නීතිරීති වලට අනූව මේ වගේ දෙයක් ගැන තොරතුරු දෙන්න බෑ කාටවත්ම “
ජගත් තවත් පන්දාහේ කොළ කීපයක්ම මිට මෙලෙව්වේය.
” මම පොලීසියට කතා කරන්න කලින් මෙහෙන් පිටවෙනවා හොදයි, ” මැනේජර් ගු/ගු/ළේය.
ජගත්ගේ අතක් මිට මෙලවුණේ ඉබේටමය.අනිත් අත තම ඉනේ රැදි පිස්තෝලය චෙත ගියත් ඔහු ඉවසා
එතැනින් නැගිට්ටේ මේසය මත දැමූ මුදල් ගෝලයෙක් විසින් ගැනීමෙන් අනතුරුවය.
ජගත් ඇතුලු පිරිස හෝටලයෙන් එළියට ආවේ හිස් අතින් වුවත් ඔහුගේ අනිත් ගෝලයන් ක්රියා කර තිබුණේ
ඉතා නුවණක්කාර ලෙසින් ය.
” ජගත් අයියා ඇතුළට ගිය ටිකට අපි අල්ලගත්තා මේ හොටෙල් එකේ ලිපිකරුවෙක්ව මිනිහා දාහේ කොළ
පහක් හයක් දැක්කම ඔක්කොම විස්තර කිව්වා. රෙජිස්ටර් එක බලලම කිව්වා විස්තර නමුත් රෙජිස්ටර් එකේ
තිබ්බේ ඔක්කොම බොරු නම් ගම්,මිනිහා ෆොටෝ එක දැක්ක ගමන් අදුරගත්තා කෙල්ලව “
” මොකක්? “
” ඔව් ජගත් අයියේ ! මේ ගෑ/ණි සමාවෙන්න. “
” කමක් නෑ උ/ඔඹ/ලා වුණත් එහෙම කිව්වට කමක් නෑ.
” කෝල්/ල හෙන කපටියි. ඒත් මට තියෙන ප්රශ්නේ මේකයි කෙ/ල්/ල එක්ක කොල්ලෙකුත් ඉදලා තියෙනවා
” මොකක් “
” ඔව් ජගත් අයියේ ! කෝල්/ල එක්ක කොල්ලෙක් ඉදලා තියෙනවා. මිනිහා කීප සැරයක් එළියට යනවා එනවා
මූ දැකලා තියෙනවා. මිනිහගේ නම උදේශාන් සිල්වා කියලා තිබ්බේ , මං හිතන්නේ ඒකත් බොරු නමක්
වෙන්න ඕනේ “
” හ්ම් ඉතින් දැන් ඉන්නවලුද කෙල්ල ඇතුළේ, අරූ මොකෙක් වුණත් කමක්නෑ “
” වැඩේ කියන්නේ දෙන්නම අද උදේ අපි මෙහෙට එන්න පැය එකහමාරකට කලින් හොටෙල් එකෙන් ගියාලු”
” මොකක් “
ජගත්ට දැණුනේ මුලු ලෝකයම කඩා වැටුණා සේය.
” මං ජගත් අයියට කෝල් එක දීලා මෙතනින් හෙල්ලෙන්නේ නැතිව බලන් ගිටියේ ප්රධාන දොරට මූණ ලා
පාරේ අනිත් පැත්තේ ඉදගෙන, මගේ ඇස් වහලා මු/න් පැනලා ගිය එක හරිම පුදුමයි.”
ජගත් එවිටය ප්රධාන දොරටුවට අමතරව තවත් දොරටුවක් පාරට තිබෙන බව දැක්කේ, ඔහු දැඩි අපේක්ෂා
භංගත්වයට පැමිණෙද්දී ඔහුගේ ගෝලයන් මුහුණු බලා ගත්තේ බියෙනි.
” මං කල්පනා කළේ මේ’/කි/ත් එක්ක ඉන්න කොල්ලා කවුද කියලයි. ඌ ලෝකේ කාලා වතුර බීලා ඉන්න
එකෙක්, අයියා වෙන්න බෑ ඌ/ට එච්චර දෙයක් කරන්න බෑ.” ජගත් කීවේ වාහනයට නගිමිනි. මේ එරියා එකම
සර්ච් කරන්න කියපන් අපේ වුන්ට අමතර කට්ටියයි වාහනයි ගෙන්න ග/නි/න් කීයක් ගියත් කමක් නෑ මට
කෝ/ල්/ල/ව ඕනේ. ” ජගත් ගු/ගු/ළේ/ය.
ඇගේ කොට ගවුම කෙසේ වෙතත් සුරූපී බව නිසාත් ඇය අසලින් සිටි ඒ කඩවසම් පිරිමියා දෙසත් දුම්රිය
පොළේ සිටි බොහෝ දෙනෙකුගේ අවධානය ඈ වෙතත් ඔහු වෙතත් යොමුව තිබුණි.
මීගමුව දුම්රිය ස්ථානය ඒ වනවිට කායී බහුල වී තිබුණේ කොළඹ රැකියාව කරන බොහෝ දෙනෙක් උදෑසන
කායාල දුම්රිය අපේක්ෂාවෙන් බොහෝ දෙනෙක් දෙවන වේදිකාව මත රැදී සිටියහ.
” දිනාශා!ඔයා මෙතනින් ඉදගෙන ඉන්න මම ටිකට් දෙකක් අරන් එන්නම් ” කී ශෙනාල් ටිකට් කවුන්ටරය
වෙත ගියේය. ඇය ඔහු දෙසම බලා සිටියාය. බිය නැවතත් ඇගේ හදවත වෙලාගෙන කිබුණි.
දිනාශා සිතුවේ ඔහු තමාව කොළඹ දෙසට රැගෙන යාවී කියාය. නමුත් ඔහු තෝරා ගත්තේ අනෙක් අන්තයයි.
” පුත්තලම බලා ධාවනය වචන සීඝ්රගාමී දුම්රිය පළමුවැනි චේදිකාවට දැන් පැමිණෙනවා ඇත. දුම්රිය
නවත්වන්නේ මාරවිල,හලාවත, පාලවී, පුත්තලම “
ඔවුන් දෙදෙනා වැඩිය සෙනග නොගැවසුණ මැදිරියකට නැග ගත්තේ ඉක්මනින් ය. කොච්චිය මහ හඩක්
නගමින් මීගමුව පසු කරන්නට විය. දිනාශා ඔහුගේ උරහිසට තම හිස හේත්තු කළාය. කිසිවක් නොඇසූ ඈ
ඔහුව හදවතින්ම විශ්වාස කළාය. ඇයට නොදැනුවත්වම නින්ද යන්නට ඇත.
ශෙනාල් ඇයට ඉඩදී නොසෙල්වී සිටියත් ඔහුගේ සිත නිෂ්ක්රිය වී තිබුණේ නැත.
” මේ ය/ක්/ෂ/යෙ කොහෙන් හොයාගත්තද මේ/කි/ච, සමහරවිට ලොබි එකේදි දකින්න ඇති, ආවා කිව්වනේ
ලොබි එකට “
දැන් තමා කළ යුත්තේ කුමක්ද යන්න සිහියට නගා ගැනිමට හේ උත්සාහ කළේය. දුම්රියෙන් පුත්තලමට
ගිහිල්ලා ඊටපස්සේ…
“දිනාශාට අසනීපයි කියලා වැඩට එන්න වෙන එකක් නෑ දවස් හතරක නිවාඩුවක් ඉල්ලලා තියෙනවා “
ප්රාදේශීය ලේකම් කායාලයේ ජගත් ට හිතවත් සේවිකාවක් කීවේ දුරකතනයෙන් ඔහුව අමතමිනි. ඇයගෙන්
තොරතුරු ලබා ගැනීම සදහා මුදල් වීසී කිරීමට ජගත් පසුබට වූයේ නැත.
” දිනාශා කොල් කරලද කියලා තියෙන්නේ “
” නෑ එයාගේ අයියා කෝල් කරලා තියෙන්නේ “
” එහෙම ද නිවාඩුව අනුමත වෙලාද ?”
” ඔව් දින පහක් නිවාඩු අනුමත වෙලා තියෙනවා. මොකද මැඩම් නිවාඩු ගන්නෙම නෑනේ, “
” ඒකක් එහෙමද ?” මේ/කි පුදුම කපටි හෙ/ර/ක්/නේ “ජගත් කීවේය. කමක් නෑ කොහොම හරි වැඩට එන්න
එපෑයැ, එතකොට හරි අල්්ලගත හැකිනේ, මේ/කි/ගේ අයියත් පවුල් පිටින්ම පැනලා ගිහිල්ලනේ නැත්තන් මං
දන්නවා ඕ/කි/ව මගේ දෙපතුල් ලගටම ගෙන්න ගන්න හැටි ” ජගත් ගුගුළේය.
” ඉවසලා ඉන්න ජගත් අයියේ ! ඕ/කි/ව කොහොම හරි කසාද බැද ගන්න, ඊටපස්සේ නීතියෙනුත් ඔයාගෙනේ,
ඊටපස්සේ පුලුවන් ඔයාගේ වාඩුව ගන්න “
” ඔව්,මං හරිම අමුතු විදිහට ඕ/කි/ගෙ/න් ඒ වාඩුව ගන්නේ, උ/ඹ/ල/ට/ත් පුලුවන් ඒ වාඩුව ගන්න ” ජගත් කියද්දී
ඔහු බැලුවේ කිසිවක් නොතේරෙන විදියටයි.
” ඒ කිව්වේ ජගත් අයියේ ! “
” ඕ/කි වි/ද/ව/න හැටි බල බල මට සතුටු වෙන්න ඕනේ, උ/ඔ/ල/ට/ත් පුලුවන් ඒ/කි/ව පැයකට දෙකකට
අඩවන්න, මං ඒ චාන්ස් එකත් දෙන්නම් හැබැයි ඒ/කි/ගේ කෑ/ග/හ/න/වා මට බලන්න ඕනේ,මං ඉස්සරහ
හැමදේම වෙන්න ඕනේ ” කිසිවෙකු නොසිතූ දෙයක් ගැන ජගත් කියද්දී ඔහුගේ ගෝල බාලයෝ ඒ සුන්දර රුව
ගැන කෙළ හලන්නට විය.
ජගත්ගේ දු/ෂ්/’ට හා නරක සිතුවිලි උඩු දුවද්දී දිනාශා ඔහුගේ භයානක හෙවනැල්ලෙන් බොහෝ ඈතට යමින්
සිටියාය. ඒ ශෙනාල්ගේ පිගිටෙනි.
” දිනාශා ! නැගිටින්න ළමයෝ අපි ආචා බහින තැනට ” ශෙනාල් ඇගේ ඔලුව අතගෑවේය.
” අනේ රත්තරං ! අපි මේ කොහෙද ඉන්නේ ” ඇය ඇසුවේ වට පිටබලමිනි.
” පුත්තලමේ “
ඇය පැය පහක් පුරාවට එක දිගට නිදාගෙන කිබුණි.
” ඔයා නිදාගැනීමේ තරගෙකට ගියොත් එක වෙනවා ඒක සිකුරුයි.” ශෙනාල් කීවේ ඇයව සිනා ගැස්සිමේ
අදහසිනි.
” අනේ එහෙම නෑ රත්තරං ! ඇයි මේ තරහින් වගේ ” ඇය නැවතත් හැඩුම්බර විය.
” අම්මෝ ! මං විහිලුවක් කළේ මැට්ටියේ ! යං මං තැනක් හොයාගත්තා. දැන් හවස් වෙන්නත් ආවා. මහන්සිත්
ඇති අපි කාලා යං,කරන්න ඕනේ දේ මං සැළසුම් කරලා තියෙන්නේ ” ශෙනාල් කීවේය.
” බත් නම් දැන් කන්න බෑ ” කී ශෙනාල් ඇගේ අතින් අල්ලාගෙන පාර දිගේ යන්නට විය.
පුත්තලමේ ඩොමිනෝස් එකට ගිය ශෙනාල් පීසා දෙකක් ඇණවුම් කළේය. ඇය අසලින්ම වාඩිවූ ඔහු
පීසාකෑල්ලක් ඇයගේ මුව වෙත ලං කළේය.
” බයවෙන්න එපා මං ඉන්නවනේ ඔයාට “
” මං දන්නවා, මාව අත් අරින්න එපා ශෙනාල් ! මං අසරණ චෙලයි ඉන්නේ, ඔයා විතරයි මට දැන් ඉන්නේ “
” මං දන්නවා, ඔයාව බේරගන්න එක දෙයයි කරන්න ඉතුරු වෙලා තියෙන්නේ
” සමාවෙන්න, මං හිතන්නේ බයටම වෙන්න් ඇති “
” ඒ කියන්නේ මං ලග ගිටියත් ඒ බය එහෙමමයි කියන එකනේ නේද ? ” ශෙනාල් නෝක්කාඩුවෙන් මෙන්
ඇසුවේය.
” ඒ මොකක්ද ”? ” දිනාශා ඔහුගේ දෑස් දෙස බැලුවාය.
29 කොටස
ලා රෝස පැහැති බිත්ති ඇගේ සිතට ගෙන ආවේ සැනසීමකි. කාමරය මැද වූ වියනක් සහිත විශාල ඇද සුදු
පැහැයෙන් දීප්තිමත් ව පෙනුනි. පැත්තකට චන්නට තිබූ විශාල වීදුරුවක් සනිත කණනාඩි මේසය හා කුඩා
පුටුවත්, රවුම් මේසය හා පුටු තුන ඇරෙන්නට විශාල ශීතකරණයක් හා ඊට නුදුරින් විශාල නාන කාමරයක්ද
චිය.
නනාප්රකාර උපාංග එහි විය. ඒ විශාල කාමරය පුරාම තිබූ වීදුරු ජනෙල් හා බිත්ති වසාගෙන තිබුණේ තද
රෝස පැහැති තිර රෙදි වලිනි. සදළු තලයේ වීදුරු සනිත දොර ජනෙල් ඇර තිබුණු අතර ඉන් ගලා ආ මද සුළගට
සැලුනේ ඇගේ කෙස් රැළි පමණක් නොවේ. ඇගේ හදවතත් සැලෙන්නට විය. මොහොතකට එහි වූ
සුන්දරත්වය ට වශී වූවාක් මෙන් ඈ දෙස මොහොතක් බලා සිටියාය. සියලු කරදර මොහොතකට අමතක වුවා
චැනිය. සදළු තලයෙන් එපිට වූයේ තෙරක් නොපෙනෙන මහා සයුරයි. ඔවුන් සිටියේ පුත්තලමේ මුහුද අද්දර
විශාල හෝටලයකය.
” ලස්සනයි ද මෙතන “
ශෙනාල්ගේ කටගඩින් ඈ ගැස්සී ගියාය. ඇයව කාමරය ලගින් තබා ගාස්තු ගෙවා ඒමට ඔහු පහළ ලොබිය වෙත
ගොස් තිබුණි. ඔහු තමා ලගටම පැමිණෙනවා වත් ඇයට දැණුනේ නැත.
” අනේ මෙතන හරිම ලස්සනයි, “
” හ්ම්, දැන් හවස් වෙන්නත් ආවා. ඔය ඇදුම් මාරුකරලා චොෂ් එකක් දාගන්න. මං යනවා පහළට, මං හරිම
ආසයි මුහුදේ පීනන්න. මුහුද අයිනේ ලස්සන තැනක් තියෙනවා හදලා ඉදගෙන ඉන්න, මං පීනලා ඉවර වෙලා,
ඔයා එනකන් ඉන්නම් ” ශෙනල් කියද්දී ඇය සිනාසී කාමරය තුළට පිය නැගුවාය.
ඔහුගේ කාරුණික විනයානුකූල බව ඇගේ සිත් ගත්තේ වරක් දෙකක් නොවේ.
” ඔයා ඔච්චර හොද වුණේ කොහොමද ? ” ඈ නාන කාමරය තුළට වැදුණාය.
ඇය නාගෙන අහවර චී නිල් පැහැති ඳිගු ගවුමක් ඇද ගත්තේය. කොණ්ඩය සකස් කරගත් ඈ තමන් දිහා
කණ්නාඩියෙන් බැලුවාය.
” මේ ඇදුම් ටිකට හතලිස්දාහක්, මට එච්චර ආදරෙයි ද ? ශෙනාල් !”
ඇය ඇයගෙන්ම ඇසුවාය. ඇගේ සිත සතුටින් පිරී තිබුණි. ඇයට හැම දෙයක්ම අමතක කිරීමට වුවමනාව
තිබුණි.
ඇය පහළට බැස මුහුද අද්දරට ඇවිද ගියාය. හෝටලයේ විශාල උද්යානය කෙළවර මුහුදට මායිම් වී තිබුණි.
ඉතා අලංකාර මණ්ඩපයක් එහි කෙළවර තිබුණේ ලීවලින් සෑදු විශාල චේදිකාවක් මතය. එහි වහළය නොමැති
චිවෘත කොටසේ මේසයක් අසල ඔහු හිදගෙන සිටියාය. කොළ පැහැති ටී ෂර්ට් එකක් හා නිල් ඩෙනිම්
කලිසමක් හැද සිටි ඔහු මුහුදේ නාන්නට ඇති බවට තෙත් වූ කොණ්ඩය සාක්ෂි විය.
” ගොඩක් ස්තූතියි ඔයාට ” ඇය කීවේ ඉන්දියන් සාගරය දෙසට තම නෙත් යොමමිනි.
” ඇයි”
” මාව බේරගන්න හදනවට, මට මෙච්චර දේවල් අරන් දීලා වියදම් කරනවට, අපේ පවුල වෙනුවෙන් කරපු
හැමදේටම “
” ඒවා ඔක්කොම සුලු දේවල් “
” ඔයාට ඒවා සුලු දේවල් චෙන්න ඇති රත්තරං ! ඒත් මට ඒවා හැමදේටම වඩා වටිනවා. “
” හ්ම්, සමාවෙන්න ශෙනායා ! ඔයාගේ ඔය වචන හෑල්ලුවට ගත්තා නෙමේ, මං ඇත්තටම ඔයාට ගොඩක්
ආදරෙයි. මං කවදාවත් කාටවත් ආදරේ කරලා නෑ මෙහෙම”
” ඔය ඇත්තමද ? “
“මොකටද බොරු කියන්නේ ඕනතරම් කෙ/ල්/ලො එක්ක ඉන්න තිබ්බා, නමුත් අම්මා මට කියලා දීලා තිබ්බා
ගෑණු ළමෙක්ගේ ඒ වටිනාකම ගැන, ඒකට මූණ දෙන්න මට පුලුවන් කමක් තිබ්බේ නෑ, ඒ කියන්නේ හරි
‘
කෙනෙක් මටමුණ ගැහුනෙත් නෑ,මං හොයාගෙන ගියෙත් නෑ, නමුත් අන්තිමට ගිතපු නැති විදියට ඔයා මගේ
ජීවිතේට ආවා. “
ඇය තව මොහොතක් හෝ බලා සිටියේ නැත. ඔහුව තදින් බදාගත්තේ අත් දෙකම ඔහුගේ කරට උඩින් දමමිනි.
ඇගේ සිරුර ඔහුට තදවෙද්දි ඇගේ කදුලු වල තෙතමනයද ඔහුගේ පපුවට දැනෙන්නට විය.
” මොකද මේ රත්තරං ” ඇගේ දෑස් පිස දැමීමට ඔහු දෙවරක් සිතුවේ නැත.
” හැමදේටම මට දුන්නු හැමදේටම ස්තූතියි ඔයාට, ඉඩදෙනවා නම්, මට තේරෙන්නේ නෑ කොහොම වන්දි
ගෙවන්නද කියලා මේවට “
” මොකුත් එපා ආදරේ විතරක් ඇති ” ශෙනාල් ඇයව නැවතත් බදා ගත්තේය. ඝනකම් නිල් ගවුම අස්සෙන්
ඇගේ සිරුරේ සියුමැලි මෙලෙක් බව ඔහුගේ දෑත් වලට දැනෙන්නට විය.
ඇයද ඔහුගේ හැඩිදැඩි සිරුර තම දිගු
සිහින් ඇගිලි වලින් ස්පර්ශ කරන්නට වූයේ පිස්සුවෙන් මෙනි.ඇගේ කෙස් රැළි පිටින් ඔහුගේ පපුව කිතිකවද්දී
තවදුරටත් ඇයව පිටස්තර ලෝකයාට පෙනෙන්නට තැබීමේ වුවමනාවක් ශෙනාල් ට නොවීය.
” දිනාශා ! ” ශෙනාල් හෙමින් ඇයට කතා කළේය. ඇගෙන් පිළිතුරක් නොවීය. ඊට දැක්වූ එකම ප්රතිචාරය
චූයේ ඔහුගේ බහු තද කරමින් තවත් ඔහුට තුරුල් වීමට උත්සාහ කිරීමයි.
” රත්තරං !”
ශෙනාල් ඇගේ කණට තම තොල් තබා මැතිරුවාය. ඇයට අකුණක් ගැසුවා සේ ගැස්සී ගිය ඈ පුදුමයෙන් මෙන්
ඔහුගේ අඩවන් වූ ආදරණීය දෑස් දෙස බැලුවාය.
” තිබහත් ඇති ඔයාට මොනවාහරි බොමුද “
ශෙනාල් ඇසුවේ අවට සිටි කිහිපදෙනෙකුගේ දෑස් ඔවුන් වෙත යොමු වී ඇති බව දකිමිනි. ඈ ඒ අවට ලෝකයා
ගැන කිසිදු සැලකිල්ලක් නොමැතිව ඔහුගේ පපුවට තද වෙමින් හා ඔහුගේ බාහු සිප ගනිමින් සිටියාය.
” එහෙනම් බඩගිනිද ? “
“ඔව්”
” යන්තම් ඇති ” ඔහුට සිතුණි.
” එහෙනම් මොනවාහරි කමුද 7 මේ හොටෙල් එකේ රසම රස බර්ගර් තියෙනවා කියලා මං දැක්කා.”
” හ්ම්, බර්ගර් නෙමෙයි. මට කන්න ඕනේ ඔයාව, ඔයාටත් පුලුවන් මාව කන්න ” ඈ කී වචන වලින් ඔහුගේ
හදවතද කීරි ගැසෙන්නටත් ඉවසුම් සීමා ඉක්මවා යන්නට විය.
ඇගේ මේ වදන් තවත් අසා සිටීමට බැරි නිසාත් අවට මිනිසුන් ඔවුන් වෙත බැල්ම හෙලීම නිසාත් ඔහු ඇගේ
අතින් අල්වාගෙන භොටලයේ ඔවුන්ගේ කාමරය වෙත පිය නැගුවොෝය. බොහෝ දෙනෙක් සංචාරකයන් වූ
බැවින් ඔවුන්ට නම් මෙය එතරම් අරුමයක් නොවුණත් ඒ අවට කුඩා දරුවන් කිහිපදෙනෙක් සෙල්ලම් කරමින්
සිටි බැවින් එලෙස හැසිරීම සුදුසු නොවන බව ශෙනාල්ට හැගි ගියෙය. ඔවුන්ට පෙනෙන ස්ථානය දක්වා ඇගේ
අතින් අල්ලාගෙන ගිය ඔහු අන්තිම ටික ගියේ ඇයව ඔසවාගෙනය.
” පුදුම විසයක් තියෙන්නේ මේකට ” ශෙනාල් සිතුවේ කාමරයේ දොර යතුර දමා අරිමිනි.ඇය හෙමින් ඔහුගේ
පිටට පාරක් දෙකක් ගැහිවේ රිදෙන්නට නොවේ. ඔහුව තව ටිකක් අවුස්සන්න බලාගෙනය.
” දිනාශා ! වගේ කෙ/ල්/ලෙ/ක් කොච්චියේ නැගලා යනවා දැකලා තියෙනවා ජගත් අයියේ ,” ඔහුගේ හොදම
ගෝලයා කීවේය. මේ සියලු කතා බහ ශෙනාල් සවිකළ ශ්රවණ උපකරණයේ පටිගත වෙමින් තිබුණි. එම සංවාද
චලට සචන් දීමෙන් ශෙනාල්ට තම ඉදිරි සැළසුම් සකස් කර ගත හැකි විය.
” කොහේ කොච්චියේ ද ? “
” පුත්තලම් කොච්චියේ !”
” අපෙ උ/න් කීප දෙනෙක්ව පුත්තලම් පැත්ත සර්ච් කරන්න යවන්න. මට කොහොම හරි මේ/කි/චව අල් ලගන්න
ඕනේ.
” හරි ජගත් අයියේ ! අපි දැන්ම කොල්ලෝ තුන් හතර දෙනෙක් යචන්නම්, “
” මට නියෙන ප්රශ්නේ මේ’/කි නිවාඩුත් දාලා,ගෙදර අයවත් යවලා තව මිනිහෙක් කරන නාඩගම මොකක්ද
කියන එකයි, මං හිතුවට වඩා ගෑ/ණි කපටියි කියන්න මං දන්නවා.
” සමහරවිට කෝ/ල්/ල තැනින් තැනට යනවා චෙන්න පුලුවන්, හැබැයි අපි ඉක්මනට මොනවාහරි කලේ
නැත්තන් හැමවෙලාවෙම අපිට තොරතුරු එන්නේ නැති වෙන්න පුලුවන් “
” ඒ කිව්වේ ”
” ඒ කිව්වේ ජගත් අයියේ ! කෙ/ල්/ල වෙස් වලාගත්තොත් වගේ, අපි ඒ /කි/ව අල්ලලා හමාරයි. අපි පොටො
එකෙන්නේ මෙච්චර කල් හොයාගත්තේ ඒ/කි/ව, උදාහරණයක් විදියට ඔය ලස්සනම ලස්සන දිග කොන්ඩේ
කැපුවොත් වගේ, සමාවෙන්න එහෙම කිව්වට “
” ඔව් නේද බැන් “
” ඉක්මන් ක/ර/ප/ල්/ලා ” ජගත් මොර දුන්නේය.
32 කොටස
”’ අශා දහසක පුනා නැගුණා…
ආපැනුමන” ගෝන පොද බද්නා…
මැදුණා ආදවන්න’/ දෙදෙනා…
දආටම වෙන/ නොවෙනා…”
ශෙනාල් කාමරයේ දොර වසන තෙක් ඈ සිටියේ ඊට නුදුරින් වූ බිත්තියට පිට දීගෙනය. ඇය ශෙනාල් දෙස බලා
සිනාසුනේ දොර ලොක් කර ගැනීමට වත් හරියාකාරව ඔහුට නොහැකිව වෙව්ලන්නට වීම නිසාය.
” මොකද ආකහ්…”
ඇයට කිසිවක් කීමට ඉඩ ලැබුණේ නැත. ඔහු ඇයව බිත්තියට තද කරමින් බදා ගත්තේය. ඔහුගේ රළු දෙතොල්
ඇගේ ගෙල මත තබා සිප ගත්තේ ඇය උමතු කරමිනි. ඔහුගේ දෑත් ඇගේ ඉග වටා එතෙන්නට විය. ඒවා ඇගේ
හැගීම් අවුලුවන්නට විය.
” රත්තරං !”
දඳිනාශා කියන්නට විය. නමුත් ශෙනාල්ගෙන් ශබ්දයක් නැත. ඔහු පිස්සෙක් මෙන් ඇගේ ගෙල හාදු වලින්
තෙමන්නට විය. ඉන්පසු ඇගේ කම්මුල් හා හිසට හාදු වැලකි. ඇය කළේ ඔහුගේ පපුවට තම දෑත් තබාගෙන
ඔහුට ඉඩදී බලා සිටීමය.
” පව් අහිංසකයා ! මං හැමදාමත් ජීවිත කාලෙටම මෙහෙමම ඉන්නම්, මං මට කරපු හැමදේටම හැම
උදව්වකටම කළගුණ සළකන්නම් ” ඇය සිතුවාය.
ඇගේ අතිශයින්ම රූමත් මුහුණ හා ඒ දිගු කොණ්ඩය තම අත්වලින් මිරිකූ ඔහු ඇගේ කම්මුල් දෙක තම
අතකින් මිරිකන්නට විය.
” ආව් ! රිදෙනවා “
” රිදෙන්න තමයි එහෙම කළේ, මොනවද කල්පනා කරන්නේ ” ශෙනාල් ඇසුවේ ඇගේ නිල්වන් දෙනෙත්
චලට එමබෙමිනි. ඇය මද සිනාවකින් ඔහුගේ දෙතොල මත දබර ඇගිල්ල තැබුවාය.
” නිකන් මොකුත් නෑ, හැමදේම හිතෙන ඒවා කියන්න බෑනේ ” ඇය කීවේ හෙමින් ඔහුගේ දෙතොල් වලට ලං
වෙමිනි.
” බඩගිනියි කාලා ඉමුද ? ” ශෙනාල් කීවේය.
” හ්ම් හා ” ඇය සිනාසුනේ ඔහුගේ අත මෘදු ලෙස අතගාමිනි.
” බයවෙන්න එපා දිනාශා හොදින් ඇති, මට විශ්වාසයි,ශෙනාල් මහත්තයා මේ ප්රශ්නේ විසදනකන් කෝ/ල්/ල/ව
පරිස්සමින් බලාගනියි කියලා ” දිනාශාගේ නෑනා කීවේ තම සැමියාගේ හිත හැදීමටය.
” ඔව්, මට බය ඒ කොල්/ලටත් මොකක් හරි කරදරයක් චේවිද කියලා “
” එහෙම වෙන්නේ නෑ “
” හ්ම් අපි එහෙම හිතමු. “
කෝ අර මහත්තුරු දෙන්නා “
” ඔන්න වැව පැත්තේ ගියා නාන්න කියලා “
“, අපිටම ගැළපෙන මිනිස්සු කිසිම කරදරයක් න. අද රෑට ඔන්න හොදට උයලා දෙන්න කන්න,
” හරි හරි කෑම උයන ගමන් මේ “
මේ අතර ජගත්ගේ ගෝලයටන් පුත්තලම ට ලගාවෙමින් සිටියහ. ඔවුන් දඩබල්ලන් මෙන් තම ගොදුර කරා
ලගා වීමට ඉව අල්ලමින් සිටියහ.
” හැම හොෝටලයක්ම සර්ච් කරන්න “
” ඒ වුණාට ජගත් අයියේ! අපිට හෝටල් ඇතුළට බලෙන් යන්න බෑනේ, අපිට එළියේ ඉදන් තමයි බලන්න
වෙන්නේ “
” ඇතුලේ බැරිනම් එළියේ ඉදන් හරි බලපල්ලා ” ජගත් කෑගැසුවේය. සියල්ල ඔහුගේ සෙොපාව යට පටිගත වනු
ඔහු දැන සිටියේ නැත.
34 කොටස
රාත්රිය උදාවූයේ හෙමින් ය. පරිසරයේ වූ ශාන්ත සීතළ ගතිය ටිකෙන් ටික පහවී යන්නට විය. කුඩුපොදක්
භාත්පසම වසාගෙන පැතිර යන්නට වූයේ සුළං පහර ක්රමයෙන් වැඩි වෙද්දීය. රෑකෑම ඉතා ප්රණීත වුවත් ඇය
සිටියේ එම ආහාර වර්ණනා කිරීමේ හැගීමෙන් නොවේ.
කෑමෙන් පසු දෙදෙනා කාමරය තුළට ගියේ අතිශයින්ම
හැගීම්බර දෙනෙත් වලින් යුතුවය. සදළු තලයට පිවිසි ඈ පරිසරයේ වූ කාළගුණික තත්ත්වය ගැන ප්රීතීවූවාය.
ක්රම්යෙන් වැඩිවන සුළං පහර හා අදුරු මුහුද දෙසින් ඇසෙන ඝෝෂාව මිහිරි එකක් විය.
වැහි බිදු වලින් ඇගේ
මුහුණ හා ළය තෙමෙද්දී ඔහු පසුපසින් පැමිණ ඇයව වැළද ගත්තේය.
” ඔයා ගොඩක් ලස්සනයි ” ශෙනාල් කීවේය.
” ස්තූතියි ඔයාට “
” ඉස්සරහින් බැලුවත් ලස්සනයි, පිටිපස්සෙන් බැලුවත් ලස්සනයි උඩින් බැලුවත් ලස්සනයි ” ශෙනාල් කීවේ
ඇගේ උරගිස් වලට පහත් වෙමිනි. ඇගේ ගෙල දෙපස උරහිස් වල තිබූ මටසිළඑටු බව ඔහුගේ දෙතොලට මී පැණි
මෙන් විය.
” බලන විදිහ ලස්සනයි නේ ඒක නිසා ලස්සනට පේනවා ඇති ” ඇය කීවේ ඔහුගේ වැඩ නිසා ඇගේ දෑස් අඩක්
පියවෙමින් සිටින මොහොතකය.
” සමාවෙන්න දිනාශා ! ඇත්තටම කියන්න මං හරිම නරකයි, ඔයාගේ මුණ ඇස් දිහා දැක්කම කියාගන්න බැරි
තරම් අසරණකමක් දැණුනත් ඔය බෙල්ලෙන් පහළට බැලුවම හිත අපායටම තමයි යන්න බලන්නේ “
” එහෙම කියන්න එපා රත්තරං මහත්තයෝ ! මාව විතරනේ ඔයා එහෙම දකින්නේ, මේ දවස් ටිකට මං දැන
ගත්තා මගේ ශෙනාල් මහත්තයා කොච්චර හොදයි ද කියලා ” ඇය හැරී ඔහුගේ දෙතොල් තම දෙතොල් අතර
සිර කර ගත්තේ ඇසිපිය හෙලන වේගයෙනි. ඔහුගේ දෑත් තම පිට දිගේ සිට ටිකෙන් ටික පහළට යනු ඇයට
දැණුනි. ඇගේ සිරුර ක්රමයෙන් ගිරිවැටී ගෙන එනු ඇයට දැණුනි. ඇගේ සියුමැලි දෙතොල් වෙහෙසට පත් වුවත්
ඔහු නිසලය. ඔහු ඇගේ දෙතොල් සිපගත්තේ දැඩි ආක්රමණිකයෙක් පරිද්දෙනි.
ඔවුන් දෙදෙනාගේ ස්පර්ශයන් ක්රමයෙන් දැඩි වෙද්දී, පරිසරයේ ස්වභාවයත් ඊට අනුරූපීව ප්රචන්ඩ වන්නට විය.
ඒ ස්වභාවධර්මයාද ඔවුන් දෙදෙනාගේ ආදරයට ආශිර්වාද කරන්නාක් මෙනි.
ඇය ඔහුගේ සිනිදු කමිසයේ අත
හපන්නට වූයේ හම හැපුවොත් ඔහුට රිදේවි කියා සිතාය. ඔහුගේ අකීකරු දෑත් ඇගේ සිරුරේ මටසිළුටු තැන්
සොයා අසිහියෙන් මෙන් කළහ කරන්න ට විය.
” මට රිදෙයි කියලද කමිසේ අත හපන්නේ ” ශෙනාල් ඇසුවේ හිනාවෙමිනි. ඇය අහිංසක හාවෙක් මෙන් ගිස
සැළුවාය.
” ඔයාට ගොඩක් ආදරෙයි මං රත්තරං ! ඉතින් ඔයාට කැමති දෙයක් කරන්න පුලුවන් ” ඔහු කීවේ ආදරෙන්
ඇගේ ඔලුව අතගාමිනි.
” මං කියන්න හදපු වචන ටික ඔයා දැනගත්තේ කොහොමද ? ඔන්න ඕවට ඔට්ටු නෑ හොදේ, අනික මගේ
ඇගේ හැමතැනම අතගලා අතගාලා අන්තිමට ඔලුව අතගානවා.
මං පොඩි ළමෙක් වගේ වෙනවානේ එත කොට
” සමාවෙන්න ” ශෙනාල් කීවේ ඇයව අතහරිමිනි. ඒත් ඇය ඔහුගේ දෑත් වලින්ම අල්ලා ගත් ගමන්මය.
” විහිලුවක් අනේ කළෙ, දෙයක් අහන්න ද ඒත් ලැජ්ජයි ඉතින් “
” අහන්න ” ශෙනායා ඇය චෙත නැමුණි.
කණට කරලා අහන්නම්ද ? හාද ? ” ඇය ඇසුවේ එවරස්ට් කන්ද දෙස බලන කදුනගින්නෙකු සේ ඔහුගේ දෑස්
දෙස බලමිනි.
” ග්ම් “
” මට ගොඩක් ගොඩක් ආදරෙයි නේද වස්තුවේ “
” ඔව් ඔයා හිතනවටත් වඩා ගොඩක් ආදරෙයි ” ශෙනායා කීවේ අහස දෙස බලමිනි.
” ශෙනායා ! තදින් වහිනවා අපි ඇතුළට යං ” ශෙනාල් ඇයව උස්සා කාමරය ඇතුලෙන් තබා සදළුතලයේ දොර
ජනෙල් වැසුවේ එහි අගුළු තද කරමිනි. ඉන්පසු එහි තිර රෙද්ද ඇද දැම්මේ දිනාශා සිනහ වෙද්දීය.
අකුණක් ගැසුවේ ඇසිපිය ගහන වේගයෙනි. දිනාශා ඉදිරියට පැන ඔහුගේ ඇගේ එල්ලුනේ කුඩා ළමයෙකු
සේය. ඇත්තෙන්ම ඔහුගේ හැඩිදැඩි උස් කඩවසම් සිරුර හමුවේ ඇය කුඩා එ/කි/ය/ක විය. ඇයව එලෙසම වඩා
ගත් ඔහු ඇගේ මුහුණ සිප ගන්නට විය. ඔහුගේ දෑත් ඇගේ ත/ට්/ට//ම් වලින් දැඩිව අල්ලාගන්නට විය. ඒවාවල
මෘදු බව නිසා ඇතුළට එබී යනු ඔහුට දැණුනි ඉවසීමේ සීමා ඉක්මවා යද්දි ඔහු ඇගේ උරගිසට ඉහළින් ඒ
අලංකාර විසල් සයනය දුටුවේය.
” අනේ රත්තරං ! මට බෑ” ඇය කෙඳිරිගෑවේ ඔහුගේ දෙතොල් ඇගේ සිරුරේ ගොඩක් තැන් ස්පර්ශ කරද්දීය.
” ඇදට යං මැණික ” කී ශෙනාල් ඇයව වඩාගෙනම ඇද මතින් තැබුවාය. ඔහු ඔහුගේ කමිසය ගැලෙව්වේ ඇගේ
ඉල්ලීම.පරිදිය.
පළමු වතාවට ඇය ඔහුගේ නිරුවත් පපුව දුටුවාය. ඉතා කඩවසම් රූපයක් ඔහුටද ගිමිව තිබූ බව දුටු ඇගේ සිත
සතුටින් පිරෙන්නට විය. නමුත් ඈ ආලය කලේ ඔහුගේ රූපයට නොවේ. නමුත් කළහොද පස්සෙන් පැමිණ
තිබේ.
” ජිම් යනවද ඔයා ” ඇය ඇසුවත් එයට පිළිතුරක් නොදුන් ඔහු ඇගේ ගෙල මතට පහත් වූයේ ය. හාදු වැල්
අතරේ ඇගෙ දෑත් ඔහුගේ පිටේ දාරය දිගේ ගමන් කරන්නට විය. ඒ සියුමැලි දිගටි ඇගිලි හා දිගුවූ නියපොතු
තම සිරුර ආදරෙන් සූරද්දී ඔහුගේ සියලු ඉන්ද්රියන් උද්දීපනය වන්නට විය.
ඇය අතින් තම මුව වසාගත්නේ
ඔහුගේ පහළ ඉන්ද්රියක් තම උකුල මත ස්පර්ශ වීම නිසා ය. ඔහු ඇද සිටියේ ඩෙනිම් කලිසමකි. ඇය බියෙන්
මෙන් ඔහුගේ තුරුළට වන්නට විය.
” මට රිද්දන්නේ නෑ නේද ?” ඇය ඇසුවේ ඇද මත ඉද ගනිමිනි.
“‘ ඇයි රත්තරං ! එහෙම අහන්නේ “
ඇය ලැජ්ජාව නිසා කිසිවක් කීවේ නැත. එහෙත් ලැජ්ජා විරහිත ආශාවකින්ද ඇගේ යටි සිත පෙළෙන්නට විය.
ඇය නැවතත් තම අතකින් මුව වසා ගත්තාය.
ඔහුගේ පපුවට තුරුල් වූ ඈ ඒ මත හාදු වැලක් තැබුවාය. තම
අත්වලින් ඔහුගේ බාහු හෙමින් සූරන්නටත් කෙස් වැටිය ගසා දමන්නට චූවාය. දගකාර කොන්ඩය ඔහුගේ
නිරුවත් පපුවේ වැදී හැගීම් අවුළුවන්නට සමත් විය.
ඇගේ ගවුමේ බොත්තම් වලට ඔහුගේ අත් ගියේ
නිතැතින්මය. දිනාශා සිනාසී දෑස් පියාගත්තේ ඔහුගේ සිතැගි ඉටුකර ගැනීමට ඉඩ දී ය. ඇයටද දැන් ඉවසීමේ
සීමාව ඉක්මවා බොහෝ දුර ගොස් සිටියාය.
ඇගේ විශාල ළය වසා සිටි බොත්තම් එකින් එක ගැලවෙද්දී ඔහු
ඒවායේ සුන්දරත්වය ට වශීවූවක් මෙන් ඈ දෙසත් ඇගේ දෙතන් දෙස ආශාවෙන් බලා සිටියේ උමතුවෙන්
මෙන් ය. සිහින් ඉග හා ඉන් පහළ වූ සියුමැලි හැඩතල දුටු ඔහුගේ දෙනෙත් ආශාවෙන් පිරෙන්නට විය.
” රත්තරං | ඔයා අහුවා නේද රිද්දන්නේ නෑ නේද කියලා, මං අද මගේ මැණිකව රිද්දන්නේ නෑ. මං මගේ
මැණිකව අද සදහටම මගේ කරගන්නවා, ඔයාගේ ඔය හැමදේම මං අයිතිකරගන්න එක විතරයි මං කරන්නේ,
ඊටපස්සේ ඉතින් මං ඔයාට ගොඩක් රිද්දනවා ” ඔහු කීවේ ඇය වෙතට පහත් වෙමිනි. දැනටමත් ඔහු ඈට වශී වී
හමාරය.
” මගේ මහත්තයා නේ ! ඉතින් ඒකට කමක් නෑ, ගොඩක් ආදරෙයි මං ” ඇය කීවේ දෑස් පියා ගනිමිනි.
ඔහුගේත් සියලු ඇදුම් සිරුරෙන් ඉවත් වෙද්දී ඇය ලැජ්ජාවෙන් ඇඹරෙමින් සිටියාය.
තමන් මෙතෙක් කල්
රැකගෙන සිටි ඒ පිරිසිදුකම ඒ ආත්ම ගෞරවය වටිනාකමක් ඇති තමන්ට පණමෙන් ආදරය කරන ඔහුට දීමට
ඈ දෙපාරක් නොසිතුවාය. ඇය ආදරෙන් ඔහුව බදා ගත්තාය. ඔහුගේ හැඩිදැඩි සිරුරට ඈ නතුවූයේ මුව
පොව්වෙකු සේය.
ඇගේ සිහින් සියුමැලි සිරුර වසාගෙන සිටියේ ලා රෝස පාට කාමුක තනපටයකින් හා රෝස දුහුල් ජංගිය කිනි.
ශෙනාල්ට ඇයව පෙනුනේ කාම ධේනුවක් ලෙසිනි.තරු පහේ හෝටල් කාමරයේ තිබූ මන්දාලොකයත්, ඇද
මත හා මේසය මත අතුරවා තිබූ රෝස මල් වල සුවදත්, කුඩා ඩයිනින් ටේබල් එක මත තිබූ අයිස් දැමූ විශාල
ෂැම්පේන් බෝතලයත්, විශාල සයනය මැද ඇඹරෙමින් ලැජ්ජාවෙන් සිටි දිනාශාව දුටු ශෙනාල් ට ඉවසුම්
නැතිවිය. ඔහුගේ ඉන්ද්රියන් ප්රාණවත් චෙමින් පවතින බව ඔහුට දැණුනි.
” අම්මෝ මං අද ඉවරයි වගේ “
දඳිනාශා සිතුවාය. නමුත් බයවෙනවා වෙනුවට ඇගෙන් දිස් වූයේ ආශාව, ලැජ්ජාව හා අදරය පමණී. ඇය දෙස
බලා සිටි ශෙනාල් දෙස බලා ඇය හෙමින් සිනාසුණාය. ශෙනාල් හෙමින් සීරුවේ ඇය වෙත පැමිණ ඇද මත
ඉදගෙන සිටි ඇගේ හිස අතගෑවාය. දිගු කෙස් අතින් පිරිමදිද්දී ශෙනාල් ට දැනුනේ සුසිනිදු ස්පර්ශයකි.
කාමරයේ කිබූ විදුලි බල්බය ක්රියා විරහිත කර ඇද ලග තිබූ ටේබල් ලයිට් එක පමණක් ඔහු දැම්මේය. දැන්
කාමරය තුළ ඇත්තේ ගීන් ආලෝකයකි.
ඔහු ඇයව නැවතත් නැගිට්ටුවා ගෙන ඇගේ ගිස සිප ගත්තේය. ඉන්පසු ඇයව වැළදගෙන බෙල්ල හා රෝසවන්
කම්මුල් සිප ගත්තේ මලකින් රොන් උරා බොන සමනලයෙක් විලසිනි.
ඇයගේ උස්වූ පියයුරු වසා සිටි කුඩා
‘තනපටය ඔහුගේ බඩ මත වැදෙද්දී ඔහුගේ ඇගේ මවිල් කෙලින් වී ගියේය. ඔහු ඇයව වැරෙන් තමාගේ සිරුරට
තද කර ගත්තේය.
ඔහුගේ විශාල ලිගුව ඇගේ බඩ හා පියයුරු අතර වැදුණේ ඔහු ඇයට වඩා ගොඩක් උස මහත
යෝධයකු වැනි කෙනෙක් නිසාය. ඇය දෑතින්ම කට වසා ගත්තාය.
” අම්මො ඒකේ ලොකු ” ඈ සිතුවාය.
” අද නම් මාව මරයි මේ මනුස්සයා ” ඈ සිතින් කල්පනා කරන්නට විය.
” අනේ මට රිද්දන්න එපා ” ඈ පිංසෙන්ඩු වන්නට විය.
” බයවෙන්න එපා රත්තරං ! ඔයා මගේනේ දැන් මට කිසිම හදිස්සියක් නෑ, අද මං කරන්නේ ඔයාගේ ඔය
ලස්සනම ලස්සන රෝස පාට චූටි පෙට්ටිය කඩන එක චිතරයි.
රිද්දන්නේ නෑ අද, ඒවා ඉස්සරහට තමයි ඉතින් “
කී ඔහු ඇයගේ බෙල්ලට භාදුවැලක් දුන්නේය. ඒ අතරේ තම දිගු දෑත් වලින් ඇගේ ඉග හා තට්ටම් හෙමින්
මිරිකන්නට විය.
හෙමින් හෙමින් ඔහු ඇගේ පිම්බී තිබූ තොල් ඔහුගේ ග්රහණයට ගත්තේය. ඒවා හෙමින්
උරන්නට විය.
චයස අවුරුදු 34 ක් වුවද ඇගේ හැගීම් අවුලුවා ලීමට ඔහුගේ චුම්බනය හේතුවිය. ක්රමයෙන් ඇගේ තොල්
සපන්නට හා ඔහුගේ දිව ක්රමානුකූලව ඇගේ මුව තුලට දමන්නට විය. ඒ අතරේ ඈ ඇද සිටි සිහින් දුහුල් ජංගියේ
ඇදෙන සුලු පටි එකින් එක ඔහු අතින් හෙමින් ඇද්දේය.
සිනිදු මෙන්ම විශාල තට්ටම් ඔහුගේ දෑත් පිනවීමට
සමත් විය.ඇය දැන් ටිකෙන් ටික කෙදිරි ගාන්නටත් ඔහුගේ බද වටා අත් යවමින් ඔහුගේ පපුවට වඩ වඩාත් තද
චන්නට විය. ඉතා සිහින් ඉගක් හා ප්රමාණයට වඩා විශාල දෙතනකින් හා උකුලක් තිබූ ඇය උමතුවෙන් මෙන්
කෙදිරි ගෑවාය.
ඔහු ඉන්පසුව ඇයගේ තනපටය ගලවා දැම්මේ එගි වී පිටුපස හක් එක හෙමින් සීරුවේ පන්නමිනි. මැද කඩල
ඇටයක් තරම් චූ නිපල් දෙක තද රෝස පැහැයෙන් දිස්වූයේය.
කාමරයේ තිබු මන්දාලෝකය නිසා එය හරියට
නොපෙනුනත් ඇගේ පියයුරු වල තිබු ඉතා රවුම් විශාල හැඩ සීගිරි ළලනාවන්ටත් එහා යන්නට ඇතැයි ඔහුට
සිතුනි. ඒවා තමාට රිසි පරිද්දෙන් තම ගොරෝසු හැඩි දැඩි අත්වලින් මිරිකන්නටත්, ඔහුගේ ගොරෝසු තොල්
චලින් ඒවා උරා බොන්නටත් විය.
” ඌහ්හ්හ්හ්හ්හ්හ්හ් ආහ්හ්හ්හ්හ්හ් ” ඇය කෙදිරි ගෑවේ සනීපයටමය. තම අත් දෙකෙන් ඇගේ පියයුරු දෙකම
මිරිකා උරන්නට විය.
” ආහ්හ්හ්හ්හ්හ් ආහ් හ්හ්හ් ”
මද චේලාවක් ඇගේ තිසරු තනේ රස බැලූ ඔහු ඇයව වඩා ගත්තේ සෙල්ලම් බෝනික්කෙක් වාගේය. ඔහු ඉතා
ශක්තිමත් හැඩිදැඩි අයෙකි. ඔහුගේ විශාල අත් ඇගේ තට්ටම් යුග්මය යට විය. ඇයව වඩා ගත් ඔහු නැවතත්
ඇගේ තන් කටින් උරන්නටත් ඒවාවල නිපල් දත් වලින් හෙමින් සපන්නටත් විය.
” ආහ්හ්හ්හ්හ්හ් ආහ් ඌහ් ” ඇගේ කෙදිරිය ඔහුගේ ඇගේ මවිල් කෙලින් කරන්නටත් ආශාව දෙගුණ තෙගුණ
කරන්නටත් චිය.ඇයව වඩාගෙනම ඇගේ සිනිදු ජංගිය හෙමින් සීරුවේ ගළවා දැමූ ඔහු තමාගේ යට ඇදුම්ද
උනා දැම්මේය.
ගල් ඉන්නක් සේ එය උඩට පැන්නේය. එය ඇගේ තට්ටම් වල ගැඹුරු දාරයේ වැදී නතර විය.
ඇයට විදුලිය වැදුනා වාගේය. ජීවිතයේ පළමු වතාවට පිරිමියෙකුගේ ලිගුවක් තම නිරුවත් තට්ටම් වල ස්පර්ශ
චිය. . ඇයව හරහට වඩා ගත් ඔහු ඇගේ දෙතොල් නැවතත් තම කෙල වලින් නැහැවීය.
” දිනාශා ! පැටියෝ ! ඔයා මං හිතුවටත් වඩා ගොඩක් ලස්සනයි.මං කැමතියි ඔයාගේ ඔය ලැජ්ජාශීලීගතියට “
ඔහු කොදුළේය.
” අනේ ශෙනාල් ! මං ඔයාගෙනේ ඉතින් හැමදාමත්, මට රිද්දන්න එපා, ඔයාගේ ඔය ලොකු එකෙන් කළොත්
මං මැරේවි ” ඇය ඔහුගේ කණට කොදුළේය.
” රිද්දන්නේ නෑ මැණික, ඔයාගේ ඔය චූටි රෝස හිල ටිකක් ඉරැනට බයවෙන්න එපා. මගේ එකට ඕක හැඩ
ගැහේවි. අනික මේ පොල්ලෙන් ගොඩක් වැඩ තියෙනවා මට ඉස්සරහට, මේකට නිවාඩු නැතිවෙයි. ඔහු කීවේ
ඇගේ නිරුවත් තට්ටම් වැරෙන් මිරිකමින්
” ඌහ් ” ඇය කෙදිරි ගෑවාය.
” හම්මො ඉතින් , ඔයාට හරියන්නේ මේ වගේ සෙක්සි පෑන්ටීස් තමා මට හිතුනා ඔයාට මේක හරියයි කියලා,
පාට ගොඩකින්මං ඔයාට මේ වගේ ඒවා අරන් දෙන්නම් ” ඔහු කීවේ ජංගිය නැවත ඇදට වීසී කර ෂැම්පේන්
බෝතලය දෙසට යමිනි.
ඔහු කුඩා මෙන්ම ඉතා ලස්සන වීදුරු බදුන් දෙකට ෂැම්පේන් වත් කළේය. වීදුරු
දෙකෙන් එකක් ඈ වෙතට හැරුනු ඔහු දිගු කළේය. එවිටය ඈ ඔහුගේ ලිගුව දැක්කේ ඇය විශ්මයෙන් මෙන්ම
බියෙන්ද වෙවුලා ගියේය.
ඒ වගේම යටි සිතෙන් පැන නැගී ආ අසීමිත අශාවකින්ද ඈ පෙලෙන්නට විය. ඔව්
ඕනෑම නීරෝගී කාන්තාවක් තුලින්ම පැන නගින ඒ කාමාශාව ඈ වෙලාගත්තාය.
” හ්ම්මෝ ! ඒක ” ඈ සිතුවාය. ඔහුගේ රහසග හොඳින් පිම්බී විශාල වී තුබුණි.
” අනේ ශෙනාල් ! මං කවදාවත් මේවා බීලා නෑ “
” බයවෙන්න එපා ළමයෝ මේවා ෂැම්පේන් තිත්ත නෑ මේක බොන්න.
අනෙ හරි ! කී ඇය ඇදෙන් නැගිට චිත් ෂැම්පේන් බදුන ගත්තේ ඔහුගේ පපුවට අත තබමිනි. ඔවුන් දෙදෙනා
ෂැම්පේන් බදුන් එකට වද්දා සව්දිය පිරුචෝය.
ඔව් ඒ සව්දිය පිරුවේ ආදරණීය ජීවිතයකටය. ෂැම්පේන් වීදුරු හිස්කළ පසු ඔහු ඇයව හෙමින් ඇදට තල්ලු
කළේය.
අන්ධකාරය දැඩි වන්නට විය. රාත්රිය ඉතා දිගු එකක් බව ඔවුන් දෙදෙනාටම දැණුනි. හෙමින් වැටුණු පොද
වැස්ස දැන් මහ මේඝ වර්ෂාවක් බවට පත්ව තිබුණි.
විදුලි කෙථටීමද වේගවත් විය. එලෙසින්ම ඔවුන්ඞ් දෙදෙනාද
ඒ සුවපහසු කාමරය තුළ ඒකත්මික වෙමින් සිටියෝය. ඇයගේ කෙදිරිලි හඩ උස් වුවත් ඇගේ පියකරු
කෙඳිරිගෑම් කටහඩ පිටතට ඇසුණේ නැත.
ඔහුගේ නහර චිනිවිද සතුට ගලා යද්දී ඔහු උමතුවෙන් මෙන්
සිටියේය. ඇය නම් දැනටමත් කිහිප විටක්ම සතුටේ උපරිමයට ලගා වී සිටියාය.
ඇය තවත් ඔහුගේ උණුසුම
අපේක්ෂාවෙන් ඔහුගේ විසල් සිරුර මත ඉද ගත්තාය. ඔහු ඇගේ සිහින් ඉග අල්ලාගෙන ඇයව ලතාවකට උඩට
පහළට යැව්වේ ප්රීතියෙන් රස නහර පිනා යද්දීය.
විවිධ ඉරියව්, සුසුම් ලෑම් හා ආදරණීය ආමන්ත්රණ ඔවුන්ව
බොහෝ ඈතට ගෙන ගොස්තිබුණි. පුරා හෝරා කිහිපයක් ඔවුන් දෙදෙනා කයී බහුල වී සිටියහ.
අවසානයේ
ඔවුන් දෙදෙනා තුරුල් වී නිදා ගන්නට වූයේ පිට ලෝකයා ගැනවත් ඔවුන් දෙදෙනා වෙලාගෙන සිටි ඒ භීෂණය
ගැනවත් නොසිතාය.
” දිනාශා ! අපිට ගමනක් නියෙනවා යන්න ” ශෙනාල් කීවේ පහුවදා උදේ කෑම ගන්නා අතරතුරය. ඈ ඇද සිටි
කොළ පාට දඳිග ගවුම ඇයටම කියා ගැළපුනි.
” කොහෙද ?”
” අහන්න එපා කොහෙද කියලා ගිගිල්ලා ම බලමු. ” ඔහු කීවේය.
” ඔව් ඉතින් දැන් එහෙම අහන්න අසිතියකුත් නෑනේ, කරන්න ඕනේ ඔක්කොම ඒවා කරලනේ තියෙන්නේ “
ඇය කීවේ සතුටෙන් ඉපිලෙමිනි.
” අනේ සමාවෙන්න රත්තරං “
” පිස්සුද රත්තරං ඔයාට මං එහෙම කිව්වේ කොච්චර ආසාවෙන්ද දන්නවද ? ” ඇය කීවාය.
” ඔය ඇදුම ඔයාට හරිම ලස්සනයි. ඔයාටම ගැළපෙනවා” ශෙනාල් කීවේය.
” මේ ඇදුම විතරමද ? ඔයා ගෙනල්ලා තිබ්බ අනිත් ඇදුම් ” ඇය හොරැගින් පහත්වී ඔහුගේ දෑස් වලට එබුණාය.
” රත්තරං !”
” කියන්න ශෙනාල් මහත්තයෝ ! තව මොනවාහරි ඕනෑ වෙලාද ? ” ඇය තම වැලමිටෙන් ඔහුට හෙමින්
ඇන්නාය. තොල් උළුක් කරමින් විරිත්තුවාය.
” මං හිතුවේ මං විතරයි මෙච්චර වල් කියලා බැලින්නම් මෙයත් එහෙමයිනේ ” ශෙනාල් කීවේ ඇගේ ඇගිල්ලක්
තම අතේ සිර කර ගනිමිනි.
” ඔයාට විතරයිනේ අනික ඔයා අහලා නැද්ද ඒ ඒ බනිස් වලට ඒ ඒ කෙසෙල් ගෙඩි කියලා ” ඇය කියද්දී
ශෙනාල් මහ ගඩින් සිණාසුනේය.
කෑමෙන් පසු පික් මී රථයක නැගී ඔවුන් දෙදෙනා දුර ගමනක් පිටත් වූවාය. යන්නේ කොහේදැයි කිසිවිටෙකත්
නොවිමසුවේ ඒ ආදරණීය මිනිසා තමාව පණ මෙන් රකින බව දන්නා නිසාය. තමා කෙඳිනක හෝ දැක හුරු
පුරුදු ප්රදේශයක පාරක ගමන් ගන්නා බව ඈට හැගුණේ අවට පාරවල් දෙස ඕනෑකමින් බැලූ විටය.
” මං මෙහේ ඇවිල්ලා තියෙනවා වගේ මතකයි ” ඇය කීවාය.
” හ්ම් ” ඔහු කිසිවක් නොකියා තොල් මැතිරුවා පමණී.
තවත් හෝරාවකට පසු වාහනය නැවතිනි.ඇයට නින්ද ගොස් තිබුණි. පෙරදින රාත්රියේ පාන්දර දෙක වනතුරු
නිදි වර්ජිතව සිටීම නිසාවෙනි.
” දිනාශා ! නැගිටින්න අපි ආචා ” ශෙනාල් ඇගේ අතකින් අල්ලා ගත්තේ ඉතා ආදරයෙනි.
මදක් වටපිට බැලූ ඈ කාරය අසලට පැමිණෙමින් සිටි අයව දුටුවාය.
” අයියේ ! අක්කේ ! පැටියෝ ! ” කියමින් ඈ වාහනයෙන් පිටතට පැන්නේ ඉතා සතුටිනි…
අවසානය
ශෙනාල් දැන සිටි සියලු දෑ හඬපට ආදිය සියල්ල ඔවුන්ට අසන්නට සැලැස්වීය. දිනාශා පමණක් නොව ඇගේ
අයියාද ඉන් බියපත් වුවත් ශෙනාල්ට ඔහුගේම සැළැස්මක් විය. ඔහුට ඇමෙරිකාවේ පුරවැසිභාවයද තිබීම නිසා
දඳිනාශා ඇගේ අයියා නෑනෑ හා දරුවා ඔක්කොම රැගෙන ෆ්ලොරීඩාවට යාමටය. දරුවා සම්පුර්ණයෙන්ම හොද
චී සිටීමත් ඔහුට හොද අධ්යාපනයක් ලබා දීමේ අවශ්යතාවය පැහැදිලි කිරීමෙන් පසුව ඔවුන් දෙදෙනාද
ඇමෙරිකාවට යාමට කැමති වූහ. සියල්ල ශෙනාල්ගේ සල්ලි වලට පිං සිද්ධ චන්නට ඉක්මනින් සිදුවිය.
ඇමෙරිකාවට සංක්රමණය වූ දිනාශා හා ඇගේ පවුලේ අයට පුරවැසිකමද හිමි විය. ශෙනාල්ගේ මියගිය මවටද
ඇමෙරිකාවේ පුරවැසිභාවය තිබුණි.
දිනාශා ගේ අයියාගේ පවුලට ජීවත් වීමට ශෙනාල්ගේ නිවස අසලින්ම
නිවසක් ගැනීමට ඔහු කටයුතු කලේ ඩොලර් ලක්ෂ හතකටය. එය මන්දිරයක් මෙනි.
පුතාව ෆ්ලොරිඩාවේ
ඉහළම පාසලකට ඇතුළත් කලේද ශෙනාල්ගේ මැදිහත් වීමෙනි. ඩොලර් ලක්ෂයක් දිනාශාගේ අයියා
අතතැබුවේ පිනට ශෙනාල්ගෙන් මුදල් ගැනීමට ඔහු ලැජ්ජා වීම නිසා ලගින් පොඩි කඩමණ්ඩියක් දමා
ගැනීමටය.
මාස දෙකකට පසු…
දඳිනාශාගේ හා ශෙනාගේ විවාහය බොහොම චාම්ව පැවතුණි. ඔවුන්ගේ ආදරණීය කැදැල්ල තවත් රසවත් හා
ආදරණීය වූයෙ ඇගේ කුසට පැටියෙක් ආ විටය.
” මෙච්චර ආදරයක් ඔයාගේ හදවත ඇතුළේ තිබ්බද ?” ඇය ඇසුවේ ඇගේ කුසට කණ තබාගෙන සිටි
ශෙනාල්ගේ ගිස තම ඇගිලි වලින් පිරි මදිමිනි.
” ඔයා නිසා තමයි හැමදේම,” ශෙනාල් කීවේය.
” ඒත් එයාගේ ඇස් ඔයාගේ ඒවා වෙන්න ඕනේ මේ බඩ ඇතුළේ ඉන්න එක්කෙනාටත් ඒ ඇස්ම තිබ්බොත්
ඇති,මං දන්නවා ඔයාගේ වගේම රංත්තරං හදවතක් ඇති එයාටත් ” දිනාශා කීවේ ඔහුගේ නලල සිප ගනිමින් ය.
“‘ තාත්තා ගැන දුකයි මට ” ශෙනාල් කීවේය.
” මටත් දුකයි”
මාස නවයකට පසු…
ශෙනාල් දිනාශා සමග ඒ පැටියා තුරුළේ සිටින ජායාරූපයක් තම පියාට තැපෑලෙන් යැවීමට කටයුතු කළේය.
ඊටත් වසරකට පසු ජගත් මියගිය පුවත ශෙනාල්ට දැන ගන්නට ලැබුණි.
ඔහු සිය පියාගේ අවසන් කටයුතු වලට
සහභාගී විය. පියාගෙ සියලු ධනස්කන්ධය ශෙනාල්ට හිමි විය. නමුත් ඔහු ඒවා සියල්ල විකුණා දමා
ඇමෙරිකාවටම ගියේය. නමුත් ඔහු යාමට පෙර තම පියාගේ අනියම් විවාහයේ සිටි දරුවන් දෙදෙනාට රුපියල්
කෝටි විස්ස බැගින් ලබා දීතිබුණි.
ඉතිරි කෝටි අසූව දිනාශාගේ අයියාගේ දරුවා නමට ලියන ලදී.
ඒ චෙක්පත එදින සන්ධ්යාවේ පවුලේ කුඩා සාදයකදී දිනාශා ගේ අතට දුන් ඔහු තම පුතා හා දිනාශාගේ
අයියාගේ පුතාව ත තුරුලට ගෙන සිප ගත්තේ ඉමහත් ආදරයෙනි. ඇය අවසන් වරට කීවේ
“ඔයා ඔච්චර හොඳ කෙනෙක් උනේ කොහොමද සෙනාල්”
නිමි